bi uyuzun uyuz oldukları

Yeni Yıl Falan Filan

2010-12-23T12:28:00.001+02:00

Yeni yıl kutlamalarıyla ilgili fikirlerim stabil, yer sene aynı, pek bir değişiklik olmuyor.

2009 için tık
2008 için tık

Süslemeleri, ışıklandırmaları, sokakların rengarenk olmasına bayılıyorum, ama tam olarak neyi kutluyoruz hala anlayabilmiş değilim. Büyük ihtimalle kutlayan herkeste tam bilmiyor ama bir ışıl ışıl olma durumu, fındık fıstık, kırmızı don, bol içki, kalabalığın sokaklara doluşması, bir sürü mini etekli kızın yine ve yeniden taciz edilmesi, aynı gecede televizyona ülkenin bütün iğrenç ve kıro şarkıcılarının doluşması, sibel can'dır, muazzez ersoy ya da abacı'dır falan feşmekan hayatlarımıza değişik renkler serpiştiriyor.

Bana kalırsa tam bi saçmalık...

Bana kalırsa o süsler var ya, hah işte onlar her zaman sokaklarda olmalı zaten, şehirlerimiz pek bir pis, sıkıcı, heryer çöplerle dolu. O ışıklar var ya hani mavi, kırmızı, sarı yanıp yanıp sönen, işte onlar hep kalsın bana kalırsa. Yılbaşının tek sevdiğim yönü de bu.

Oluyor mu? Hayır. Ben ne yapıyorum? Kutluyor muyum? Hayır. Neyi kutluyoruz anlamadım ki eşlik edeyim...

Her neyse, bunca tantana, dünya bir tur daha döndü diye olan garip reaksiyonlar bir işe yarasın isterim. Yazılarını severek takip ettiğim Selin'in bu konudaki bikaç paylaşımını twitter'da elimden geldiğince yaymaya çalışıyorum. Bir de buradan yazayım istedim, yılbaşı hediyeleriniz Yedikule Barınağı'ndan olabilir. Bütün gelir o miniklerin, muhtaçların boğazından geçen ufacık birer lokmaya dönüşecek. Daha güzeli olabilir mi? Bence hayır.

İlgili linkler;
Barınağın bu
Selin'inkiler;
bu
ve bu.

Böyle blogları, böyle insanları öyle çok seviyorum ki... Keşke herkes elinden geldiğince birşey yapsa...

Haa elimizden gelen ot kombinim bok kombinim yazmak diyorsanız eğer, bir gün de yerine Yedikule kombinim yazsanıza görelim?!

‘Kül’tür Başkenti

2010-11-30T11:17:00.000+02:00

Zihniyet, ampul.

Haydarpaşa, meşale.

*

Buna derim ben...

‘Kül’tür başkenti diye!

*

Bakın, taa 17 sene önce Atatürk Havalimanı’nın girişindeki kavşağın ortasına bir heykel dikilmişti. Adı, İstanbul... Heykeltıraş Ümit Öztürk’ün, üç boyutlu çağdaş sanat eseriydi. 15 metre yüksekliğinde, bronz kaplıydı, eski uygarlıklara gönderme yapan bronz plakalar paslanmaz çelik vidalarla monte edilmişti, uzun beton blok Asya’yı, kısa olanı Avrupa’yı sembolize ediyordu, havalimanının önünde sergileneceği için, uçak kanadını andırıyordu.

*

Geçen sene, kavşak çalışması yaptılar, langır lungur kepçelerle daldılar, “bu ne burda, kazık gibi” diyerek, İstanbul’u anlatan, İstanbul heykelini yıktılar, yerle bir ettiler. Heykeltıraş Ümit Öztürk, tesadüfen oradan geçerken gördü ki, heykelinin yerinde yeller esiyor... Dava açtı.

*

Tutuştular... Heykeltıraştan özür dileyip, yenisini isteyeceklerine, taşeron müteahhide koştular, “sen yıktın sen dik” dediler, müteahhit de yıktığı heykelin yenisini dikti; bronz yerine teneke kullandı, paslanmaz vida yerine kaynakla tutturdu, eski uygarlıklara gönderme yapmak için de griye boyattı. Heykel mi? Heykel... Oldu sana, mis gibi çağdaş sanat eseri!

*

Kültür başkenti buydu.

*

Haydarpaşa’yı yaktılar.

‘Kül’tür başkenti oldu.

*

Dolayısıyla, sıkmayın canınızı... Hani nasıl, ateşli bi ecnebi hatunu “Haydarpaşa’nın gelini” diye kakalamışlardı ahaliye de, ahalimiz pek beğenmiş, sorgusuz sualsiz bayıla bayıla seyretmişti... Yanan Haydarpaşa’yı da, adı üstünde, verirler “yan”daş müteahhide, güzel olur, seyrederiz. Hem eskisinden bile güzel olur... En baba paşa 4 yıldızlı, bu 5 yıldızlı olur.

Yılmaz Özdil

Minnak İçin Yuva

2010-11-26T16:36:00.000+02:00

Bu bebeye yuva arıyoruz.

Tipe bakar mısınız? Tam bi bebek, çok zararsız, koltuğa oturduğumda omzuma kıvrılıp uyuyo, masadayken kucağıma tırmanıp uyuyo, sıcak su torbasını koyuyorum altına uyuyo, koltuğa koyuyorum uyuyo, kutusuna koyuyorum uyumaya devam ediyo.
Tam bir tuzluk, nerde bırak orada bulursun.

Yaklaşık 2,5-3 aylık bi kız. Çok sakin, sürekli tırıldıyo.
Evde iki kedim olmasa, bırakmam kimselere, ama bakamam hepsine birden ne yazık ki. Eşimin annesindeydi, kutunun içinde, kapağı da kapalı öyle bekliyodu. Ne bi hık ne bi mık, ses yok soluk yok. Dedim bizim sitede dursun, insanlar çok seviyo hayvanları bakarız el birliğiyle. Ama çok bebek, ve çok iyi huylu. Sokakta kalmasın bu bebek.

Yuvasını açmak isteyen olur mu? Lütfen benimle iletişime geçin, baktıkça içim eziliyo, nasıl koyarım bunu dışarıya?

Of ya, hayvan sevmeyene hayat ne rahat gerçekten!

Hadi siz de benim gibi sevin :)

Cartoon Network&Lig TV

2010-11-16T23:06:00.002+02:00

Her zaman şikayet ederim, evde sürekli History Channel, Nat. Geo., Cartoon Network izliyoruz diye. Azıcık yerli kanalları dolaşalım, beğensekte beğenmesekte dizilere bakınalım. Ne biliyim hiç olmadı haberleri izleyelim. Dışarıda bir hayat var yahu, entel dantel nereye kadar? İşin özü halk olalım halk!
Varsa yoksa birinde cosmic temalı çizgifilmler, uçan kaçan varlıklar, diğerlerinde bok böceğinin yaşamından kesitler, köpek balıkları (ki izle izle sonra yazın denize giremiyorum), kelebeğin narin kanatları...
Hayvanları ne kadar sevdiğim aşikar, fakat inanır mısınız pazar kahvaltılarında bile maymun götü izliyoruz. Pek iştah açıcı olmuyor haliyle...

Oysa şimdi butun bunlar için Tanrı'ya şükrediyorum. Neden derseniz, amcamı ziyarete geldik ve TV'de maç var. Ne dedim ne ettimse kapattıramadım. İddasına göre en sevdiği yeğeni benim, fakat mezardan dedem bile gelse şu an kumandayı vermezmiş. Gelsin de o korkuyla nasıl üç buçuk atıp saliveriyo görürüm o zaman. Tabi bunu söyleyemedim.

Biz annemle içeri gidecekmişiz, küçük televizyonda ne istiyosak izleyecekmişiz.
'Alla alla siz gidin' dedik, orada lig tv yokmuş.
'E bize ne götürün' dedik, olmazmış. Nedeni yok, sadece 'olmaz'. Olsa şaşarım zaten. Güya misafrliğe gittik, varsa yoksa kakılmış gibi yemek yap, çay koy. Bi kumandaya gelince iş 'olmaz'. Biz diyo muyuz olmaz?

Ablamlarda da eniştem beyefendi kocaman tv'de maç izlerken zavallı kızkardeşim içeri oradaki 37 ekranla idare etmek zorunda kalıyor. Annemlerde desen, keza aynı.

Şu anda da uğultudan kafam kazan gibi oldu. Uuuuuu diye bagariyolar. Bok var ne bağırıyorsunuz onca adam birleşmiş hiç anlamam. Bu durumda anlamayışımı kendi zeka seviyeme değil, bağırışlarını onlarınkine bağlamayı tercih ediyorum tabi.

Neyse, uzun lafın kısası evi tıpkı diğer hemcinsleri gibi dağıtsa, zaman zaman istediğim kadar nazik ve benim gibi mükemmel olamasa da sırf maç izlememesi sebebiyle kocama olan hayranlığım arttı.

Halime oyle şükrettim ki tarifi mümkün değil. Sevgili Sponge Bob, Patrick, Kulak Jack, onun aptal arkadaşı, balina kardeşi, dünyanın en gereksiz karakteri Ben 10 ve daha niceleri hepinizi sevgi ve özlemle kucaklıyorum.

Tanrı Cartoon Networku kutsasin!

Yeni Yazı

2010-09-30T21:43:00.002+03:00

Aylardır yazmıyorum, yazmakta istemiyorum. Kuş uçmaz kervan geçmez ıssız çöllere döndü burası. Hacklense ruhum duymayacak, açıp bakmıyorum bile.

Böyle de iyi aslında, yazdık yazdıkta ne oldu?
O zaman mutluydum yazmaktan, paylaşmakan. Şimdi gayet gereksiz buluyorum.
Arada şurada, bazen burada takılıyorum.

Merak edenler buyurabilir.

Sevgiler.

Soy Sop

2010-08-20T10:18:00.001+03:00

İşlerine geldiği zaman “Hepimiz Ermeniyiz” der bunlar, işlerine geldiği zaman “Bunun anası Ermeni” der...

Halbuki, ne hepimiz Ermeniyiz, ne de bir annenin Ermeni olmasıdır önemli.

Bakın, hazır “Soy önemli soyyy” diye bağırılırken, yaşanmış öykü anlatayım size.

Derviş Özer, tıp doktoru. Aynı zamanda, heykeltıraş. 90’lı yılların başı... Tatile giderken, Afyon’da mola verir. Çay bahçesine kalabalık bir grup insan gelir o sırada, üstleri başları perişan, alayı gariban, ağlamaktan gözleri şişmiş... “Hayrola?” der. Şehit cenazesi taşıyan köylülerdir.

O gün 3 yaşında olan ve ortalıkta neşeyle hoplayıp zıplayan kızına bakar, bir de köylülere... Bir yanda saçının telini dünyaya değişmeyeceği evladı, bir yanda evladını vatan için toprağa vermiş baba... Utanır...

“Bi şey yapmalıyım” der.

“Bu çocukları ölümsüzleştirmeliyim.”

“Şehit Ağacı” projesi hazırlar.

Terör şehitlerini künyelere yazacak, künyeleri ağaca takacak, çocukların birer yaprak gibi ebediyen salınmasını sağlayacaktır o ağacın dallarında...

Hayata geçirmek için aradığı fırsatı, anca 2003’te bulur. Resim Heykel Müzesi’nin açtığı yarışmaya katılmaya karar verir.

İstanbul’a gelir, künyeleri almak için Tahtakale’ye gider. Sorar soruşturur. Herkes aynı adresi verir. Ermeni bi usta...

Dükkana girer, anlatır.

O güne kadar hiç düşünmediği detaya dikkat çeker Ermeni usta, “Paslanmaması lazım” der, “Evlatlarımız ebediyete kadar ışıl ışıl olmalı.”

Olmalı ama, en pahalısıdır o bahsettiği künyeler, tanesi 1 lira 25 kuruş... “Ticari iş değil bu, takma kafana” der Ermeni usta, “Vatan işi” der... 5’te 1 fiyatına, kâr falan almadan, hatta zarar ederek, 25 kuruştan verir. 3 bin künye... “Haftaya gönderirim” der. Tam gününde gönderir.

Sonra, kısmet olmaz, araya başka işler karışır, hazırlandığı yarışmaya katılamaz heykeltıraş... Künyeleri paket halinde evinin deposuna kaldırır.

Taa ki, amacına ulaşacağı 2009’a kadar.

Ankara Kızılcahamam Belediyesi, Şehit Fatih Duru Parkı yapmaktadır. Başvurur... Belediye “Başımızın üstünde yerin var” der... Kurumuş bir sedir ağacı, gövde olur.

Ancak, bi sorun vardır.

Şehit sayısı 6 bini geçmiş, eldeki künye sayısı ise sadece 3 bindir.

Parkın açılışına yetişme kaygısıyla, İstanbul’a gelmez, Ermeni ustanın ismini telefonunu da kaydetmemiştir, internete girer, eksik künyeleri tamamlamak için askeri malzeme satan tüccarlarla temasa geçer. “Paslanmaz istiyorum” der. “Abi merak etme, künyenin kralı bu” garantisi verirler. Zaman dar... Ermeni ustanın 25 kuruştan sattığı künyeleri, 1’er liradan alır.

Tek tek isimleri yazar, takar sedir ağacının dallarına, Cumhuriyet Bayramı’nda açılışı yapılır. Medya ilk gün hücum eder, Türkiye ağlayarak seyreder, sonra unutulur gider.

Ve, kış...

Sadece tebrik yağmaz tabii.

Yağmur da yağar.

Şehit Ağacı’nın 3 bin yaprağı ışıl ışıl parlıyor hâlâ; gerisi paslandı...

“Vatan işi bu, evlatlarımız ebediyete kadar ışıl ışıl olmalı” sözü kulağında çın çın çınlayan heykeltıraş, ağlayarak, tek tek değiştirmek zorunda kaldı, Türk tüccardan aldığı künyeleri.

Bize de, bu satırları yazmak kaldı.

Yüreğimizdeki isyanla...

Soy sop filan değildir önemli.

Milleti kimin soy’duğudur.

Yılmaz ÖZDİL

Nefret

2010-08-19T10:33:00.002+03:00

Sıcaklardan uyunmuyor yahu, yazdan nefret ettiğime karar verdim.
Sokaklarda dolanışılmıyor, herkes ter kokuyor. Parmağının ucunu bile suya sokmaktan korkan Türk milletinin pisliğinden nefret ettiğime karar verdim.
Asansörler bile leş gibi kokuyor, bu sıcakta, nefes nefese merdiven çıkmaktan nefret ettiğime karar verdim.
Her gece ayrı bi saçma sapan rüya görüyorum, uykuya dalmaktan bile nefret ettiğime karar verdim.
Blog ne kadar sıkıcı ve aptalca birşey ya, hem yazmaktan hem okumaktan nefret ettiğime karar verdim.
Hem ramazan hem sıcak birleşince sokakta manyak şöför sayısında patlama oldu, araba kullanmaktan nefret ettiğime karar verdim.
Bu bunaltıcı havada yemek yapmaktan, derecesi neredeyse 40 dereceyi bulan o mutfakta olmaktan nefret ettiğime karar verdim.

Aaaaaay herşeyden nefret ediyorum, kaçıyorum, gidiyorum. Eylül'ün 3. haftası nefret ettiğim herşeye geri dönüyor olacağım, bu fikirden bile nefret ettim.
Yokluğumu hissetmezsiniz bile eminim, zaten sesim soluğum çıkmıyordu. Öyle de devam etsin...

Onlar İçin Destek

2010-08-03T19:10:00.002+03:00

Mide ağrısı, karnıma giren kramplar, son olarak vurduğu nokta ise meşhur vertigom... Çok üzülüyorum, çok...

O olmasa belki çok daha geç haberim olacaktı, önce twitter'dan sonra blogdan okudum.

Gazeteci olan Tuna ARMAN, insan olabilme özelliği taşıyan herkesin duyduğunda, okuduğunda benimle aynı tepkileri vereceği durumlara artık dur diyebilmek için bir eylem düşünmüş.

Hayvanlara tecavüz, işkence gibi insalık dışı, hatta her türlü kavramın dışında kalan durumlar için hükümetin yeni bir kanunla ceza uygulamasını istiyor. Bugün hayvana yapan, yarın öbür gün mutlaka insan ve çocuklar üzerinde deneyecektir. Bu bir sapıklık, hastalık, iğrenç bir durum. Bu yaratıkların önü kesilmezse eğer çok daha ileri gidecekler, - ki gidiyorlar da zaten.

Tuna Hanım, Taksim'de bir oturma eylemi gerçekleştirecek. Sonrasında bir imza kampanyasıyla destek arayacak.

Bu durumu desteklemek için hepmizin de yardımı gerekiyor. Belki bazı blogcu arkadaşlarımız (sözüm meclisten dışarı, onların beni okuduklarını hiç sanmıyorum ama) bugün 'ne giydim?' ya da bilmem hangi modacı uyduruk bir çantayı bilmem kaç dolara satıyor?' yazıları dışında gerçekten bir canlının hayatını değiştirebilecek birşeye de dokunmak ister. Her birimiz kendimize göre bir sürü okura ulaşabiliyoruz.

Ben de bu eylemi sonuna kadar destekliyorum ve üyesi olduğum tüm sosyal ağlardan da duyuruyorum. Lütfen destekleyin olur mu?

İçerisinde Tuna ARMAN'ın konuyla ilgili mini bir röportajının bulunduğu site; http://www.dostlarimizicin.com,

Facebook sayfası; burada,

Twitter için ise buraya tıklayabilirsiniz.

Herkesin içerisinde azıcık merhamet olabileceği günler diliyorum... Sevgiler.

Süper İlgi

2010-07-07T10:18:00.003+03:00

Geçen gün Sevil'e uğradım, Chanel'in nil yeşili ojesinden üretmişler, rafta gözüme çarpan benzer renk bir Chanel ojeyi gösterip elinizde var mı diye sordum.
- Haaa bu renk yok yanlız, dedi kadın.
- Nasıl yok? En son baktığımda vardı, işte bu nil yeşili rengi, dedim.
- Bunun numarası (atıyorum) 525, sizin söylediğiniz 522 gibi birbirine çok yakın iki rakamdan bahsederek olmadığını söyledi.
Ben de dedim ki, 'tam numarasını bilmiyorum işte, böyle bir renk, aynı bu tonlarda'.
Bön bön suratıma baktı, 'yok heralde' dedim.

'Evet' dedi, döndüm tam çıkarken kasadaki adam konuştuğum kadına 'nil yeşili var ya bizde' dedi. Diğer numara takıntılı olan ise 'biliyorum ama o bu değil, bilmem ne numarası' dedi.

Hasta mıdır nedir, sanki her gelen numarasını bilmek zorunda! İnsan onu da gösterir, bu var arzu eder misiniz diye sorar. Böyle mi mağazacılık yapıyorsunuz siz? Amacınız müşteriye yardımcı olmak değil mi? Ben hem numarasını hem markasını bileceksem, bari mağazadaki yerini de bileyim de gidip kendim alayım. Sen de evinde paşa paşa otur.

Aynı gün Sephora'ya da uğradım, iki saat 'kasaya bakar mısınız' diye bağırındıktan sonra bir hanım geldi ağır aksak. Üç parça şeyin işlemi kırk saat sürünce, etraftakilere bakınmaya başladım. Bir paketi merak ettim, bu nedir diye sorduğumda aldığım yanıt aynen bu oldu,
- Kirpik uzatıcı, alacak mısınız?
- Hönk!
Nasıl yani? Önce ne olduğunu bir kavrasaydım, arasında bir nefes kadar boşluk bırakılmadan söylenir mi böyle alacak mısınız diye?
Yani diyorsun ki, beni uğraştırma, ne soruyosun. Alacaksan al, almayacaksan anlatmayayım.

Her iki mağazanın da elemanlarının hastasıyım, o kadar hoş muamele gördüm ki şayet mümkün olsaydı bundan sonraki market alışverişlerimi bile oralarda yapmak isterdim.
Hiç olmadı bana böyle saçma sapan davranan iki görevliden en az biri bana Migros'ta eşlik etsin, müdürlerinden rica ediyorum.
Hoş bunlar böyleyse üstleri nasıldır diye düşünüyor insan, kendilerinden vazgeçtim müdürleri gelsin.

Laga Luga

2010-06-12T16:36:00.003+03:00

Knorr mudur nedir, bi tavuk suyu tableti reklamı var.
Kadın kendini mutfağa atmış dolapları karıştırıyor, 'bu gelin de nereye koydu tavuğu?' diye söylenirken, söz konusu gelin geliyor ve 'anneciğimmm tavuk burada' diye tableti gösteriyor.

Aklıma takılan birkaç şey var, bi kere o yaşlı olan tavuğu niçin buzdolabı yerine tabak&çanak tıkıştırdığımız yerlerde arıyor? Zira kendisi bozulabilen bir yiyecek türüdür, pişirdikten sonra kim tabak dolabına tavuk koyar? Bu durumda eğer gelin bu denli mal ise, kaynana hanım oğlunu, torununu falan kapsın götürsün o evden. Her an 'besin zehirlenmesi' tehlikesi altındalar.

Diğer takıldığım şey ise (herzamanki gibi) gelin&kaynana&anne mevuzusu. Ayol o kocakarı az evvel 'bu gelin de nereye koymuş acaba hımmm?' diye hin hin dolanıyordu ortalıkta, yalaka gelin ise 'anneciğimmmm' diye atladı. O sana gelin diyor sen niye anne diyorsun? Hoş o sana gelin demese de sen niye anne diyorsun ya, o da ayrı bir mesele.

Seviyorsanız sevin bir diyeceğimiz yokta, anne demeyin yahu. Benim bile zoruma gidiyor. Kadın sizi o kadar taşımış karnında, ıkına kıkına doğurmuş, b.kunuzu temizlemiş, her türlü hayatını adamış. Sonra git kaynanana anne de, olacak şey mi? Valla ben anne olsam doğurdum büyüttüm demem, o satıcı kızımın saçını başını yolarım.

Bugün evde yalnızım, kocam olacak adam beni bıraktı da Eskişehirlere gitti. Okulunun bilmem kaçıncı kuruşuş yıldönümü müymüş neymiş?
Zaten bütün gün işte, ama uzakta olunca daha bir sıkıldım. Üfleyip püflüyorum, üzerime ağırlık çöktü. Çok mu belli ettim?
Bir de giderken bana 'bu gece çıkma olur mu ben şehir dılındayım aklım sende kalmasın' dedi. Gören de hergün eller havayadayım sanır. Ne zaman çıktım ki gece? Cık cık cık.

Tam yazıyı bitiricem dayanamayıp bunu da ekleyeceğim, şu elinde mikrofon dağ, bayır, çayır gezen belgeselcilerden o kadar nefret ediyorum ki, bunca yıldır verdikleri bıkkınlık sebebiyle yüzlerine tükürmek istiyorum.
Hep mi aynı olunur ya?

- Anneeem nassıııın?
- İşte bu eller yok mu bu eller, emektar emektaaar.
- Erkekler de kahvede he mi annem? Sizi çalıştırıyolar?
- Oooh mis gibi tarhana ooh.
- Gözleme de var mı annem? (bu aç versiyon, yüzyıllardır ağzına bi lokma koymamış sanki. ayı)
- Gelinle aran nasıl? Yardım ediyo mu sana?
- El salla annem.
- İşte Türk kadını bu sayın seyirciler.
- İnsanımız çok misafirperver (aç ayı karnı doydu ya. çoluğun çocuğun rıskını zıkkımlandı çünkü).
- Biz burada insanlık öğreniyoruz insanlık.
- Yatacak yerimiz yok desen var ya, herkes kapısını açar kapısınııı. İnsanımız böyle.

Ne salaksınız ya, içim bayıldı aynı cümlelerden üff.

Sonu da böyle havada kalsın, hadi hafta sonu güzel güzel gezin gayrı.

Pasaj'dan İnciler

2010-06-08T14:19:00.004+03:00

Şu sistemden çektiklerim?
Mesajlaşma sistemi sürekli hata veriyor, türkçe karakter yok, harf sınırlaması var, herşeye otomatik yanıt geliyor.
İlgi & alaka sıfır, sinir stres kaynağı bir yer.
Buyurun size birkaç komik şey. Okuyun gayrı.

büyükleri için üstüne tıklayın dememe gerek var mı? yok yok. herkes gayet akıllı zaten...

Ordan Burdan,Öylesine.

2010-05-30T18:56:00.003+03:00

Dün bloğuma bir link eklemek için girdim, gözüme ilişiverdi Allah Allaah bir gariplik var sanki. Ne acaba?
Sonra bir baktım, 'hıı evet gerizekalıcım hala kar yağıyor...' dedim kendi kendime.

Haziran gelmiş çatmış, herkes sıcaktan yanıyor benim bloğumun boynu bükük, öksüz, zavallı, bakan yenileyen kimsesi yok.
Neyse oturdum beş dakikada beşiktaş şeklinde azıcık renklerle oynadım, bir-iki çiçek serptim. En önemlisi karları kaldırdım, azıcık düzeldi. Zamana ayak uydurdu.

Sonra yerli malı yurdun malı dizilere takılıyor da gözüm, sürekli bir atraksiyon, hep bir sorun, kaçamak, silah, uyuşturucu, tecavüz, aldatma, trafik kazaları, kurşunlar, gaz zehirlenmeleri, uçurumlardan atlayıp intahar etmeler, çocuk kaçırılması, işkence, istenmeyen gebelikler, yok sendendi yok ondandı muhabbetleri, geri dönülen eski sevgililer, akılda kalan yeniler, ölmüş ama dirilenler vs vs...

Bu arada tüm bu saydıklarım Kurtlar Vadisi'nden değil, hayatımda bir defa bile izlemedim. Ne olur ne biter bilmiyorum.

Normal diziler bunlar, konuları güya günlük hayattan alınanlar.

Yahu şimdi soruyorum, böyle strese, sıkıntıya kalp mi dayanır kardeşim? Tak der gider insan yığılır bir yerde. Amma çok şey üst üste oluyor anlamış değilim. Ben kocaman bir gün içerisinde iki kere trafikte sinirlensem, bir defa markette önüme geçip hakkımı yeseler, otoparka girsem yer bulamasam çıldırıyorum.

Vay arkadaş! Bu ne metanet, ne dirayet, ne sağlık, ne sıhhat. Tü tü tü diyesi geliyor insanın. Sıyırmamak elde değil, takdir ediyorum hepsini. Sezon sonlarına gelinse de azıcık rahat nefes alsalar diyorum.

Hoş sen 9 ay her bölüm binbir sıkıntıyla boğuş, sonra yan gel yat 3 ay Bodrum'a falan git. Vallahi boşluktan sıyırmazlarsa ne olayım.

Bu arada şimdi bakıyorum da, Okan çok pis gözüküyorsun, mağara adamı gibisin. Alnın terliyor, o saçlar düşüyor yapış yapış ıyyyyk!

Haftanın üç günü de Türkiye'nin en çirkin erkeklerinden birini, sürekli terden yapış yapış halde televizyonda görmekten fenalık geçirmek üzereyim. Film seslendirmeleri, reklamlar, her saniye tv programları. Okan olmasa Türkiye'nin hali nice olacakmış kim bile?

Neyse, haydi iyi geceler gari.

Yine Ben... Yine Unuttum...

2010-05-20T23:59:00.005+03:00

Flickr, Etsy, Twitter, Skype.

Bu dört siteden bana şöyle bir mesaj gelmesini bekliyorum, 'pardon ama, siz salak mısınız?'.
Vallahi sorsalar şunu, diyecek tek sözüm, sokacak tek lafım, müşteri her zaman haklıdır laga lugasına gram yüzüm yok.

Bir insan hergün mü şifresini unutur kardeşim? Hemen her sabah 'şifremi unuttum' butonuna tıklıyorum. O kadar çok sitede, öyle çok şifrem & kullanıcı adım var ki, şaşırmış kalmışım.
Ne zaman yenisini yaratsam, 'bak bu süper oldu kesin aklımda kalacak' diye saçmalıyorum, ama nerdeee?

Bir de, şifrenin son hanesini bile yanlış yazsam hobaaa hepsini silme saçmalığı yaşıyorum. Hayır eminim de üstelik, en son yazdığım yanlış. Baştakine niye güvenemiyorsam?

Yok gerçekten salak değilim, biraz B12 eksikliği, biraz vertigo tetiklemesi, biraz sinir&stres, biraz yorgunluk, sıkıntı, sıkılmışlık, bıkmışlık, öğk gelmişlik, 'hay Allah herşeyi kahretsin bıktım be'cilik iş&güç...
Eee daha ne olsunmuş canım?

Mamıt, Kenyalıcan ve Tekoş

2010-05-18T20:12:00.010+03:00

Bu üç minik bebek eşimin annesinin çatısında doğdu, büyüdü. Şu an 2 aylıklar, bugün yarın ne yazık ki sokağa çıkacaklar. İçlerinden biri bile yuvalansa, hayatı kurtulacak.

Evleri cadde üzeri, çıktıkları anda arabalarla karşılaşma tehlikesindeler. Minnacıklar, süt kokulular ve çok tatlılar.

Siyah beyaz olan Mahmut, ben Mamıt diyorum. Babasının kopyası, ismi de öyle :)
Diğer siyah olan Kenyalıcan, kapkara olduğu için.
Tekir olan da çok sıcakkanlı, canayakın bir kedi. Hatta evlerinde tutmak istiyorlar onu, fakat zaten iki kedileri var...

Hayat onlar için çok zor.
Belki bir tanıdığınız ister, rica etsem yayabilir misiniz? Bloglarınızda yer verseniz?

Şimdiden teşekkürler...

Tekerlek Kafa

2010-05-18T11:38:00.002+03:00

Şu yüzünü saklayan bloggerlardan fenalık geldi!

Madem göstermek istemiyorsunuz çekmeyin fotoğrafını o zaman. Sanki kafanıza silah dayayan var, ondan sonra yok uçan daire, yok tekerlekli sandalye lastiği, yok arı göbeği gibi salak nesneleri koyuyorlar iyice görsellikten uzak pis pis görüntüler çıkıyor ortaya.

Hoş belki de haklılar, yüzlerini saklamasalar çok daha kirli gözükebilir bilmiyorum ama, yüzünü göstermemek herkesin hakkıdır. Ben de yolda tanınmak istemem açıkçası, ama o zaman düzgün kadrajlar ayarlayın da gözükmeyin kardeşim.

Üf, çok meraklıydık sanki saklaya saklaya bi hal oldunuz.

Günün Manasızlığına ve Önemsizliğine Uygun Bir Yazı

2010-05-05T10:40:00.005+03:00

2010 yazılarıma bakıyorum, -ki benim için çok kolay oldu. Neden derseniz,
- Ocak 9,
- Şubat 6,
- Mart 5,
- Nisan 3.
Hani Öss'de falan olur ya bu tarz matematik soruları, 'sizce bu sıralamanın devamı nasıl olmalı?' gibi. Diyorum ki, Mayıs 2, Haziran 1, Temmuz 0 mı acaba? Bakalım, belki ilhamiler gelir.

Başıma bi sürü abidik gubidik olay geliyor da, yazmak aklımın köşesinden bile geçmiyor. Hayrettin...

Bu arada bahar gelmiş arkadaşlar, benim haberim yok. En son pazar günü dışarı çıkmıştım, (o da yine günler sonraydı) galiba bir daha çıktığımda herkesi şortlarla falan göreceğim. Babetlerimi hiç çıkartmadan şıpıdak parmak arası terliklerime mi geçiş yapacağım acaba? Ne demiş rahmetli Sabancı, 'çalış, çalış, çalış'. Çalışta, mevsim geçişlerinden bile bi haber olduk arkadaş. Balkonda mı çalışsam, ne yapsam?

Zaman nasıl geçiyor hiç anlamıyorum, ancak perşembeden perşembee Aşk-ı Memnu oynayınca 'anaaam ne zaman bir hafta olmuş yahu?' diye uyanıyorum. Mesela bir sene neredeyse geçmiş bile, bizim evlilik yıldönümümüze az kaldı. Yeni bir liste hazırlamak lazım, ne istesem ki acaba?

Bu arada bir ton aksilikte beni bulmadı değil, aldığım aptal bi malzeme yüzünden bir tam gün boyunca yaptığım bütün kolyeler mahfoldu. Şu an hiç biri yok, bugün ya da yarın gidip adamın kafasına fırlatmam gerek. Canım da hiç kavga etmek istemiyor, umarım adam da benim gibi düşünür. Zaten tek kaşımı kaldırıp bi baksam Allaaah! Eşim diyor ki 'sen birine laf sokmaya gör, 15 gün tuvalete çıkamaz'. Doğru mu acaba? Arkadaşımın da dediğine göre, onun bir de diğer versiyonu varmış. Yani 15 gün tuvaletten hiç çıkılmayabilirmiş. Herhalde bünyeden bünyeye değişiklik gösteriyor bu durum. Yine de işin ucu tuvalette bitiyor, o kesin.

Belki bu durumun birilerine faydası dokunur. Nasıl dersen, hele bi dinle.
Geçen gün Hindistan'a benzeyen güzide ve pis semtimiz Eminönü'ndeki bir dükkanda kasanın yanında dururken, memeleri muhetemelen 350 ölçüsünde olan, saçları aslında siyah ama sarıya boyamış, diplerden pis pis çıktığı ve aktığı için bok rengine dönmüş olan gerizekalı çingen karı beni bi itttirdi, masaya yapıştım. O an öyle sinirlendim ki, kadına 'ne itiyorsunuz? buradan nasıl geçeceksiniz ki?' dedim.
Aslında normal bir cümle değil mi? Fakat az evvel anlattığım özelliklerle birleşince, yaptığı hareket karşısında 'buyur ablammmmm yollar sana kurbaaan olsun' falan demek lazımdı ki bana dalmasın, ağzımı burnumu dağıtmasın.
Ben ne yaptım? Tek kaşımı kaldırıp, en pis bakışım, sert ve yüksek ses tonumla o memelerin sahibine diklendim. İyi halt ettim.
Gayet Tayyip bir yaklaşımla, 'sen de çekilseneee' dedi. Bi yerde 'malzemelerini de al git' demek yani, öyle sanıyorum.
'İnsan bi pardon der, nasıl göreyim ki sizi. Arkadan geliyorsunuz' dedim. Tayyibe iyice sinirlendi, oracıkta yolacak beni. Arkadaşım beni dürtüyor susayım diye, zaten dirseğinin değdiği bölge morardı sonra. Nasıl bir tehlike alarmıysa. Ben sallamadım tabi, kan beynimde.
'Hoş görülmeyecek gibi de değilsiniz ama, nasıl olduysa artık' dedim.

Çok salağım ha, gerçekten. Ne cesaret sen o lafı söylüyosun ki, bi de kadın dibimde, fısıldasam duyacak. Ama ben bir de bağırıyorum yani. Hani Sevda Demirel'in Hande Ataizi'ne attığı tokat gibi, ya da Medyum Memiş'in Keko'ya gömmesi gibi... İşte o tarz bir tepkiyle karşılaşmadıysam Allah'ın sevgili kuluyum demektir. Hayır benim Keko'ya benzediğimden değil, karı Memişimsiydi... Bir Sevda Demirellik asabiyet mevcuttu karıda, hoş O'nun da bir defa yanımdan geçerken bana çarpmışlığı vardır, Cadde Accessorize'dan Taksim Accessorize'a fırladım desem, inanın pek sevgili okuyucularım. O kolumu tam randımanlı kullanamıyorum yani, öyle söyleleyim. Kadının ruhu bile duymadı, orası ayrı.

Konumuza dönelim, bu söylemim karşısında kasadaki iki zavallı amcacıkta bana kaş göz yaptılar, belki de 'kaç' 'göt yapmış olabilirler. Hani kaç, az sonra götüne yicen tekmeyi manasında? Olabilir mi?
Kaçmadım tabi, olay mahalini terketmedim, karı da söylediğimi duymadı yırttım. Yoksa şu an bunları size yazamıyor olabilirdim.

Durumun birilerine faydası olabilir demiştim başta, yani tuvaletten 15 gün çıkamama durumu bu teyzeye yaramaz mıydı? Belki azıcık zayıflardı fena mı?

Üff yazdık bişeyler ama sonunu nasıl bağlayacağım şimdi? Üstelik düşünmek için zamanımda yok pek, kalkıp yine çalışmam lazım. Bir defalığına da siz uyduruverin olur mu?

Freelance'in Türkçe Meali, Çalıştığın İçin Suçluluk Duyma Durumu.

2010-04-23T15:57:00.005+03:00

Freelance olarak evden çalıştığım için kimse işime saygı duyumuyor, ben bunu anladım.

Son haftalarda üzerinde çok vakit harcamamı gerektiren, aynı zamanda sözleşmesi vesilesiyle cezai şartları da imzaladığım bir işle uğraşıyorum. Sabahtan geceye kadar çiziyorum, araştırıyorum, beğenmeyip atıyorum, yenisine başlıyorum. Eskiden beri hayalini kurduğum bir iş aynı zamanda, beni benimle bir bıraksalar, aramasalar, sormasalar, gel demeseler, yap demeseler, huzurla ve mutlulukla işime konsantre olabilsem.

Çok şey mi istiyorum?

Evdeyim ya hani, kalkıp bir ofise gitmiyorum, patronum beynimi yemiyor, trafikte bütün iç organlarım yer değiştirmiyor ya, benimkisi işten sayılmıyor.

Zaten uyuduğunuz odanın tam yanındaki ofisinizde çalışmak çok zor. Size bakan adi çamaşır&bulaşık ikilisi, akşam yemeğine ne pişirsem sıkıntısı, televizyondaki bir filme takılıp saatleri unutma salaklığı, internette azıcık araştırma yapayım diye oturup nasıl akşam olmuş anlayamama kekoluğu durumlarıyla mücadele ediyorum.

Hava güzel oluyor, ayyy atlayayım arabaya çimenlere yayılayım, uyuyayım moduna giriyorum.

Nasılsa patronum yok başımda, istediğim dakika çıkabilirim ofisimden. Az eksik var evde markete uğrayayım, eve iki adımlık Migros'a mı gitsem, yoksa alışveriş merkezindeki Carrefour'a mı rotayı çevirsem? Hadi azıcık D&R gezerim, yeni çıkan kitaplara bakarım, aa Accessorize'a neler gelmiş bakayım iki dakika, dur şu Bershka'ya da bi uğrayayım, Mac zaten yolumun üstü derken toplamda yarım saatte bitirebileceğim basit bir Migros alışverişini 3 saate çıkarıyorum.

Yaklaşık bir yıldır bu şekilde çalışma gayretinde olduğumdan alıştım sayılır, eskisine göre içimdeki dünyevi isteklerle daha kolay başa çıkabiliyorum.

Fakat gel gör ki, yeni moda, 'aaa işin hala bitmedi mi?' cümlesi. Bitmedi abicim! Bitmesi mi gerekiyordu?!

'Yok' deyince de bozuluyorlar haa, diyemezsin. Sen kimsin ki işini bitiremedin hala, hım? Ne zaman nereye çağırılırsan gideceksin, sana her buyurulan işi gık demeden yapacaksın, kimi kıçının keyfine birşey ister, kimi iş buyurur kafasına göre. Her türlüsü mevcut bende.

Yapacaksın!

Misafirliğe mi davet edildin? Gideceksin! Sen kimsin ki sana sorulmadan, gidip gidemeyeceğin belli olmadan hazırlanmış yemekler için hemen harekete geçmiyorsun? Hım?!

Kimsin ki sen, sadece can sıkıntısını dağıtmak için arayan arkadaşlarınla buluşmuyorsun?

Kimsin, kim? Yap denildiğinde yapacaksın.

Ama aynı zamanda işini gücünü de bitireceksin. Adam olacaksın adam. Vaktini düzgün kullanacaksın. Gündüzleri ve akşamları sana buyurulanları yerine getir, gece de otur sabaha kadar ne iş yapacaksan yap. Bu kadar basit!

Vallahi o kadar sıkıldım, içime öyle fenalık geldi ki neredeyse çalıştığım için suçluluk duyacağım.

Ben kötü birşey mi yapıyorum acaba? Yanlış mı? Adi bir insan mıyım diye kendimi sorgulamaya başlayacağım... Neden yeteneklerimi, becerilerimi, vaktimi sorgusuz sualsiz herkesle paylaşmıyorum? Kötüyüm, evet! Allah canımı alsın benim! Çok kötüyüm!

Size son birşey söyleyeyim mi? Bütün bu hengamenin içinde benden akşam yemeği bile beklemeyen, gık demeyen, her türlü işime gücüme yardım etemeye çalışan kişi eşim. Aslında O'nun bıdı bıdı yapması gerekmez mi?

Yapmıyor, aferin O'na.

İşlerim bitsin, ilk fırsatta akşam yemeğine makarna pişireceğim canım. Merak etme.

Minicik Bir Yalan, Olmaz Mı?

2010-04-13T15:24:00.005+03:00

Blog Ödülleri'nin web sayfasını tasarlayan canım eşime çok yalvardım, 'azıcık katakulli et, bana bi ödül verdir forsum olsun, hadi beaaa, nolurdu sanki, lütfen lütfen lütfen' diye.

Olmazmış, öyle numaralar yapamazmış, ayıpmış, cartmış curtmuş, söylemem bile yanlışmış, o ekiple ciddi bir iş ilişkisi varmış, nasıl teklif etsinmiş, ne ayıpmış falan feşmekan.
'Sen ara bana ver telefonu, teklif etmezsem ne olayım' dedim, yine kızdı...

'Herkes neler yapıyo akıllım' dedim, 'değişik mail adresleri alıp kendi kendini izleyenler mi dersin, adsızdan yine kendi kendine yorum yazıp acıtasyon yapanlar mı dersin'.
'Bize ne?' dedi, her dedikoduya şalterlerini kapatmış erkek gibi beni susturdu.

Alemin namuslusu bi biziz anasını satiim, ne dedikodu yapabiliyoruz ne iki yalan söyleyebiliyoruz.

Olmadı, olamadı... Yaptıramadım...
Şimdi alnının teriyle kazanacak olana, hakkımı helal etmiyorum...

Hıh!

Gagalı Tavşan

2010-04-10T00:19:00.003+03:00

Kadın milleti enteresan anacım, nerede abidik gubidik birşey var, biz buluruz. Saçmalama kapasitemiz çok yüksek.

Bugün toz ve pislik içerisindeki yamulmuş kumaş parçaları satışında rekorlar kıran cuma pazarı'ndaydık, arkadaşım kendini kaybetmiş şekilde toz soluyup hapşırırken ben de etrafı süzüyordum. Hemen yanımızdaki tezgahta tahminen 50'li yaşlarında olan iki kadın var, cins cins bakıyorum. Tekinin avucunun ortasında pis pis yünlerden yapılmış yamuk yumuk bir ponpon, ama gayet şefkatle tutuluyor, incinmesin diye (burada anaç duyguları devrede), diğeri 'ayyy hiii ne olacak buu?' diye sırıtarak soruyor. Ponponu seven de, 'tavşan yapıyorlar bunlardan' diyor.

'Hı??'

Yanındaki de, ben de aynı tepkiyi verdik, 'ne??'.

Devam etti, 'gaga koyuyorlar bir tane, iki de göz. Al sana tavşan' derken gözlerinin içi parlıyordu. Evet, onca tozun pisliğin içinde bile o ışığı gördüm!

50'lik teyzem diy yaptı iki dakikada, helal olsun. Sonra birkaç ponponu daha güvenli ve şefkat dolu avuçlarına alıp, gittiler.

Düşündümde, ne işe yarayacak o ponpon tavşan?

Bir gagası ve iki gözüyle sana ev işlerinde yardım mı edecek? Hergün üç çeşit yemek mi pişirecek? Haftalık erzak alışverişini mi yapacak? Toz mu alacak, evi mi süpürecek? Bari bulaşık makinesini boşaltsın her sabah, olmaz mı?

Lütfen daha manalı işlere yönelelim, ırk olarak... Madara oluyoruz erkek kısmına.

Lütfen dedim bak...

Okulumuza Tuvalet Kampanyası

2010-03-26T19:55:00.004+02:00

Bloğuma bakıyorum da, bu ay sadece 4 yazı girmişim. Cık cık cık, kızdım kendime.

Gösteriyor ki gerçekten sıkıldım ben bu işten, düşünüyorum da ben bişeyler saçmalıyorum, sonra birileri gelip yorum yazıyor, cevaplıyorum. Eee, yani? Ne oluyor ki? Blog yazmak saçma birşey değil mi yahu?

Amaaan zaten bahardan mıdır nedir herşey sıkıyor.

Ben bazen böyle salak salak düşüncelere dalarım, mesela geçenlerde eşime dedim ki, 'ya ben tek başıma bir yere gidiyorum mesela. Şöför koltuğuna oturmuşum, ee arkadaki 3 kişilik yer boş, yanım boş, bagaj boş. Ne demeye gereksiz yere kendimle birlikte gezdiriyorum ki o kısımları?'.

Evet evet beni havalar çarptı gerçekten.

Düzenli olarak yaptığım tek şey deli gibi God Of War oynamak ve yine deli gibi gezmek. Eh arada buna da ihtiyaç var demek ki.

Hımm ayrıca üniversite zamanından beri hep yapmak istediğim, hayalini kurduğum tarzda bir projeyle ilgili çalışıyorum. O ayrı bir mutluluk benim için. Bittiğinde paylaşacağım diğer bloğumda.

Aslında Edoş'un duyurduğu şu haberle ilgili yazmak için gelmiştim, nerden nereye uçtum gittim.

Erzurum Karayazı ilçesinin 8 km uzağındaki Karaağıl köyündeki Karaağıl İlköğretim Okulu'nda tuvalet yokmuş arkadaşlar. Ben de diyorum ki, eğer hala okullarda tuvalet yoksa, ülkemi bu hale koyanların da yatacak yeri yok!

Edoş'umun yazısına bakarsanız detaylı bilgileri öğrenebilirsiniz.

Kalın sağlıcakla...

Önemli!

2010-03-12T22:42:00.000+02:00

Bu güzel oğlana bir yuva aranıyor.

İlgilenenler Fotoğraf Penceremden bloğunun cici sahibi Ceyda'nın yazısına bakabilir.

Belki siz değil ama tanıdığınız biri bu güzellikle yaşamak ister...

Düşünceli, çevresine duyarlı ve sevgi dolu olduğunuz için hepinize şimdiden teşekkürler, bol mırmırlı iyi haftasonları.

Rüya

2010-03-12T11:54:00.003+02:00

Geceleri berbat uyuyorum, her sabah çok yorgun uyanıyorum ve ardı arkası kesilmeden gördüğüm rüyalardan BIKTIM!
Bu nasıl bir uykudur Allah aşkına, bir gecede kaç rüya görülür ve nasıl hiçbiri akıllı mantıklı olamaz?

Önceki gece Bal balkonda sigara içiyordu, öyle söyleyeyim gerisini siz tahmin edin. Çıkmış dışarı, tombik patisiyle tutmuş, sonunu getirmiş bi de içe içe. Kızım bırak dememe kalmadan kalanını yuttu! Ay kafayı yiyecektim!

* Sonra bir gece Kardashian spastikleri bize gelmiş (saçlarını başlarını nasıl yolmadım hayret).
* Başka birinde eşim İstanbul'da iş bulamamış Ankara'ya gidiyor (ayol adamın kendi işi var burada, ne oldu ne bitti anlayamadım). Bana da hediye olarak hard disc almış (bari pembe olsaymış).
* En sevdiğim allık fırçam bozulmuş (Allah'ım sen aklıma mukayet ol, ne büyük bir travma!).
* Hemen her gece arabanın frenleri bozuluyor ben ööyle uçuyorum.
* Arkadaşımın köpeği Badem bizim oluyor (kıskançlığın bu kadarı, nasıl göz koyduysam hayvana).
* Saçım bir gecede uzuyor, at kuyruğu yapılacak kıvama geliyor fakat ben yine kestirmek istiyorum.
* Boyadığım şu miniklerle yemekteyiz kıvamında bir yarışmaya katılıyorum, kısa bir sürede bitirmem gerekiyormuş. Yapabiliyor muyum? Tabi ki hayır.
* Yarıyıl tatilinde bize gelip kalmış, sonra evden eşyalarımı çalarak gitmiş ergenlik arkadaşımla birlikte gezmeye gidiyoruz (kızı 5-6 senedir falan görmüyorum, nerden çıktı anlayamadım). Tabi ergen olduğumuzdan babamdan izin alıyoruz, koca moca yok o sırada. Uçmuş gitmiş.

Bunlar 2-3 gecedir gördüklerimden bazıları. Her zaman bu şekilde uyuyorum, üzerimdeki yorgunluğun haddi hesabı yok arkadaş.
Dün baktım, stresten ve psikolojik rahatsızlıklardan kaynaklanıyormuş (bunu biliyoruz zaten). Aslında hep görürmüşüz de, uyanmaya yakın kısmını hatırlarmışız. Ben her rüya arasında uyandığım, derin ve rahat bir uyku çekemediğim için hepsini hatırlıyormuşum.

Ooof of!

Dizi Mi? Asla Böyle Banelleşemem!

2010-03-08T01:08:00.004+02:00

Dizi izlemiyorum ben, belgesel kanalları dışında asla evde televizyon açmam. Kitap okurum bol bol, tiyatroya giderim...

Bu tarz entelektüel bir insanım, ailem, soyum sopum da bu şekil. Aynen... Annem, babam, kızkardeşim, eşim... Hepimiz birer belgesel ve kitap insanıyızdır.

Ya nasıl gülüyorum size, nasıl...

Bu dizileri kim izliyor acaba çok merak ediyorum. Geçenlerde kadın kaynayan bir foruma denk geldim, hatunun teki yazmış ki 'ayyyyyyyyyy cnbc-e'de olmasa ne izleyeceğiz biz? iyi ki var'.

Hahaha! Hadi lenn!

Bazı bloglara ne zaman baksam, 'aslında ben dizi izlemem ama geçenlerde rastladım Matmazel'in yakasındaki gül...' diye devam eden cümleler okuyorum. Ya izliyorsan izledim de kardeşim, ne olacak, alnına kara leke mi sürülecek?

Aklıma takılan başka bir konu da kültürün, burjuvalığın dibine vurmuşsunuz (?!) fakat hala anadilinizi düzgün yazamıyorsunuz be güzel blogcu arkadaşlarım. Nereye gitti onca okunan kitap? Cin Ali serisini mi okudunuz o kaliteli zamanlarınızda? O bile birşeyler katar insana... Demek ki neymiş? Ne kadar okursanız okuyun -ki şüpheliyim, insanda beyin olmayınca bi halta yaramıyormuş.

Okuma bence, dizilere vur kendini. Gerçekten...

Uyku Bana Haram

2010-03-02T11:17:00.004+02:00

Gece yatakta laptop kucağımda uyuyakalmışım, öyle yorucu bi gündü ki... Sonra yine bir Lale klasiği olan, babasını rüyada hasta ya da kötü görmek durumu yaşadım. Ağlamaklı uyandım, hoca ezan okuyor. Hayatımda beni en çok korkutan şeylerden biri de bu, geceleri o sessizlikte titriyorum resmen. Eski evin orada köpekler de havlamaya başlıyordu, ben 'Allah'm sana geliyorum' diye kıvrılıyordum yatağa.

Neyse işte, hem babamı gördüm, hem ezan, hem karanlık. Kalktım koltukta uyuyakalmış olan eşimi kaldırmaya gittim (süper aileyiz yanlız, nereyi buluyorsak oraya kıvrılıp uyumaya başlıyoruz). Gelsin yanıma da daha rahat uyuyayım diye, O da telefonunu kaybetmiş, benimkinin şarjı bitmiş kapanmış. Uyku sersemi adaptörü bulamadım sinirlendim de çekmecede yok diye. Dedim ev telefonundan çaldırayım buluruz. Mumu tepemize çıktı, bi posta da hayvancağızı azarladım, 'git Bal gibi ayağımın ucuna kıvrıl, uslu uslu uyu' dedim, 'bi gece de beni rahat bırak' dedim.
Bütün bu saçmalıkları üst üste yaşadıktan sonra saati kurduk, zıbardık uyuduk.

Bugün annem+ablam, tekrar annem, tekrar ablam arayınca ancak anlayabildim.
Sabahın beş buçuğunda ablamı aramışım, sonra açtığında suratına kapatmışım. Üstüne cep telefonumda kapalı, kızcağız ölmüş korkudan. Mesaj atmış, aramış... Açan yok. Öküz kardeş o sırada kaçıncı rüyasını görüyordu acaba? Zavallı ablam, çok kahrımı çekiyor gerçekten, neler neler yapıyorum.

Düşündüm taşındım babamı aradım, O'na kızdım, 'hep senin yüzünden' dedim. İyi yapmış mıyım? Aferin bana!

uyku sersemi mallıklarımdan biri de burada.

Beni Taklit Ettiler, Yazılarımı Da Çaldılar!

2010-02-28T15:10:00.002+02:00

Ne çok duyuyoruz öyle değil mi? Blog yazanların yazıları sıkca çalınıyor, taklitleri gün geçtikce çoğalıyor, ama taklitler asıllarını yaşatıyor vs.

Az evvel düşündüm de, eğer bir tane blogda daha 'Vogue Artık Türçe' gibi bir başlık ve yazı görürsem düşüp bayılacağım! Bir defile olur, ertesi gün 50 blogda birden aynı haber, aynı fotoğraflarla birlikte, aynı ingilizceden türkçe'ye çevrilmiş haliyle...

Çoğu kişi de haklı aslında, evet, içerikleri taklit ediliyor, evet, yazıları çalınıyor. Gerçekten de doğru.

Ama kaç kişi özgün içerik üretiyor ki?

Hepsi birbirinin aynı konuları işleyip, yazınca ortaya başedilemez bir kopyala+yapıştır sorunu çıkıyor. Sen gidip elin Amerikan sitesindeki fotoğrafları al, üstüne sitenin ismini yaz, altına da çevirisini yap tek kelimesini bile değiştirmeden, kendi yorumunu katmadan yaz. E ne olacaktı ki?Tabi başkasında da aynı haberi göreceksin. Ne yaptın ne kattın ki? Hem ayrıca o fotoğrafı gidip sen mi çektin ki üzerine ismini yazıyorsun? Sanmıyorum ki bunun iznini alan kişiler olsun, varsa da alnından öper özürümü dilerim, o ayrı.

Herkeste dekorasyon önerisi, Victoria B. ne giymiş, ne yapmış, yok efendim Channel 2010 yaz koleksiyonu, odur budur.

Yapılmaya çalışılan şey aynı, bakılan içerik çekilen siteler aynı, fotoğraflar aynı, yorumlar aynı...

Sanıyoruz ki içeriğimiz çalındı, hayır, bence biz yabancı blogların içeriğini çalıyoruz arkadaşlar. Birbirimizde görsek saç baş girip kavga çıkmazsa eğer ben de ne olayım. Ama elin gavuru olunca, nasılsa görmez, görse de ses etmez diye al al koy bloğa. Etsy'den al, designsponge'dan al, ne link ver ne bişey.

Bir de bu açıdan düşünmek lazım bence.

Aslında amacım gerçekten kimsenin kalbini kırmak ya da olay çıkartmak, durduk yerde laf sokmak falan değil. çok severek okuduğum takip ettiğim üstüne alınmaması gereken bloglar da var, alınmak isteyenlere ise yapacak birşeyim yok kendileri bilir.

Bu benim düşüncem, paylaşmak istedim...

Bilinmeyen Numaraları Bilme İsteği

2010-02-23T22:56:00.002+02:00

Sayın sivri zekalı yetkililer, kırk yıllık bilinmeyen numaralardan ne istediniz? Sizi bu değişikliğe iten nedir merak ediyorum.

Yılların 118'i işte, gül gibi numarayı aldınız 118 80 yaptınız, uyumlu olsun diye Birsen malını da reklama kattınız. Hadi dedik sesimizi çıkartmadık, kafiyelidir, akılda kalır vs diye. E bu karı iki gün sonra beyine çemkirmeye başladı, yok efendim öğrenememişmişte, kafası basmıyomuşmuşta, bir aydır söyle söyle dilinde tüy bitmişte...

Kızım bu adam bir aydır kimi arıyor onu hiç düşünmedin mi? Elin Rus'unun mu peşinde, Romanyalı'sının mı belli değil, sen tutmuş öğrenemedin şunu öğrenemedin diye kızıyorsun. Vallahi hiç aklın yok! Bırak bilinmeyen numarayı, herif senin arkandan bilinmeyen numaralar çeviriyor azıcık gözünü dört aç!

Hadi onu da geçtim, üç-beş gün sonra Balık Ayhan'ı çıkarttınız, 118 18 diye göbek atıyor. Bu ne şimdi?

Gerçek numara 118 19 mi 118 80 mi?

Bilinmeyen numaraları arayıp, bilinmeyen numaraların numarasını bilmediğimi ve bilmek istediğimi söyleyeceğim ama nereyi aramam gerektiğini bilmiyorum iyi mi?

Kafam karıştı, en az Birsen kadar şapşal hissediyorum kendimi. Acı, hem de çok acı...

Google Arama Sonuçları

2010-02-22T17:13:00.005+02:00

Çok uzun zamandır google arama sonuçlarını didiklemedim, en son baktığımda epey güldüm. Haydi yazayım da hep birlikte gülelim dedim.

Yanlız belirtmem gereken birşey var, son zamanlarda herkes en ufak birşeyi sahiplenir oldu. Yok ilk ben yaptım, yok ilk ben gördüm, herkes benden özendi, sonra türedi vs. Yiğidi öldür hakkını yeme (buradaki yiğit ben oluyorum) ben yazmadan evvel kimse böyle birşey yapmamıştı, baktım iyiden iyiye türemeye başladı. Lütfen arkadaşlar!
İlk önce ben gördüm, akıl ettim, yazdım, güldüm&güldürdüm. Ayağınızı denk alın, yazan çizen görürsem fena yaparım.
Millet pırt yapsa ulan hepiniz benden gördünüz demeye başladı, alemin salağı ben miyim? Sahip çıktım emeğime, yaratıcılığıma.
Eğer ki ciddiye almayın, twitterdan çok pis laf sokarım, günah benden gitti.

Edebinizle okuyacaksanız, bittikten sonra önümde saygıyla eğilecekseniz eğer, buyurun;

ayların mevsimlere dağılımı; bunu tee ilkokulda öğrenmedik mi yahu?

kaynanadan nasıl kurtulur; o mümkün değil canım. yorma kendini.

ilginç saçma dügünler; hemen hepsi.

iğrenç barbieler; valla geneli taş gibi ama, istersen aramaya devam et, yine de sen bilirsin.

kötülük yapan cezasız kalmaz; o biraz zor canım. genelde iyilik yapan cezasız kalmıyo.

türkcell hep; Allah o turkcell'i kahretsin!

adetliyken mezarlığa gidilir mi; bu soruyu yıllardır soruyorsunuz hala bıkmadınız. ne olur kardeşim gidersen? zaten mezardakiler 'ölü', anlatabildim mi? senin bi tarafınla ne ilgisi var? toprak olacaklar ya da olmuşlar yani. azıcık akıl yaaa, azıcık.

adetliyken yeni doğmuş bebek görmeye gidilirmi; çüş artık bu kadarına da çüşşşşş! kızım götünle mi seviceksin çocuğu? ne alakası var?

akşam mezarliğa gidilirmi; gidilmez. gidilirse de üç buçuk olunur gelinir.

bende hamileyim ama kocam sanki 11 aylık gibi göbeği var, huysuzluk yapıyor, benden çok yiyiyor utanmadan; vay öküz vaaaay! bu erkekler böyle kızım. ama o herifte değil de soyunu sürdürmek için ondan çocuk yapan kadında suçu bulurum ben.

bir adım atsaydın koşmaya başlardım belki; canımm. yazık sana.

alo sen nerdesin; onu alo denilebilen bir alete sorsan nasıl olur? mesela 't' ile başlıyor hani kulağımız tutuyoruz falan.

ara bakalım ara bulursun ben gibi; bulamaz tabi nerden bulacak. derdine yansın şimdi.

ay halini geciktiri habın ismi; ay hali ne ya? hani ayın dolunay hali gibi mi? ayrıca tabi ki de hab değil, hap canım. göçmen misin ki acaba, ana dilini öyle yamuk yumuk konuşuyosun?

ağaçların kesilmesinin duyguları; bir insan, bir hayvan, bir ağaç.. bunların hepsine yapılan şiddet aynı duyguyu uyandırır, çünkü canlıdır. yapma yani, kesme e mi?

aşkı memnudaki mor koltuk; haaa seni hatırladım ben. bi tane mal vardı benim yaprak dökümünü eleştirmeme sinir olmuştu da, neymiş efendim nette aşkı memnudaki koltuğu arıyormuşta tesadüfen görmüş hepimiz kompleksliymişiz. de bakiim osun di mi?

barınaklar olmasaydı nolurdu; türkiye'de barınaklar çokkkk kötü durumda, ama yine de olmasalardı daha kötü olurdu.

başlarım sevgililer gününe; bence de yaa. sıktı yani.

benden maskemi çıkartmamı istemeyin; ne maskesi be?

benim itim kayıp oldu; salak burada mı bulacaksın onu? blog blog geziyo hayvan sanki.

beni çok sinir ettiniz; sen de beni sinir ettin

bi programcı seç ve hemen döv; esra ceyhan. bence de hemen döv.

birileri facebook hesabımı çalmaya çalısıyor ne yapabilirim; şifreni değiştir kuş beyinlicim.

birilerini dövmek istiyorum; ben de.

bu erkeklerle ne konuşulur; ay ne konuşucasksın Allah aşkına? bir öküzle ne konuşulabilir? düşün, elbet bulursun.

blogunu duyur; haaa o mu? çok kolay. diyeceksin ki, size iki tane don hediye edeceğim, ama önce izleyicim olun, sonra bloğunuzda beni ve donlarımı yazın, ardından haftasonu gelip evi temizleyin, bir kısmınız ütüye girişsin, bazılarınız ayaklarımı yıkasın suyunu içsin. sonra düşünüp taşınıp birinizi bu ödüle layık göreceğim. don bu, hava değil!
bu kadar basit!

cinden top getirsem nasıl olur; çin herhalde di mi? valla gülüm burda top mu yok be?

dana ile ilgili lakap; ne istiyorsun danadan? işin gücün mü yok?

doğal çektirilmiş doğal fotolar; ama illa doğal olsun yani.

dünyanın en uyuz köpegi; ahan da bizim sitenin köpeği. o kadar şirinlik yapıyorum bi takla atmadığım kaldı kafasını bile kaldırmıyor. anca bütün gün malak gibi yatsın.

emlakçıların üçkağıtçılığı; anam hangi birini anlatayım? bunlar hep üçkağıtçı, ne yazık ki.. bi tanesi vardı ama çok iyi insandı.

eeee bişeyler izlemek istiyorum örnek verin; bize ne be?

erkekleri nasıl peşimden koşturabilirim; bu zekayla biraz zor.

esraceyhan kocasindan neden ayrildi; adamın canına tak etmiştir kızım naapsın zavallı.

ezber film izle; doğru buraya.

evdekı esyaları yenıleme; para lazım paraaaaaa

eşim benim yemeklerimi beğenmiyor; zıkkım yesin, kesin anam daha güzel yapıyor falan da der. boşver.

face de tanımadığın kişilerin fotolarına bakma; tanımadığın birinin fotoğraflarını açıp bakmayı denedin mi canım? hani belki işine yarar diye söylüyorum.

facebookum yok facebook hesabi aç; lan amma kıtsınız haa. git sayfaya eşşek kadar yazıyo zaten hesap aç diye. anaaam ne biçimsiniz be!

gercek kızlara giydirme oyunu; çüşşşşş!

gidi gidi verdim istanbula; aferin iyi halt ettin.

görümceyle anlaşamamk; hiç çabalama bence, o da boşa emek.

gıcıklığına neden abla derler; gerizekalı onlar ya. al bi tane de bizde var.

hanımın çifliğinde bebek düşecekmi; bekle de gelecek bölüm yayınlanınca öğrenirsin. google dediğin de müneccim boku yememiş herhalde.

hayvan barınakları yemek artıklarını alır mı; alır tabi almaz mı hiç.

hayanlara eziyet edeleri izle; Allah o eziyeti yapanaların da senin gibi ruh hastalarının da belasını versin! pislikler sizi!

hiçbir iyilik cezasız kalmaz; hah işte ben de tam onu diyodum.

insanların hayvanlara karşı saygıları; yok canım. ne yazık ki yok...

iran kedisini nasıl alıştırırım; o var ya öyle zor ki. aslanı bile terbiye edersin de bu cadılar burunlarından kıl aldırmaz. hemen bir örnek vereyim, bizimki akşam eşimin yanına geldi mırıldadı azıcık, koskoca 35 yaşındaki adamı maymun etmiş ki tepkisi şu oldu 'ayyy kızım yanıma gelmiş sevdirmek istiyo çabuk olmalıyım'. elinde ne işi varsa attı bi kenara hanımın gönlünü yaptı, 2 dakika sonra bi de zılgıt yedi oturdu aşağıya. zor zanaat yani.

istanbul kopek barınaklarından satın alma hemen simdi; napıcaksın o kadar acil??

içime şeytan kaçtı ne yapmalıyım?; hakkaten manyaksınız ya

japon balıkları neden ters yüzüyor bide yemeğini yemiyor; güzelcim o gidici ben sana diyim..

kadının üstündeki bütün çamaşırları çıkarmış resmi hadi çıksın lütfen; haaa lütfen diye yalvarınca olacak sanki. belli mi olur belki google amca insafa gelir. mal seni!

kaç yaşındasın google amca; bilemicim

kaş ekimi ebru şallı kime yaptırdı; paran yetmez be gülüm.

kediler niçin uyuzdur; hoşşşt sensin uyuz!

kedi uyutma makineleri; istersen ayağında salla bazen uyuyorlar o şekilde.

keşke herşey rüyalardaki gibi olsa; keşkeeeeeeee

kekolar foto; haha işte buna çok gülerim. elimde çok acayip keko fotoğrafları var, bana mail at sana blog adresleriyle birlikte yollayayım istemediğin kadar keko görürsün.

kediler ve köpekler regl olur mu; e heralde yani.

kocadan araba kullanmak öğrenilmez; bak o tecrübeyle sabit. bir de şu boyutu var ki, öğrendikten sonra ne güzel kullanıyorsun iyi öğrettim diyorlar, bu da tecrübeyle sabit.

kızgınlık anında hanıma seni boşuyorum demek geçerli olur mu?; o hanım var ya, seni öyle bir yolar ki feleğin şaşar. demedi deme edebinle otur aşağıya. kim bilir ne yaptın da kadını çileden çıkarttın.

manda boku niye yemez; aaaa yenmez mi hiç?? kim dedi sana öyle? bi dene bakalım nasıl seveceksin.

nasıl yaptın bunu bana bir daha dönme sakın ha; aldattı mı hayvan?

nasıl araban var; ayy çok şeker. böyle küçücük bişey, ama aramızda büyük bir aşk var.

neden piskopatlar beni buluyor; ben de bu soruyu kendime sıkca soruyorum.

niye kilo vereceksiniz manyakmıyız; kardeş yaz geliyo haa sen de ver bence.

hasta site:blogspot.com; sen bütün hepimize birden toptan hasta diyosun şimdi, doğru mu?

Bir de işin ayrı boyutu var(mış), yahu ne kadar onun kıyafeti bunun çantası araması oluyormuşta ben ayakta uyuyormuşum. Boşa geçen yıllarıma yazık arkadaş! Kendi kendime diyordum ki bazı moda blogları neden embesillerin anlayabileceği seviyede başlık atıyorlar? Meğer bundanmış, bakın aramalara;

neclanın kıyafetleri nişan ve bütün kıyafetleri
aşkı memnudaki sarışın kız
neclanin kiyafetleri
neclanin nisan kiyafeti
neclanin sac modeli
neclanın saçı
ferhundenin çantasi
yaprak dokumu kiyafetler
aşkı memnu peykerin gözleri lens mi
aşkı memnudaki nihal kısamı
fahriye evcenin makyaj çantasında neler var
nihalin nişan kıyafeti
ferhundenin botları
ferhundenin çantası
yaprak dökümü necla nişan kıyafeti
aski-memnu daki nisan kiyafetleri foto.

İsteyen bu başlıkları da kullanabilir arkadaşlar, benim için sorun yok.Tamamen helaliniz yani.

Oyuncuymuş, Bana Ne?

2010-02-11T18:48:00.004+02:00

Ne zaman tv açsam, abidik gıbidik programlardan birinde 'mutlaka' şöyle tartışmalar oluyor;
1- Mankenden oyuncu olur mu olmaz mı?
2- Eğitim şart mı?
3- Dizi çekmek çok zor.
4- Haftada 90 saat dile kolay, bir film gibi adeta.
5- Aşk-ı Memnu bi taraflarına batmış olacak ki, o sıkıntıyla tam isim de veremeden laf sokma çabası içerisinde; artık uyarlamalardan sıkıldık, o onun amcasına bu bunun yeğenine sulanıyor, öpüşme sahneleri gırla, nereye gidiyor bu toplum?.
6- Şarkıcılar, türkücüler dizilerde oynasın mı?.
7- Herkes tiyatroya gitsin, tv izlemesin tiyatro kültürdür, tv ise avam.
8- Sinema sektöründe bir birlik beraberlik yok, haklarımızı koruyamıyoruz.

Ya bıktım sizin sorunlarınızdan be kardeşim! Ne oyuncuymuşsunuz, ne tiyatrocuymuşzunuz, ne bitmez dertleriniz varmış konuş konuş sonunu getiremediniz arkadaş! Vay be!
Yok dizisi 90 dakikaymışta, çok zormuşta, öpüşüyolarmış, yalan dolan varmış, ayıpmış oymuş buymuş. Her hafta bilmem kaç para maaş alırken öyle cak cak ötüyo musun acaba? Dizinin uzunluğuna burun kıvırırken maaşının çokluğu hakkında bir kelime duyamıyoruz nedense.

Bi susun, bi gidin. Ülkemde başka meslek grubu mu yok be? Niye hep sizi dinliyoruz? Neden hem para kazanıyorsunuz hem de bıdı bıdı ediyorsunuz?

Ben sizden sıkıldım, biraz da taksicilerin sorunlarını dinlemek istiyorum, kasaplar hiç mi yorulmuyor acaba? Ya da manifaturacılar? Onların canı yok mu? Bakalım gruplaşmışlar mı? Haklarını koruyabiliyorlar mı? Hımm? Toptan çivi ithalatı yapan bir firmanın müdürünü çıkarın tv'ye, onu izleyeceğim. Ya da arap sabunu üreticileri, ne bileyim, iş mi yok Allah aşkınıza? Hep oyuncular hep tiyatrocular, bize ne ya?

Al işte grafik tasarım okudum ben, güzel sanatlar sınavına hazırlandım inek gibi çalıştım 6 ay evden dışarı çıkmadım. Kurs-ev, ev-kurs. Sonra sınava girdim, 4000 kişi de benimle birlikte yarıştı, kazandım, okudum binbir zorlukla, sınav stresleriyle. Mezun oldum, şimdi her eli mause tutan tasarımcı geçiniyor. Ne yapalım? Program program gezelim, anlatalım mı? Kim konuk alır kim dinler? Kimi ilgilendirir ki? Ben bile anlatırken sıkıldım yani. Eee bu tiyatroculara ne oluyor? Onların sorunundan bize ne ki? manken oyunculuk yapıyorsa yapsın, çokta tınn. Size müstahak! Herkes yapsın!

Hatta dağılın len, ben de yapıcam!

Öncesi-Sonrası

2010-02-08T20:14:00.002+02:00

Geçenlerde araba işlemlerini hallederken bir kendini bilmez (noter olabilir) bana, 'kızlık soyadınız?' dedi. O an öyle bir sinirlendim ayrıca utandım ki kalakaldım, 'hı? ne?' diye saçmalamış bile olabilirim.
Düşündüm, erkekler için niçin böyle bir ayrım yok? Evlenince onların soyadını alıyoruz buna ayrı bir gıcığım zaten (bknz.) ama bizler için bir de cinsel hayat ayrımı yapılıyor. Yani yaptın mı yapmadın mı? Seviştikten önceki ve sonraki soyisim, çok komik değil mi?
Bazı salaklar anlatır, 'ben kızken bıdı bıdı'. O ne ya? Bana ne yani fi tarihinde yaptığın aktivite öncesi sevişip sevişmediğinden?

Kız-kadın.

Düşündülkce gıcık oluyorum, ayırca bunun sağlamasını nasıl yapacaksınız ki? Belki kız gitti evlenmeden yattı adamla, ama hala kızlık soyadını kullanıyor, olur mu? Ya da evlendiler ama bir takım sorunları var, dişi kişi hala kız. Ne olacak şimdi? Kadın kadın diye sesleniyoruz.

Ya erkekler için de böyle abidik gubidik bir kıstas olsun, ya da bizi kendi halimize bırakın arkadaş! Azıcık adalet istiyorum.

İstanbul, Bir Kitap, Alıntılar ve Sokak Köpekleri

2010-02-06T14:11:00.004+02:00

- 'Kore'den insanlar getirmeyi düşünüyorum, bu sokaktaki köpekleri toplasınlar yesinler.'

Bedrettin Dalan (1986 sonlarında, bir hayvansever ekibiyle görüşmeden).

- 'Hayatımda hiç bu kadar perişan, aç, sefil, mahzun bakışlı, kalbi kırık sokak köpekleri görmedim.'

Mark Twain

- 'Hepimiz biliyoruz, hiçbir Avrupa şehrinde sokak köpekleri sokakta gezmiyor. İstanbul sokakları ise köpekten geçilmiyor. Ben diyorum ki bunu bir sorun olarak görmekten vazgeçelim. Sokak köpeklerinin bakımı ile ilgili olarak bir proje geliştirelim ve İstanbul sokak köpekleriyle ünlü bir şehir olsun.'

Ezel Akay

- 'Kuşsuz, ceylansız, kelebeksiz, tavşansız, kedisiz, köpeksiz bir dünyada kimse mutlu olamaz, bunu bilmenizi isterim. Öyle bir dünya isteyen ruhsuzlara izin vermeyin. Biz yok oluyoruz, siz olmayın.'

Pako (Hürriyet, 26 Aralık 1999)

- 'Belediyeler artık, bu saçma sapan sokak köpeği severlerin baskısından kurtulup, uygar dünyanın yöntemleri ile sokaklarda bir tek başı boş ve sahipsiz köpek bırakmamalıdırlar. Yolu bin kez yazdım. Bir kere daha yazayım.. Her belediye kendi köpek toplama ve bekletme merkezini kurar. Merkezin kapasitesi ve toplanan köpeklerin sayısı dikkate alınarak bir süre belirlenir. Her getirilen köpek merkezde bu süre içinde kendisini sahiplenecek birini bekler. (...) Süre içinde sahiplenilmeyen köpek uyutulur.'

Hıncal Uluç (Sabah, 29 Ekim 1999)

Alıntılar mideme yumruk gibi oturan, içimi küle çeviren bu kitaptan.

EZBER

2010-01-26T17:06:00.000+02:00

Hep seni sevdim, giderken bile,
Yalnız senin olmak bildiğim tek hayat...

Önceki akşam İz TV'deki belgeselin son dakikalarına denk geldim, neymiş bu neymiş diye çok meraklandım. Tanıtım yazısında 'Ezber' diyordu, oyuncularla sohbet edilirken herkes pek bir neşeliydi fakat yüzleri gözleri çamur içerisindeydi. Hangisi hatırlayamıyorum bir kadın, 'hayvan olmak başka birşey, hayvan sevmemek başka, ama insanken hayvanlaşmak bambaşka' gibi birşey söyledi. Ağzım açık bakakaldım, ne kadar doğru konuştu diye.

Bugün öğlen yine İz TV'de denk geldim, bu defa 20 dakikadan fazla vaktim vardı anlayabilmek için, gözyaşları arasında dinledim, izledim, baktım, düşündüm, dünya ne kadar kötü dedim, insanlık ırkı ne kadar adi, sonra çok güzel çok iyi insanlar da var dedim, keşke o ekipte olabilseydim, çay getirip götürseydim o bile benim için büüyk mutluluk olurdu dedim, neden bu kadar geç haberim oldu diye düşündüm.
Filmin hem yönetmen hem de senaristi olan Tolga Öztorun'un ismini aklıma kazıdım, biter bitmez ilk iş internetin başına geçip filmi izledim. Ne kadar etkilendiğimi anlatmaya gerek yok galiba.
Başta yazdığım ilk dizeler ise en sonda duyduğumuz müziğin içinden iki harika cümle.

Ne diyeceksiniz, belki hala anlamadınız. Hoş anlatamadım da zaten ya, konusu, yıllardır bizim ırkımızın hayvanlara yaşattığı işkencenin yerine bir günlüğüne de olsa kendimizi koymak.

Ben bunu hep düşünüyorum zaten, kendimi koyuyorum yerlerine. Görüyorum, düşünüyorum, hissediyorum, çok ağlıyorum...
Bazen diyorum keşke düşünmesem ben de o bencillerden olsam o zaman dünya gözüme daha güzel gözükürdü. Kar yağdığında sevinç çığlıkları atar, sıcak evimde salak salak hoplardım. Yapamıyorum, buzun üstüne basan minik patileri düşünüyorum çok üzülüyorum.

Ben bu konuda çok konuşur, çok yazar, çok ağlarım.
Eğer ki bu film bir kişinin bile bakış açısını değiştirsen ne mutlu bana. Yapana da, gönüllü çalışan tüm ekibe de sevgilerimi ve kocaman teşekkürlerimi iletmek istiyorum.
Keşke herkes onlar gibi 'insan' olabilse...

Ezber filmi web sitesi.
Ezber filmi facebook grubu, (filmi videolar bölümünden izleyebilirsiniz)

Facebook Ahhh

2010-01-13T16:32:00.002+02:00

Annem tutturdu 'bana facebook hesabı aç' diye, oturdum yaptım. Fotoğraflarını yükledim vs, sonra sürpriz olsun diye mutlu mutlu gösterdim, çok sevindi. Buraya kadar herşey harika, sonrası?

- Hımm şimdi nasıl çalışıyor bu site?

Herşey bu soruyla başladı -ki öyle olacağını çok iyi biliyordum zaten.
Anlattım, anlattım, anlattım. Yılmadım anlatmaya devam ettim. Hali hazırda hala da ediyorum.

Bazı şeyleri yapamadı, ben el attım. İlk günler birkaç fotoğrafını ekledik, arkadaş isteklerini onayladık, profilinde fotoğraf&video paylaşmayı gösterdim, mail atmaktır derken epey yol kat ettik. Peki sonra ne oldu?
Hanım üşendi!

Herşeyi ben yapıyorum, birlikteyken birileri facebook chat'te birşeyler yazıyor, hızlı olsun diye ben cevaplıyorum. Sonradan 'ay ne biliim bununla mı uğraşıcam ayol işim gücüm var' moduna geçti, artık hem ne yazmam gerektiğini düşünüyorum hem yazıyorum.
Geçenlerde kuzenim dedi ki 'yengeciğim sen ne kadar hızlı ve düzgün yazıyorsun'. Annem de gülüyor.

Sonra ablam tutturdu ben de isterim diye. Başladık aynı şeyleri yapmaya. İyi, hoş ablam çat diye çözüverdi, yine de bazen ben bakıyorum.

İşin komedi kısmına gelelim, facebook'tan kendi hesabımı açınca yan tarafta önerme zımbırtıları var ya, orada her defasında ablamın ya da annemin profili çıkıp 'arkadaşlarını bulmalarına yardım et', ya da 'facebook'u daha etkin kullanmalarına yardım et' diyor.
İyi de bütün bunları ben yapıyorum zaten, aynı anda 3 hesap yönetiyorum, bir de üstüne yapmıyormuşum gibi tavsiyeler alıyorum. Hoş mu? Bence değil.

Bu akşam üstü de kendi çocukluk fotoğraflarımdan ekledim, tekinde iki halam, dedem, babam, ben ve babaannem var. Çok eski, çok güzel bir kare bence.
Herkesi etiketledim, isim verdim. Amcam sen gel topunu değiştir, benim 'babaannem' yazdığım etiketi 'annem' yap, 'dedeciğim' dediğimi 'babam' yap, '... halam' dediğimden halam sıfatını çıkart falan. Bi sinir oldum anlatamam. Bu amcam da ailede en çok sevdiğim insandır, bişey de diyemedim ama kendisini arayıp sormak istiyorum,
1- O fotoğraf kimin arşivindeydi?
2- Facebook'a koyupta bütün akrabaların görmesini sağlamak kimin aklına geldi?
3- Kimin profilinden eklendi?
4- Senin baban aynı zamanda benim de dedeciğim olamaz mı? Niye gereksiz bir sahiplenme yaşadın?
5- Şu anda Lale'nin fotoğrafları diyor ama etiketlerde dedem babam olarak, babaannem de annem olarak gözüküyor. Teknik olarak mümkün değil yani.

Amca, sen bir yerinde dursan.

Sahaf? I ıh...

2010-01-12T23:05:00.002+02:00

Asla sahaflardan birşey alamıyorum ben.

Neden derseniz, en önemlisi, Türk milleti pistir, şimdi doğruya doğru. El yıkamaya bile domuz gribi sonrası başladık -ki tam yapıyor muyuz şüpheliyim.
O adam kitabı okurken burnunu mu karıştırdı da sayfaları çevirdi, ya da parmağını tükürüğüyle mi ıslattı ne bileyim?
Hem erkeklerin % kaçı tuvalet sonrası ellerini yıkıyor hım, Allah aşkına?.. Kadın da olsa farketmez gerçi, ıyyyy hayatta elimi süremem o pis kitaba ben...

İkincisi de, büyü müyü yapmışlardır eve dadanırlar şimdi Allah korusun... Üç kuruş tasarruf edeceğiz diye başımıza bela almayalım...

Hani vardır ya, 'o kitaplardaki yaşanmışlık hissini seviyorum ben. Sayfa aralarından notlar çıkıyor, kurutulmuş çiçekler dökülüyor' falan laga lugaları. Hadi len! Bildiğin cimrisin işte, bir kitap olmuş en aşağı 15-20 lira arası. Okumak istesen para dayanmıyor (bknz. ben), sahaftan gidip almakla kar ediyorsun ama şöyle düşün, notlarla, solmuş çiçeklerle birlikte kaç tane mikrop dökülüyor acaba? Bir dur ya, adam kıçını kaşıdı belki sonra da sayfayı çevirdi. Ne o? İki roman okuyacağım diye türlü tevir hastalığa mı yakalanayım?

Takıntılı mıyım? Evet.

Ya her yazımın sonunu birşeye bağlamak zorunda mıyım? Bir defalık olsun mükemmeliyetçiliğimden vazgeçmek istiyorum :p

Niye?

2010-01-12T17:42:00.003+02:00

Tamamen içimden geçenleri yazıyorum şimdi, kim alınır falan düşünmek istemiyorum, çünkü bakıyorum ki kimsenin de umurunda değil zaten.

Ne oldu blogculara? Niye herkes bu kadar sinirli, asabi, gergin, birbirine çatıyor? Birileri grup olmuş, kızgın kızgın konuşuyor. Niye ki?

Hırstan mı? Daha çok okunma hırsı mı? Okunacaksınız da ne olacak arkadaşlar? En fazla üç-beş tane firma size ya bir paket ped yolluyor, ya da zaten artık marketlerde bile 10 liraya satılan kozmetik ürünü hediye ediyor. Bunun için bir hırs mı?

Yoksa düşünülmeden yapılan birşey mi? Hani herkes bir gazlarda bir havalarda ben de olayım. Farkında olmadan mı?

Az kişi var bloğundan para kazanan, birşeyler satan vs. Ama onlar da ne kazanacak ki? Bir sürü emek verip iyi kötü üretiyorlar, üstüne ekledikleri azıcık bir kar payı, biliyorum. Çünkü zaten hak ettiği fiyata satmaya kalksalar kimse almıyor. Bunun için mi onca kavga, gürültü, patırtı, sinir, stres?

Çok üzülüyorum gerçekten... İçim sıkılıyor... Canım yazmakta istemiyor...
Nerde çokluuuuuuk...

Eskiden ne güzeldi herşey...

Yok Senlen

2010-01-08T21:07:00.003+02:00

Bugün annemi bir yerden almaya gittim. Masuz arabadan inmedim, biraz yabaniyimdir de üstünüze afiyet, 'tanımadığım insanların evinde ne işim var' bakış açısıyla anamı bekliyorum. İçerideki yaşlı teyze benim gördü çıktı dışarı. Yanıma gelirken 'maşşşşşşşallaaaaaaaaaaaaah!' diye bağırdı, tü tü tü.
Hani Tarzan 'a aaaaaaa' diye yırtınırken ellerini göğsüne vurur, ya da Bülent Ersoy şarkı söylerken böğrünü dağlar, işte o şekilde geldi, beni öptü. Sonra dedi ki;
- Gaynanan var mı?
- Hıı
- Senlen mi?
- ?
- Amaaan gaynanaları da kimse sevmir.

O ne ya şimdi? Teyze sen manyak mısın acaba? Derdin ne ki? Sana ne var mı yok mu, nerde falan?
Belli bir yaş grubu üstündekiler amma salaklaşabiliyorlar ya. Camı kapattım kaçtım, yoksa eviniz sizin mi, sobalı mı, kaç oda, çocuğun niye yok, olmuyor mu, gocandan mı senden mi diye devam edecekti.

Allah'ım sen bana sabır ver. Neden saçma sapan şeyler hep benim başıma geliyor?

Hayırlara Vesile

2010-01-07T13:25:00.003+02:00

Gece rüyamda Tayyip'i gördüm. Nasıl kavga ediyoruz tarif edemem, üzerinde yine en şekilsizinden bir siyah takım elbise (önü iliklenmiş), karşımda yumruğunu masalara vuruyor. Ben delirmişim, 'emekliye yaptın 20 lira zam, elektirik, su, köprü zamları nedir? bıktık senden' diye carlıyorum, 'adın ne senin adın?!' diye üstüme yürüyor.
Söylemedim adımı, kovacak zahar. Elinde de benim kredi kartım vardı, okusa üstünü görecek akıllı. Ancak bağırmayı bilsin zaten!

Neyse uyanıyorum, 'üff ne biçim rüya be' diyip tekrar yatıyorum yine Tayyip. İki-üç seans kavga ettik kendisiyle, en son kanka olduk, birlikte Şaşkınbakkal Starbucks'a kahve içmeye gidiyorduk. O kullandı, son model siyah bir mercedes, arabanın heryeri poşetle kaplı. Nedenini sordum yeni aldık dedi, cevabım 'hımmm istersen ben kullanayım' oldu.

Yuh diyorum kendime yuh! Herkesin arabasına sulanılır mı ya? Gerçek hayatta da sürekli 'ben kullanayım isterseniz' şeklindeyim, rüyamda bile aynı moddan çıkamamışım...

Hem Tayyip'le kanka niye oluyorsun kızım? Onca kavga gürültü boşuna mıydı yani? Kendimden utandım...

D.İ.Y. Navigasyon Kolyesi

2010-01-05T20:10:00.004+02:00

Doğuştan yön duygularım eksik benim, eşim geçenlerde bana 'sen sadece bostancı'dan minübüse binip kadıköy'e gitmeyi biliyorsun galiba' dedi. Gıcık oldum, 'halt etmişsin sen' diye söylendim ama haklı galiba.
Bir insan hiç mi bilmez ya? Hadi bilmiyorsun ne demeye iddia ediyorsun, arada tutuyor damarım benimkine 'şuradan sap' diyorum, genelde dinlemiyor çok sinirlenip kavga çıkarmaya çalışıyorum, kırk yılda bir de dinleyeceği tutunca kesinlikle yanlış gitmiş oluyoruz.

Ben neden yol bilmiyorum ya? Sanki Kars'ta doğdum, İstanbul'a da daha geçen hafta yerleştim. Doğma büyüme buralıyım, neden sadece minübüse binip kadıköy'e giderken kaybolmuyorum? Taksim' e giderim herhangi bir dükkandan çıktığımda kesin yanlış yöne ilerlerim, sağdan geldiysem sola dönerim. Neden acaba?

İş görüşmelerine giderken normalden iki kat erken çıkıyorum, ve kesin kez dolanıp duruyorum.
Şu güne kadar 'kolay buldunuz mu?' geyiğine hiç 'evet' diyemedim, her defasında 'ay bi kaybolduuuum sormayın' diye anlatmaya başlıyorum.
Bir defasında otobüsten erken indim, (neyime güveniyorsam?) yine bulamadım, birisi dedi ki taksiye bin. Ben diyeyim 15 siz deyin 20 dakika inin cinin top oynadığı caddemsi yerde salak salak bekledim. Meğer taksi dedikleri kaçakmış, sarı bile değiller. Bildiğin baba arabası, en büyüğünden, en koyu renginden bir şey işte. Onu bulana kadar ayrı, gideceğim yerde inene kadar acaba başıma birşey gelir mi diye ayrı korkmuştum. Para üstü bile beklemedim, arkama bakmadan kaçtım. Kolay buldunuz mu geyiğine ise, 'taksi bekledim durdum yahu, buralarda sarı birşey bile yok' diye saçmalamıştım.

Şimdi araba kullanmaya başladım ya, kör topal idare ediyoruz işte. Ama yol? Navigasyon cihazları var ya, işte onlardan alıp arabaya koyalım diye bir düşüncem var ama takip etmeye çalışırken kaza yaparmışım. Bak bak! Salağım ya ben, yok artık yani. Abartının da bu kadarı!
Aslında o navigasyonlardan alıp ucundan bi zincirle boynuma assam, insanlık için küçük ama benim için büyük bir adım olur eminim.

Neyse konumuza dönelim, yol bilmiyorum ya, annemlere her gittiğimde dönüş yolunu düşünüyorum. Babam bir yol öğretti bana kestirmeymiş, ama beni kesecekler o yolda. Tırlar var bir sürü, hatta dün akşam teki beni ezecekti. Pis öküz! Şöyle tepeden tepeden baktı bana ayı, 3. kat gibi zaten tırı, tek başımayım, dişiyim, kesin yol vermek zorundayım ya. Bu benim asli görevim ya, anam beni bunun için doğurmuş çünkü, ben de o koca danaya yol vereceğim sonra önümü göremem diye çekindim bastım gaza (20yle gidiyorum yanlız, nasıl basmaksa?), ben gidiyorum öküz gidiyor. Yol benim yolum arkadaş ne fırladın oradan adabınla bekle sonra geç. Herif benim tarafa bakmıyor bile, baştan baktı gördü ya tek başına kadını gidiyor. Cehennemin dibine git! Son anda durdum, baktım beni sallamıyor. Arabanın önü gidecek, gururumdan onurumdan ödün vermeyi tercih ettim.
Kader utansın!

İşte babamın bana önerdiği yol bu, eşim bir yere kadar aynı yoldan gelip sonrasında asla ama asla aklımda tutamayacağım kadar karışık yollardan gidiyor. Navigasyon kolyem bile işe yaramaz yani, o derece.
Annemse tutturmuş Carrefour'un ordan git diye, anlamıyor ki e-5 e çıkmamak için dört dönüyorum ben. Ödüm kopuyor, istiyorum ki hep ara sokaklarda olayım...

Bu durumda en iyisi evden hiç çıkmamak galiba. Çünkü mübarek Ataşehir'de elinizi nereye uzatsanız bir e-5 bağlantısına çıkıyor. Çok mutsuzum...

Kıl

2010-01-05T00:36:00.005+02:00

'Burnundan kıl aldırmaz' deyimi ne ya?
Sanki insanların burunlarındaki her kıl birer velinimetmişte, kimseyle paylaşmaz o der gibi. Pislik içerisinde yapış yapış bir kıl işte. Kılın temizi bile iğrençken (misal saçımızdan düşen bir parça) üstüne üstlük burnumuzun içinden çıkan pislik ötesi iğrenç nesne neden böyle bir atasözüne malzeme olmuş anlayamıyorum.

Aldırmıyorum tabi.
Hayır aldırsam ne olacak sanki? Kim ne yapacak? Ne işine yarayacak? Müzeye mi kaldıracak? Altın değerine mi satacak? Ününe ün, servetine servet mi katacak? Ne olacak?

Hadi buyurun ben burnumdan kıl aldırıyorum arkadaş, var mı talip?
Iyyyy, kendimden iğrendim.

Teknolojiye Sardım, Korkun Benden

2010-01-03T21:01:00.004+02:00

Türk milletinin 'ayranım yok içmeye cebimde en son model cep telefonu olmak zorunda' bakış açısına sinir oluyorum arkadaş!

İphone çıktı ya, herkesin elinde bir tane mevcut. Bin lira mı bin beş yüz mü nedir, dünya para yani. Nerden bulurusunuz onca parayı, sadece iletişim için kullanacağınız bir alete niçin yatırırsınız, içiniz cız etmez mi, 'kız dur azıcık dişimi sıkayım da Zara&Mango indirimden ben üç yıllık kreasyonumu tamamlarım bu paraya' diye düşünmez misiniz ben anlamadım gitti.
Şahsen benim için alt tarafı 'alo hödö hödö bıdı bıdı hadi bye' diyeceğim bir alet 300 liradan fazlasını hak etmez. 100'e de yok mu? Var da, rengi kötü oluyor genelde, pembe membe öyle neşeli olsun istiyorum diye aranıyorum azıcık.

1996 mıydı 97 miydi babamın eskiyen cep telefonunu almıştım, Nokia, kapaklı, hantal birşey. 2002 de artık çalışmaz hale geldi de yenisini aldık. Şu an 4. telefonumu kullanıyorum galiba, hepsini de yine eskisi bozulduğu için aldım, mecburiyyetten. Annem arar da merak eder, ablam düştüm kafamı kırdım sanır etrafı panikle ayağa kaldırır vs, yoksa hiç kullanmasam mı diye düşünmedim de değil. Radyasyon saçıyor mübarek!

Şimdi İphone'unuz var da ne yapıyorsunuz? Üst düzey şirket yönetici misiniz ki her saniye mailleriziniz kontrol etmeniz gerekiyor? Yani o anda bakmazsan holdingin başına çok kötü şeyler mi gelecek? Evde bak, sabah git işyerinde bak. Görende bizi Japon sanır, hani işkolik, üretme meraklısı, verim hastası vs. Alakası yok, yıl boyunca g.tümüzü yaya yaya bi hal oluyoruz, yine 2012'da 197 gün resmi tatil varmış (haftasonu, yıllık izin dışında) gerisini siz düşünün. Ne yapıyorsunuz maili okuyupta?
Müzik mi dinleyeceksiniz? 1500 tl'ye???
Fotoğraf mı çekeceksiniz? İğrenç, kalitesi berbat. O rezaletlikte fotoğraflar için 1500 tl??
Oyun mu oynayacaksınız? 1500 tl'ye? Gidin PSP alın 400 e mi ne indi en son cillop gibi oyunlar var içinde. Özellikle o iş için üretilmiş bir alet, takılın.

Geçenlerde vardı birinin elinde, gerçekten maaşı telefonun yarısı kadar. Aşağılamıyorum kimseyi tabi ki özenmiş almış olabilir ama şimdi ben gidip maaşımın iki katı ve elzem olmayan birşey alsam kendimi çok kötü hissederim. Tabi ben öyleyim diye herkeste olmak zorunda değil, ayrı.

Bir de elden düşmeme durumu var tam komedi, sanki her saniye telefon çalıyor. O tuş kilidi üç-beş dakikada bir açılır boş ekrana bakılır tekrar kapatılır. Sanki bilmiyoruz ne olduğunu ilk kez gördük.

Bana çok saçma geliyor, almak istemiyorum. Kenara atarım paramı daha manalı bir iş için kullanırım ihtiyacım olunca.

Kadınlara çok kızamıyorum yakışıyor da keratalara.
Çok zengin değilseniz, holding başkanı değilseniz, hava atma telaşesindeseniz hele bir de üstüne erkekseniz almayın kardeşim komik oluyor.

Duygu Yüklü Yeni Yıl Mesajım

2009-12-30T22:26:00.002+02:00

En güzel ağaç mutlu olandır, en mutlu ağaç ise kesilmemiş olandır.

İnsanlık olarak niye her haltımızı birşeyleri katlederek yapıyoruz anlayamıyorum. Yeni yıl geldi ya, çakma noelciler olarak ağaç kesmekten geri kalmayız. Hayır hangi şeyden geri kalmışız ki bu güne kadar zaten? Nerede abidik gubidik birşey var onun başını çekeriz, adam akıllı bi halt olsa anında kaçarız.

Bayram de hayvanları katlet, yeni yıl de ağaçları katlet.

Kar yağsın, heryer renkli ışıklarla dolsun biz de seviyoruz ama ağaçları katletmesek olmaz mı? I ıh katiyen olmaz. Birşey kesmedikce nefes alamıyoruz biz, boğuluyoruz. Olmaz, olamaz!

Can alarak kutlayacağımıza, sevincimizi yeni hayatlara can vererek kutlasak olmaz mı?

Geçen yıl yazmıştım, hala aynı fikirdeyim. Yılbaşı da benim için değil dünya için özel bir gündür, o kutlasın!
Buyurun buradan okuyun.

Yarın fazla sapıtmayın, içkili araba kullanmayın e mi?

Arabanı Da Al Git!

2009-12-29T11:02:00.002+02:00

Arabayı aldık ama sadece 'arabanın işlerini' halledebilmek için kullanabiliyoruz. Birgün ruhsatını almam lazım (git 10 gün sonra gel demişlerdi), birgün muayenesini yaptırmam, başka bir zamanda genel bakıma sokturmam, vergisini ödemem, cart kağıdı, curt pulunu almam lazım...
Eşim çalıştığı için (biz evden çalışıyoruz ya iş sayılmıyor), bütün bunları benim yapmam gerekiyor. Yapayım ama hiç birinden anlamıyorum, her kafadan ayrı bir ses çıkıyor.
Eşimin babası birşey söyler, eşim ayrı, benim babam ayrı.

Sabah kalkıp bir tanesini halledeyim diyorum, üç kafa farklı şekilde inanılmaz bir 'ben bilirim' kavgasında sanki. Üstelik kimin ne dediğini başkası bilmiyor ama, nasıl iddia ediyorlar size anlatamam. Mutlaka o yapılacak, başka yolu yok.

Polis çevirirse çok büyük ceza yeriz (muayenesini yaptırmazsak), mazallah takla makla atarız (bakımını yaptırmazsak), vergi borcu çıkar, yeni yılda yüzde bilmem kaç zam gelir boşu boşuna fazla para veririz...

Ya bu neymiş be arkadaş? Bıktım! Yıldım!
Yapacağım, sesim çıkmayacak eşşek gibi mecburen uğraşacağım da 'yüce meclis' ne yapılacağına bir karar verebilse, bir yerden başlasam elbet sonu gelir.

Bir sürü işim var, elalemin kokoş karıları yılbaşı alışverişinde, Mango indiriminde, alışveriş merkezi gezmelerinde biz de sanayiye mi gitsek Bayrampaşa Trafik Amirliğine mi diye ikilemdeyiz.

Kadere bak!

Maaşımla Kulaklık Alıcam

2009-12-24T23:15:00.006+02:00

Çalıştığım bir yer var, kız arada telefon açıyor, muhabbet aynen şöyle;
Rın rın rınınırınınnn
- Efendim Ayça,
- Heöövhannınn ööhöhöhöhöhöhhh ığğğğyyykkkhhhh pöğğğkkkk ıhıöhöhöh!!!

Anasını satiim sanki kusmak için aramış karı! Lan kusacağın öksüreceğin varsa önce bir ne halt ediyosan et sonra ara. 10 dakika konuşuruz arada tıkanırsın anlarım da, daha alo diyemeden nedir bu sesler bi mana veremiyorum.

İçme şu zıkkımı Ayça, içme! İş yapacağız üç kuruş para kazanalım diye kulaklarım heba oldu be!

Kadın Irkının Yüz Akı

2009-12-24T14:01:00.001+02:00

Dün akşam can sıkıntısı sebebiyle google map'te Paris sokaklarına bakınırken 'aa dur dur hızlı geçiyorsun şuradaki kadınlar neler giymş azıcık onlara da bakalım' diyen anneme öpücüklerimi yoluyorum.

Of

2009-12-21T12:16:00.002+02:00

Bütün müşteriler mi ÖKÜZ olur ya?!

Biri şu sektörde çalışan su katılmamış danalara, öküzlere, ayılara 'günaydın', 'kolay gelsin', 'teşekkür ederim' ve en önemlisi 'lütfen' demeyi öğretse nasıl olur acaba?
Hayır ben çok denedim de başarılı olamıyorum.

Ortaya Karışık Dedikodu

2009-12-12T15:36:00.002+02:00

Şu sıralar kendimden geçmiş durumdayım, hala ev yerleştiriyorum. Birşeyleri değiştiriyorum, eksikleri alıyorum, yenilerini yapmaya çalışıyorum, nasıl olsa nasıl bitse diye kafa patlatıyorum. Sonuç; sabahtan beri belim ağarıyor. Çok hoş...

Araba kullanmaya başladım, zaten yaptığım birşeydi ama en son babamın arabasını kullandım öyle diyeyim. O da tee kaç sene olmuş. Eşimle birlikte alıştırmalar yapıyoruz, çok mutluyum vs vs. Ama yanımda oturup olur olmadık yerde 'duuuur!' 'hadi şimdi bas bassana kızım hadiiii!' diye konuşmaları yok mu delireceğim. Bir de ne yaptığımızı anlasam daha iyi olacak.

Geçen akşam ışıklarda durmuşum, buyurdu ki sola dönmeliymişim. Üç şeritli yolun iki şeridini kestirtti bana yanlamasına durdum. Araba gelecek gömecek diyorum, 'yok yok iyi burası'. Hayır kendi irademle böyle bir abukluk yapsam kesin kızar tehlike yaratıyorsun der. Sonra ışıklar yandı arkadan arabalar tam gaz gelmeye başladı, hava karanlık falan.
Dedim düzelteyim azıcık, 'direksiyonu bana bırak' (hayır deme şansım var mı acaba?)
'bas gaza biraz'
'şimdi dur'
'bas'
'dur'
'şuraya gidelim'.
Eeee?
Üç saniye dur tekrar bas gaza, 'kızım bassanaaaa durulacak yerde basıyorsun basacakken de duruyorsun hayretsin yani'.
Hı? Ne? Ay ne yaptık şimdi ben anlamadım bile? Trafiği katlettik anca onu çözebildim.

Beni benimle bıraksa daha güzel kullanacağım sanki, içimde öyle kuvvetli bir his var.

Şöförler de ayrı bir ayılık örneği zaten, her b.ka zooooooort korna. Zıkkım! Zıkkımın kökü! Noluyo be? Hepiniz ananızın karnından arabayla mı doğdunuz acaba? Yeni öğreniyoruz heralde. Üstelik öyle trafik canavarı falan da değilim yani, dört yollarda falan yavaşlıyorum, şerit değiştirirken dikkat etmeye çalışıyorum. Sen cehennemin dibine iki dakika daha erken gideceksin diye ben kaza yapamam kusura bakma. Ben o arabayı ne kadar aradım sen biliyor musun? Gözümün nuru şu an kendisi, büyük aşk yaşıyoruz. Hele bir çizin, hele bir dokunun bakın adamı kaç parça yapıyorum. Yolun ortasında saçınızı başınızı yolarım demedi demeyin, aha da buraya yazıyorum!

Bir de küfür etmeye başladım (üst satırlarda da sayasım geldi ama kendimi tuttum), benden duyacağınız en fena şey gerizekalı eşşek gibi çok ayıp (!) olan sözcüklerken ağzımdan neler kaçıyor neler. Zaten hiç yakışmıyor çok komik oluyorum ben kiiiim küfür kim? 'Babanların yanında da söylesene bunları nihohahaha' şeklinde kahkalar içerisinde konsantrasyonumu bozmadan araba kullanmaya çalışıyorum sayın okuyucular, zor zanaat.
'Camını açsana'
'Radyo kanalını değiştir bakiim yapabilicek misin?'
'Önüne bak önüne'

Noluyo be? Sanırsın Nasa'ya astronot olacağım da testten geçiyorum. Bi rahat bırak canım hadi, bir dahakine de kapıyı açarken dikkat et duvara çarpma.

Bir de şikayeti var beyefendinin, O sağda solda beğendiği arabaları gösterirken ben önemsemiyormuşum, bir kere bir araba almışım ve sevmişim ya artık gözüm başkasını görmüyorumuş daha iyilerine hiç bakmıyormuşum. Amannn ne kadar kötü bir özelliiiiik Allah düşmanımın başına vermesin a dostlar!
Ay deli mi ne ayol? Ne güzel işte, elimdekiyle mutlu olmasını bilen kendi halimde bir insanım ben. Her saniye daha iyisini, daha pahalısını tuttursaydım hayatımız nasıl olurdu acaba? Bu türden bir kişi her ailede yeterli bence, en azından ben denge unsuruyum. Ne komik kocam var ya.

Son olarakta 'blog yazısı gibi bir insansın ya ne komiksin' dedi bana, a be aklıllıcım, zaten okuduğun tek blog uyuzcadı, e onu da ben yazdığıma göre çok normal değil mi acaba?

Ne çok çekiştirdim be! İyi oldu rahatladım.

Mevsim Dağılımı

2009-12-09T18:21:00.004+02:00

Yazları hava sıcak, heryer ışıl ışıl, hem de günler çok uzun güneş geç batıyor. Peki kış? O hain kış nasıl? Hava buz, bulutlar üstümüzde ve 4-4 buçuk arası güneş yatağına çekiliyor.
Ne kadar adaletsiz öyle değil mi?
Hadi soğuk havayı anladım ama bari uzun günler kışta olsaymış, belki ruhumuz bu kadar daralmazdı.

Ayrıca yazın güzel giyinmekte ne kadar da kolay. Pazarı geçtim güzel mağazalarda bile en pahalı yazlık kıyafetler 30-40 lira arası oluyor. Tak sırtına incencik bir tunik, ya da pembe bir etek, altına renk renk sandaletler. Yok yağmur yapdığında su çekmesin, yok karda kaymasın, aman ayaklarım üşümesin derdi de yok nasılsa. Hatta ne kadar üşürse o kadar iyi, serin serin oooh mis.
Kışın ise kalın kazaklar, montlar, botlar, atkılar, bereler, atletler, eldivenler ayyyy yazarken daraldım, üstüne bir de çorap! En nefret ettiğim şeylerden biridir çorap, kefene sokuyorlar sanki beni o çorapları giyince.

Üf kış, senden nefret ediyorum söylemiş miydim? Azıcık adaletli mevsim dağılımı istiyorum yaa böyle de olmaz ki...

B.N.P.

2009-12-07T21:01:00.003+02:00

Zaman zaman mutfakla aramız düzelip bozuluyor. Kimi günler -ve devamında haftalar boyunca- canım değişik tadlar denemek ister, açarım yemek kitaplarımı, web sitelerini bakar bakar uygularım. Ama öyle bir çeşit değil kim bilir kaçar tane, hergün... Bazen de bozuşuyoruz kendisiyle, su içmeye bile üşeniyorum kaldı ki yemek yapmak. Biri önüme hazır bıraksa yemeye üşeneceğim neredeyse...

Şu sıralar bozuğuz, zaten genel anlamda bir bozukluk var üzerimde. Hani ölü toprağı mı derler nedir ondan. Sabahları uyanmak bilmiyorum, nasıl halsizim, nasıl her daim yorgunum size tarif edemem. Kendimi çok yordum, ev yerleştir, eksikler vs derken canım çıktı. Hala daha bitmedi, bir de bunun üzerine hergün yemek yap. Çekilecek işkence değil yani. Benim gibi evden çalışıyorsanız sabah kahvaltınız, öğle ve akşam yemekleriniz de sırtınızda kambur demektir. Zaten sevmiyorum yemeyi, kırk saat düşünüyorum ne yesem ne yapsam dolapta ne kalmış ne bitmiş, üfffff! Dışarıdan söylemekte belki bir çözümdür ama (bknz. alttaki yazı) tıpkı annem gibi kimlerin pişirdiğini bilmediğim yemeklerden istemiyorum artık. Düşüncenin özü şu, bir tas çorba da olsa evimde yiyeyim. Yine saçma birşey çekmişim anneciğim, adamakıllı güzel bir huya elim gitmemiş.

Diyeceğim o ki sevgili blogcu arkadaşlarım hani üşenmeden sık sık yazıyorsunuz ya bugün ne giydim, yok kombindir, odur budur. Bırakalım boş işleri bunu bir elim parmağını geçmeyecek kadar kişi yapsın, şöyle yemekten anlayan birileri çıksın format değiştirsin. Önerim bugün ne giydim yerine, bugün ne yedim.
Olur mu? Bence çok güzel olur. Hergün yazın ya Allah aşkına, lütfen, rica ediyorum. Aklıma yemek gelmiyor hergün, yapayı geçtim bulmak asıl sıkıntı ay öfke nöbetleri geçiriyorum öyle böyle değil. Kocanız da 'aaa canım benim ne istiyorsan pişir bak ne kadar uyumlu bir insanın' deyip bir fikir bile vermiyorsa adamı boğacak gibi oluyorsunuz, evliliğiniz bitme noktasına geliyor, hayatı falan sorguluyorsunuz. Olmak istediğim bu muydu, yaşamayı planladığım hayat aynen bu şekilde miydi falan diye.
Tarifte istemiyorum, sadece ne yediğinizi yazın. Hadi biriniz yapsın çok rica ediyorum.

Annem

2009-12-05T17:07:00.002+02:00

Yıllar geçtikçe iyiden iyiye anneme benzemeye başladım, bunda bir sakınca görememiş olabilirsiniz ama benzediğimiz yönler kendimi bildim bileli O'nda eleştirdiğim yönler.
Mesela hiç birşey beğenmez, birlikte alışverişe çıksanız fıktık olur kös kös eve dönersiniz. Aylarca arar arar üstüne başına kıyafet alamaz. Bense her dışarı çıktığımda deli gibi alır(d)ım, bir dolu şeyde de aklım kalır(dı). Ne oldu bana? Alacak doğru dürüst hiçbir şey bulamıyorum. Misal annem yaklaşık ekim ayının başından beri kendisine mont arıyor, ben de aynı zamanlardan beri kışlık bir ayakkabı. İkimizde bulamadık, ümidimiz de kalmadı zaten.
Niye yok anlamıyorum, neden bulamıyoruz? Gitmediğimiz alışveriş merkezi, gezmediğimiz mağaza kalmadı sorun üreticilerde mi bizde mi? Tabi ki bizde.

Dün konuşuyorduk, diyor ki 'kadıköy'e gidelim', 'maltepe'ye baktın mı?', 'bilmem ne alışveriş merkezine bakınsak'. Yok işte, hepsi elden geçti zaten, yok yok yok.

Ablam buluyormuş, dedim 'O da ne bulsa alıyor zaten, azıcık bize benzesin'. İpler koptu sonra, bari içimizden biri giyinebilsin değil mi? Kızdan ne istiyorsak?

Yaptığı garip garip espirilere gülmeye başladım mesela. Babam dedi ki geçen gün, eskiden gülmezmişim bir de üstüne kızarmışım bu ne biçim laf diye. 'Amaaaan' dedim 'baba, ergendim o zaman herşeye kıldım normal yani'. İnsanın kendini eleştirebilmesi çok iyi birşeymiş, öyle dedi babam. Yine bende övecek bir nokta buldu yani, seviyorum kendisini.
Saçma sapan şeylere dakikalarca gülüyoruz gözlerimizden yaşlar akıyor manyak manyak kikirdiyoruz. Tamamen saçmalık yani.

Ucuzluk hastası oldum çıktım, şundan bir sene evvel bile herşeyim Zara, Top Shop, Mango falanken artık pazarları talan ediyorum sevdiğim markaların indirimlerini bekliyorum. Eşim alsana dedikçe 'saçmaladın haaaa kaç para o?' diye çıkışıyorum. Hayra yormak lazım...

Birlikte mutfak alışverişine çıkıyoruz, ne sebze meyve alırsa özenip aynısından istiyorum. Halbuki yemezdim hiçbirini.

Annem aynı da, ben değiştim galiba. Yaşım da kocaman değil ya hani şu bir-iki senede mutasyona uğradım.

Yine annem gibi sosyal olsam, insanları sevsem, herkesle iki dakikada kanka olabilsem etrafıma neşe saçsam, hiç yüzümü asmasam hep gülsem, sabahları 2 saat yürüsem, korkusuzca minübüs şöförleri gibi araba kullansam, Tefal'e girip tezgahtar kıza 'ay içimden geldi demeden yapamayacağım hey düdük düdüklü tencere var mı?' desem altıma edene kadar gülsem, O'nun babama yaptığı gibi eşimi alttan alsam bir dediğini iki etmesem, zehirlendiğinde hastaneye giderken bile evden çıkmadan kazağıma uygun toka-yüzük-ruj üçlüsüyle uğraşabilsem, o kadar bakımlı olabilsem rujsuz ve küpesiz asla dolanmasam, kimseye küsmesem, pozitifliğimle herkesi yola getirsem, herkese kızan amcama ağzına geleni söyler saatlerce gülerler biri ayağını çek dese amcam kırk yıl küs kalır şunu bile becersem mesela ne büyük bir nimet, kimseye kızmasam, enerjim hiç tükenmese, hastane yatağında ağzımda oksijen maskesi kolumda serum iğnesiyle bile kızlarımın başımdaki tokayı çıkartmasına izin vermesem...

Yok işte, dedim ya annemde hep sinir olduğum yönlerine çekmeye başladım diye.
İyi birşey yok bende, cinsim cins.

'Bayram' Mı?

2009-12-03T00:30:00.006+02:00

Yazmayayım yazmayayım dedim dayanamadım, her sene kurban bayramı zamanı delirecek gibi oluyorum. Çocukluğumdan beri benim için travmatik bir durum, yıllarca vejetaryen olarak yaşamamda etkisi çok büyük. Yazık günah ya, nasıl kesiyorlar anlamıyorum.

Ayrıca kurban edilmiş hayvanın yerinde olsam, beni öldürmüş birini köprüden möprüden geçirmem arkadaş! Seni karşı kıyıda bırakır, güzelcene yoluma gider, üstüne bir de güler, döner arkamı giderim.
Sen tut zavallının gırtlağını kes, o seni alsın incecik köprüde sırtında taşısın. Olacak iş değil.

not: yazıyı da yorumlara kapattım, öyle kimsenin din dersini çekecek değilim. bi gidin işinize hadi canım hadi.

Ne Ola Ki?

2009-11-26T19:27:00.005+02:00

Offf çok sıkıldım senden blog!
Böyle yüzüne yüzüne söyleyipte kırmak istemezdim ama içimden seninle ilgili hiçbir şey yapmak gelmiyor. Sayende hayatıma giren tatlı arkadaşlarımla günümü gün etmek sonra da dönüp bunları saymak çok büyük bir terbiyesizlik biliyorum ama ne yapabilirim ki? Durum bu.

Kontrol bile etmiyorum seni, günde bir kere açıp 'hey nasılsın?' diye sormak bile gelmiyor içimden. Bana göre en güzel tarafın şu sağda duran Atatürk'üm. Her baktığımda tatlı tatlı gülümsüyor, ne şeker adam. Daha da bir albenin yok yani.

Ne kadar zamandır varsın hayatımda? Bir buçuk seneyi geçti, hiç bu kadar ara vermemiştim galiba...

O ara uzadıkça uzuyor, içimden bir ses artık yazmak istemediğini kendine itiraf et diyor. Sıkılganın tekisin sen bunca zaman devam etmen bile mucize diyor, hiç susmuyor. Dırdırcı ne olacak?

Ara desen ara değil, bırakmak desen bu bir son değil, kaç aydır içinde olduğum durum neyse o işte. Adı da yok...

Geçer... Geçer di mi?

Öyle

2009-11-23T11:33:00.005+02:00

- 'Aşkım biz bayramda napıcaaaaaz?'
- 'Bilmem, annenlere gideriz herhalde'
Rın rın rını rın rı rın rını rın rırırırııııın.

Bir, o adam amma kılıbık öyle.

İki, o karı amma yalaka öyle. Senin anan baban yok mu kızım?

Üç, o mahalle sakinleri amma terbiyesiz öyle.
Başkalarının konuşmalarını dinlemek çok ayıptır. Ayrıca ne kadar ikiyüzlüsünüz öyle, kadın illa da canının içi olan kaynanasına gitmek isteyince biriniz çocuğa şeker kakalıyorsunuz biriniz evire çevire kıyafet satmaya çalışıyorsunuz. Madem bayram diye sevindiniz verin şu ağzı süt kokan bebeye harçlık, ya da 'al evladım bu da benden sana bayram hediyesi' diye bir avuç şeker.. Nerdeeee? Bizdeki esnafta çakal olmuş anacım...

Ananın da zaten maşallahı var çocuk nerde haberi yok düşmüş kaynanasının derdine.

Son madde dört, reklamlardan nefret ediyorum!

Yoromsız

2009-11-21T13:54:00.001+02:00

O araba 'boyosız' sa ben de yorumsuzum arkadaş!

Ayşegül İki Kedisiyle

2009-11-19T01:12:00.004+02:00

Bir kedi günün kaç saatini kapalı kalarak geçirebilir? Cevap veriyorum, eğer söz konusu şapsişirik bizim Mumu ise, 10!

Şaka değil, kedim bugün toplamda 10 saat hapis hayatı yaşadı. Sabah evden çıkarken havaya bakmak için balkon kapısını açmış bulundum, işte bu büyük bir hata. Kaşla göz arası sen ne zaman kaçtın be hayvan?
Eve döndüğümde Mumuuuu Mumuuuu dedim çıkmadı, ki kapıda karşılar.
- 'Baloş'um Mumu nerde kızım?'
- Mırrrr!
- Hımm o zaman sorun yok?!

En son balkona baktım kapıyı açar açmaz son sürat söylenerek mama kabının başına koştu.
Mırr mır mıııııııır!
Kıtırt kıtırt (mama sesi).
Üşümüş yazık, azıcık ısıtıttım sonra yine azmaya başladı.

Akşam da 'kızlar nerede yaaa?' diyorduk benimkiyle, nerede olacak büyük kraliçe uyuyor yine, diğeri hani?
Tanıdık geldi mi?

Mumuuuuu Mumu kızım neredesiiiiin?
- Baloş'um Mumu nerde kızım?
- Horrrrrrr!

Dolabın kapalı kapısının derinliklerinden bir ses, Mırrrrr?!.
- Kız Allah seni kahretmesin e mi! Ne ara saklandın elbiselerin içine?
- Mırr mır mıııııııır! Kıtırt kıtırt (mama sesi).

İşte bizim evde kedili günler hep birbirinin devamı niteliğinde... Allah herkese nasib etsin, Amin.

Durum Raporu

2009-11-11T15:34:00.002+02:00

Geçen gün annemle D&R'daki çocuk kitaplarına bakıyorduk, hani güzel sanatlar mezunuyum ya, hani illustrasyon yapmaya bayılıyorum ya, birini alıyorum öbürünü bırakıyorum pek eğleniyoruz.

Arkamızda da bir adam var dönüp dönüp bana bakıyor. 'Allah Allah, cins midir nedir' dedim ses etmedim, biz kurcalamaya devam ediyoruz. En son her güne bir masal kitabını gördüm, 'aa anne bak bizdeki kitaptan' dedim, O da 'aaaaaaaa İsveç masalı varmış içinde ver bakayım' dedi, büyük bir mutlulukla çocuk taburelerine oturdu okumaya başladı, sanırsın ki zamanında İsveç'ten sürgün edilmişte memleketinin verdiği özlemle hikayeye sarılmış.

Neyse işte, o arada derede iki saattir bana bakan adam;
- 'Sizinki kaç yaşında?' dedi,
Ben de , '27' dedim. Aslında 28 oldum da ağız alışkanlığı işte.
- 'Hımmm o zaman okur, çünkü bizdeki 3 yaşında pek anlamıyor' dedi.
- 'Kendime aldım, kendime' dedim.
O an hızla anlatmakta olduğu beni hiç ilgilendirmeyen saçma sapan şeye ara verip yüzüme öyle bir şaşkınlıkla baktı ki size anlatamam.

Biz gülmeye başladık, adam giderken hala bana bakıyordu.

Ne o yani, bu kitapların içindeki çizimleri de çocuklar mı yapıyor sandı bu denyo? Çocuk kitaplarına 28 yaşındaki büyükler bakamaz, bunları okumaktan zevk alamaz, ya da resimleriyle aşk yaşamaz. Bu mudur?

Hep beni buluyorlar ya, yine buldular işte.

Uzun zamandır canım yazmak istemiyordu. O boşlukta yine beni neler buldu neler de anlatacak halim yok.

Şimdilik hala evle uğraşıyorum, hala bir araba alamadım onun için üfleyip püflüyorum. Sonra da 'sanki çekirdek alıyorsun da ne bu acele salak' diye kendi kendime kızıyorum.
Şöyle temiz bir Golf var mı bildiğiniz, bana satsanız mutlu mesut yaşasak...

Şimdilik böyle, sevgiler...

Bi Yere Kadar Canım

2009-10-28T11:00:00.004+02:00

Kedi milletinden fenalık geldi bana. Evde birdiler iki oldular ondan mıdır, şu sıralar zaten gerginim ondan mıdır nedir bilemeyeceğim ama evde sürekli 'Allah Allaaaaaaaaah!' şeklinde dolaşıyorum.

Ayağımı attığım yerde, kolumu kaldırdığım yerde, kafamı koyacağım yerde, çekmece açtığımda içinde, duvara dayamak için var gücümle ittiğim kütüphanenin arkasında çığlık çığlığa (!), oturacağım yerde, her kapının arkasında, yemek yiyeceğim yerde, dinleneceğim yerde, banyo yaptığım yerde, yemek yaptığım yerde, saçımı tarayacağım yerde, çamaşır yıkacayacağım yerde, bulaşık makinesinin içinde, açtığım her kutunun içinde, açık her camın önünde, gece uykuda üstümde, yorganın altında ayak parmaklarım dişlerinin arasında, en münasebetsiz zamanda oyun oynamakta, en olmayacak şeyi sehpadan aşağıya yuvarlayıp patiyle tak tak yuvarlamakta, en uygunsuz zamanda saçma sapan şeyleri yapmakta...

Aaaaaaaaaaaaaaa heryerde heryerde! Off!

Ne meraklı milletsiniz kardeşim!

Gece uykumda tepemdesiniz, ne o canınız sevgi ister, gündüz elimi sürerim 'hırrrrrrrrrr' diye bir sesle beni defedersiniz. Yemek yiyeceğim daha tabağa koymadan ayağımın dibinde bitersiniz, 'gel kızım şunu ye' dediğimde aptal aptal havalara bakarsınız. Ayağımı uzatır iki satır birşey okumak isterim mutlaka kitapla gözlerim arasındaki en uygunsuz yeri bulur oraya kıvrılır uyumak istersiniz. Haa mis kokulu gazlarınız da cabası!

Herşeyin içindesiniz, herşeyin yanındasınız, ben neredeysem oradasınız. Arada oldu ya gözden kayboldum, hemen içerinden 'miyavvvvvvvvvvvvvvvvvvvvv' diye bir ağıt yakar 'gel kızım buradayım' dedirtmek zorunda bırakırsınız, ben yine yerimi ele veririm.

Tamam anladık beni seviyorsunuz, o pek kıymetli canınız sıkılıyor meraktan geberiyorsunuz ama azıcık rahat verin kardeşim.

Ben de sizi seviyorum, hadi şimdi arka odaya gidin güzellerim yüzünüz eskimesin...

Gülen Sergi

2009-10-27T15:52:00.002+02:00

Canım benim...

Ne tatlısın, ne tontonsun, ne kadar yakışıklısın, harika gülüyorsun...

Neye neşelendin acaba bu kadar? Şimdi yaşasan güler miydin yine böyle?

Şimdi yaşasan biz bu kadar mutsuz bir millet olmazdık ki, hep birlikte gülerdik değil mi güzel Ata'm benim?

Gülen Atatürk fotoğrafları sergisine gidebilirsiniz, eğer Ankara'da yaşıyorsanız...

Biiip

2009-10-22T17:44:00.004+03:00

Şimdi taşıma şirketinden adam geldi birkaç kutu bıraktı, ayakkabılarını çıkartmadan halıların üzerinde gezdi (!), defolup giderken;

'Ataşehir' e mi taşınıyorsunuz?' diye sordu. Sonra 'sağlık olsun' dedi ya.

Şaka mı bu?
Gerçekten kendimi çok iyi hissettim, sağolsun, varolsun...

İlk kez bloğumda küfür etmek ve kendisine en majiskülünden koca koca bold harflerle GÖT demek istiyorum!

Öyle...

2009-10-22T10:55:00.002+03:00

Yorgunum, hala hastayım, ilaç içmekten bıktım...

Yarın taşınıyoruz ama ev, şöyle bir süpürüp toz alsan oturmaya devam edilebilecek düzende. Girişte iki-üç boş kutu var ama o kadar kusur kadı kızında da olur değil mi?

Midemde koca bi yumruk var, gitmek istemiyorum... Hergün ağlıyorum... Her sabah gözlerim şiş uyanıyorum...

Yorgunluktan bittim, ne zaman uyumak istesem, yorgunluktan iki dakika sızacak olsam mutlaka ardı ardına telefon çalıyor. Bir cep, bir ev, bir cep, bir ev.
Dışarıya adımımı attığım anda ise kimse beni aramıyor, sözleştiler mi acaba diye düşünüyorum.

Canım hiç birşey yapmak istemiyor, beni kapatın bir odaya günlerce uyuyayım...

Yeni evin yerini her söylediğim insanın, 'hımm' demesi acayip sinirime dokunuyor, kuduruyorum, delirip tekrar ağlıyorum.
Tam kendimi toparlıyorum, tekrar telefon çalıyor. Ardından bir 'hımm' ve gözyaşları...

Evet, Göztepe'de oturuyordum ben. Hayatımda oturmaktan en çok zevk aldığım semt. Burayı çok ama çok seviyordum. Şimdi ise Ataşehir'e taşınıyorum. Uzak mı? Bence çok...

Alıştığım herşeye çok uzak. Ben 'olur' demedim mi? Dedim...

O zaman şimdi 'yine' neye ağlıyorum ben?

Bir süre yokum, sevgiler...

Önemli!

2009-10-15T22:05:00.005+03:00

Şimdi sizlerden yardım isteyeceğim (z), yazımın devamını okuyun lütfen olur mu?

Nazo'yu biliyorsunuz değil mi? Geçen gün bloğunda öğretmenlik yaptığı okuldaki çocuklarla ilgili bir yazı yazmıştı. Tamamen içinden gelerek, herhangi birşey talep etmeden sadece anlatmıştı.

Sonra blog dünyasının kanatlı melekleri yorumlarda bir bir çıkmış ortaya. Ben birkaç gün geç gördüm ama hemen birşeyler yapmam gerektiğine karar verdim. Nazo'cum cici öğretmenle bikaç mail yolladık birbirimize, yanlış anlaşılır mıyız, kanunsal problemler yaşar mıyız, ne yapsak ne etsek diye düşündük. Nazo da hemen okulun müdürüyle konuşmuş ve kolları sıvıyoruz.

Olay şudur, Nazo'nun öğretmenlik yaptığı okulda çok zor durumda olan minik çocuklar var. Bizler onlara yardımcı olmak istedik. Kırtasiye vs ikinci planda demiş müdür, öncelikli ihtiyacımız 7-14 yaş arası kız ve erkek çocuklar için kışlık mont ve ayakkabı.

Yazık onlara değil mi? Bizler kışın montsuz kalmıyoruz, hatta derdimiz çok çeşit olsun modaya uysun vs iken onlar orada üşüyorlar. Kendimize de yapalım, yoksa bunalıma gireriz ama :) elimizden geldiğince miniklere de destek olsak diyorum.

Nazo'nun ilgili yazısına bir göz atabilirsiniz, ben dedim ki (İstanbul'da oturanlar için özellikle) çok ucuz, ihracat fazlası ürünler satan yerler var. Biz '99 depreminde böyle birşey yapmıştık çocuklar için. Oralardan uygun fiyata kıyafetler alabiliriz. 1 tane belki 2, gücümüz neye yetiyorsa artık...

Tek bir çocuk bu kışı üşümeden geçirecek, az mı?

Hatta çocuğu, yeğeni, tanıdığı vs si olanlar küçülmüş kıyafetlerden de yollayabilir. Nasılsa hiç eskimeden hemen küçülüveriyorlar.

Eşimle konuştum, şirketinde herkesten bir miktar para toparlanacak (yani yaparız tabi dedi, yüzümü kara çıkartmaz artık) ben o parayla kıyafet alacağım. Sonra PTT ile kargolayacağım, çünkü fiyatları çok uygun.

Bu konuyu elimizden geldiğince yayarsak, bloglarda dolanırsa çok güzel olmaz mı?

Hadi tutalım şu işin ucundan, hı?

not: adres bilgileri ve ayrıntılar için Nazo'ya danışabilirsiniz. Mail adresi şu; nazoyla@gmail.com

Durum Raporu

2009-10-15T10:10:00.002+03:00

Boğaz ağrısını anlık geçirdiği için saat başına yaklaşık 6 tane pastil yemece, göz yanmasına çare olmasa da bol bol ovalamaca, burun tıkanıklığına üzülmece, mecburi ev aramalara devam etmece, iş-güç yetiştirmece, küçük kediyi hergün veterinere götürmece...

Halsizlik, yorgunluk...

Grip olmasına gribim, damarıma basıldığında domuz gibi pisliğim de ikisi bir araya gelmedi umarım.

Geçer... Geçer di mi?

Cadı

2009-10-12T18:43:00.002+03:00

Elma gördüğüm zaman eşimin anneannesi aklıma geliyor. Çünkü kendisini Pamuk Prenses'e kırmızı ve parlak elmayı uzatan cadıya benzetiyorum. Ta kendisi, hatta elmayı bile vermez 'vışş anam elma zıkkımlanmak sizin neyize? oturun aşşaaa' der.

Yaşlı dediğin, hele ki söz konusu 'anneanne' sıfatıysa tadından yenmeyen tonton olmaz mı? Olmazmış...
Nasıl öğrendim? Yeni evliyiz, anneanne birilerine şapka örmüş (tabi ki bana değil), aslında umrumda bile değil bana ne şapkadan insanlık olsun diye 'aa ne güzel siz mi ördünüz?' dedim, 'yok dedem' dedi.
Şimdi yaratık değil de ne bu kadın Allah aşkına! Ağzım açık kaldım böyle. Haa ağzımın açık kalışı sadece o seferde kalmadı, geçenlerde eşimin teyzesinde kalabalık misafir vardı ben de bahçede oturdum, anneannesi de yanımda (tabi yüzüme bile bakmıyor), yemek yerken masayı önümden çekip yanında oturan birine yanaştırdı! Şaka?! Herhalde di mi? Şaka!
Cadı kadın, yemek yiyorum ben burada di mi? Çatalım elimde kaldı, masa gitti yarım metre geriye.
Öyle bir pis baktım ki, tabi k.çında değil eminim. Mutlu bile olmuştur beni sinir ettiği için.
Bunun gibi o kadar çok şey oldu ki, kendi kendime 'artık gördüğümde selam bile vermeyeceğim' dedim.
Salak ben! Tabi ki yapmadım, yapamadım -zira kendisi gibi olmayı asla istemem. Neyse geçenlerde yine mecburen karşılaştık, selam verdim kafasını kaldırmadı, 'öpeyim' dedim yanağına uzandım o kafayı var ya neredeyse sandalyenin altına sokacak öyle bir eğil di ki! Sana kaldım sanki, terbiyesizlik olmasın diye öpeyim dedim. Hareketlere bak.

Önceki hafta da bir düğün vardı, bu anneannenin kardeşi. Öyle tatlı bir kadın ki, hele eşi tıpkı noel baba gibi. Çok tatlılar.
Neyse, düğün salonunda olacakmış nikahları hiç gitmek istemedim ama Zahide teyze'yi çok sevdiğimden yola koyuldum. Aslında ben kimseyi 'düğün salonuna gidecek kadar' sevmem ama, neyse... İşte bu defa 'anneanne'nin yanına gitmedim, içim istemedi.

Ailedeki aşığım olan ufaklıklarla oturuyoruz masada, telefonda oyun oynayıp vakit geçirmek derdimiz. Haa bir de kulaklarımıza pamuk arayışındayız. Galiba bir tek biz rahatsız oluyoruz çünkü oradaki bütün insanlar tek kullanımlık kulaklara sahipmiş gibi davranıyorlar. Bozuldu, kullan at, yenisini tak.
Lazım olmayacak mı yarın sabah o kulak size? Niye sağır ediyorsunuz ki?

Anneanne sanki b.ka bakar gibi üçümüze (ben ve biri 11 diğeri 12 yaşında olan kızlar) bir bakış attı sonra 'ne biçim insansızzz? galhın insan içine çıhın topluma garışın' dedi.

Kızların babası bize bakıp kaş göz etti, hani sallamayın yaşlıdır der gibi. Zaten kalkıpta ağzını yırtacak halimiz yok. Yapsan yapamaz mısın? Elinde yeterince teşvik var ama, yapmıyorsun işte.

Durdu durdu yine b.ka bakar gibi buruşuk suratıyla, 'ne o goca garılar gibi oturursizz galhın topluma garışın' diye bağırdı. Evet bildiğin bağırdı.

Hay o toplum kadar kafana taş düşsün be kadın! Neymiş içine ettiğimin toplumu? Kıro kıro kolbastı yapanlar mı? Kalk sen yap. Bak Ajda Pekkan'la yaşıtsın, kadın taş gibi sen ne haldesin? Desene, o sana b.kmuşsun gibi bakıyor sen de ona desene. Yok denmez, neden? Büyük.

Sonra gecenin kalanında herkes bana onun taklidini yaptırdı, güldü. Bir tek ben eğlenmedim, çünkü davranışlara maruz kalan bizzat bendenizdim.

Yanlış anlaşılma olmasın, bu hareketleri sırf bana değil herkese. İkisi hariç. İçlerinden biri de eşim ya, pek kıymetli torunu ya, herhalde elin paçoz kızını mükemmel torununa layık görememiş kendisi.

Bu yazıyı düğünde 'ben bayılacağım' dedikce 'tatlım öyle deme bloğuna malzeme çıkıyor bak' diyen eşime ithaf ediyorum. Beklediğin gibi bir yazı olmadı galiba, ama senin için değişik cümleler değil. Anneanneni her gördüğümde aynı şeyleri hissedip söylüyorum zaten.

Yoktum, Varım.

2009-10-11T16:50:00.002+03:00

'Geçer di mi?' demişim, ooo çoktan geçti arkadaşlar.. Kaç gündür yazı girmedim, farkında bile değilim zaten, totom yer görse yazardım elbet.

Merak edilmek güzel şeymiş, soranlara kocaman teşekkür ediyorum tekrardan. 269 izleyici var sağda, neyinize izliyorsunuz be kardeşim?. İnsan bi öldün mü kaldın mı der. Daha az mail aldım, bu da bana şunu hatırlattı; 'bilmem kaçıncı izleyicime hediye vereceğim' furyasının ne kadar gereksiz olduğunu.

269'dan kaçı arayıp sordu da, hediye dağıtacağım bir de. Peeeh!

Ne varsa eskilerde var diye boşuna dememişler, ne yollacayacağım yok 200. ye bilmem neye? Açın kardeşim ilk 10'a yollayın mesela ya da 1. ye falan. Asıl hak eden o, yanılıyor muyum?

Neyse, belki de hiç böyle '100. izleyicimsin tebrikler' diye bir mail ardından da hediye almadığım için kıskanıyorumdur.
Ben de bundan sonra tesadüfen bile girmiş olsam 99 izleyici gördüğüm an 100 olmak ve hediyeyi kapmak amacıyla izlemeye almazsam ne olayım? Sonra da çıkarım zaten, maksat hediye almak.

Neden yazmadım, 1 annem hastalandı. Çarşamba akşamı bayılmış. Manyaklığıma manyaklık kattı kendisi, çünkü ben zaten hale hazırda ruh hastasıyımdır. Şöyle ki, telefon 3 kere çalar 4. de acaba annemler gazdan mı zehirlendi, başlarına birşey mi geldi, trafik kazası mı geçirdiler diye düşüncelere dalarım. Bir de 'bayılma' sendromu eklendi, hoş oldu. Tanımdan yenmem artık.
Şimdi iyi çok şükür. Annelerinize babalarınıza dikkat edin (biraz yaşlı nasihati gibi oldu ama). En kötü gününüzde yine yanınızda onlar olur çünkü, karşılıksız bir sevgi o. Şahsen ben fakettiğiniz gibi biraz manyağım bu konuda, siz de olun pek bir zararını görmedim.

2, ev arıyorum.
Evet 'yine' ev arıyorum, eşim bugün 'sen de kendini fbı ajanı gibi hissediyor musun?' dedi, 'o niye?', 'hani iz bırakmamak için sürekli ev değiştirirler ya'. Hımm mantıklı aslında.

Demek ki neymiş, cadde üstünde oturmayacakmışsın. Niyeymiş? Cam açınca kulaklık takma ihtiyacı doğarmış.
Demek ki neymiş? Gecenin 4ünde bile polisler megafondan ayı gibi bağırırlarmış.
Demek ki neymiş? Merkezi sistemli bir daire de oturacaksan yakıt parasını iyicene araştıracakmışsın. Nedemiş? Kışın 500 lira doğalgaz parası vermek insanda intahar eğilimi doğurabiliyormuş.
Demek ki neymiş? 2 kişiysen 140 m2 ev senin neyineymiş? Nedenmiş? Çünkü temizlemesi, toplaması çok zormuş.
Demek ki neymiş? Bu şekilde para biriktirilemiyormuş. Nedenmiş? Paran ev sahibini zengin ediyormuşta ondanmış.

Liste böylece uzar gider.

Az evvel emlakçı bizi tam karşısında mezarlık olan bir daireye götürdü, 'ayy istemem ben burayı' dedim, 'aaa yalnız öyle sıradan insanlar değil, özel kişiler yatıyor burada' dedi.
Gülsem mi, ağlasam mı? Ben ikinci şıkkı tercih ettim, kahkaham bütün Göztepe'yi çınlatmış olmalı. Sonra devam etti, 'apartmanda 2 tane Jaguar marka araba var', 'ay ne yapayım?' dedim, 'sanki ortak kullanımda'.
Hımm 3 tane de doktor varmış 'iyi kazanıyorlar ya' dedi, nasıl güldüm anlatamam, sanki parayı kırışıyoruz, ne saçma.

Ev aramalara devam, fırsat buldukca yazarım...

Geçer...

2009-10-03T17:51:00.002+03:00

Son birkaç gündür bir sinirliyim bir gerginim sormayın gitsin. Mevsim değişikliğinden kelli vertigom tavan yaptı, yine o gerizekalı mevsim değişikliği yüzünden hemen hergün başım ağarıyor. Herşeye kızıyorum, sabahta bir posta ağladım. Ortada ne varsa? Ben bile bilmiyorum...

Ruh halim nedeniyle sürekli M.F.Ö.'den Mazeretim Var ve Sakın Gelme'yi dinliyorum, o kadar gerginim ki şarkı sözleri kulağıma çalınırken gözlerim doluyor.

Elbet geçer... Geçer, di mi?...

Ne Kahvaltıymış Be

2009-10-01T22:03:00.003+03:00

Allah'tan bolcana sabır diliyorum...
Artık arkadaşlarınızla buluşmaya da gelmiyor anacım, her hareketiniz facebook'ta. Hay içine ettiğimin sitesi neymiş be?

Osuruktan bir yere gideriz, herkesin yanında fotoğraf makineleri, olmadı cep telefonları çat çat pat flaşlar şunlar bunlar.

Ne o? Lale limon yedi. Vay be, yarınki gazete manşetleri hazır, 'Flaş Flaş! Uyuzcadı olarakta tanınan Lale Hanım bir pazar sabahı arkadaşlarıyla kahvaltı ederken limon yedi!'
Muhabirlerimizin 'hamile misiniz Lale Hanım? Galiba limon aşerdiniz, erkek mi bekliyoruz? İsim düşündünüz mü? Kardeş ne zaman gelecek acaba?' sorularına kızgın kızgın bakarak hızla yanımızdan uzaklaştı.

Ne oluyor be? Ünlü müyüz anam biz? Her halim facebookta. Limon yemişim, çay içmişim, aa arada ekmeğime tereyağı da sürmüşüm. Bunları kesinlikle belgelemeliyiz, haydi çekelim. Şimdi de facebook'a koyalım da cümle alem görsün.

Ben fotoğraf çektirmeyi hiç sevmem, çok çirkin çıkarım zaten. Üstüne üstlük poz vermeden, üstüme başıma bakmadan çekilmesinden nefret ederim, hem de izin almadan. Yaptın, ne diye siteye koyuyorsun ben adam?

Haydi koydun, ses etmedik. Ama nedir bu pazartesiden beri kah etiketle, kah yorum yaz, kah albüm ismi değiştir gibi farklı yaklaşımlarla sürekli o albümün peşindesin?

Zorla kahvaltıya götürdün mü? Götürdün. İzinsiz abuk subuk pozlar çektin mi? Çektin. Facebook'a koydun cümle aleme gösterdin mi? Gösterdin.
E bir yerde dur artık di mi? Elini çek şu albümden be!

Çocuk yapmayın, asosyal oluyorsunuz. En ufak bir etkinlik sizi en az bir hafta oyalıyor, şahit oldum gördüm, benden söylemesi.

Sigara

2009-09-30T13:58:00.004+03:00

Hayatımda hiç sigara içmedim ben, ailemde, yakın çevremde ve arkadaşlarım arasında da içen yok. Evlendik, adam söz verdi bırakacağına. 4 senedir aynı terane, ha şimdi ha yarın...

Azalttı, beynini yiye yiye bıraktıracağım. Ama o zaman ben ne hal edeceğim?

- Bolcana cola içerim, 'çok zararlı o'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Nutella götürürüm, 'sivilce çıkacak bak'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Cips yerim, 'yiyorsun ama bak zararlı şeyler onlar'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Bonibon tarlası yarattım evde, 'boyalı boyalı onlar pis şeyler yeme'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Yemek yemem, muzla karnımı doyururum, 'çok sağlıksız besleniyorsun bak hasta olacaksın'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- İnce giyinirim, 'üşüteceksin hırka giy'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- 'Ayağına çorap giy'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Kışın dondurma zıkkımlanasım gelir 'hasta olursun bu havada'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Gereksiz yere alışveriş yaparım, 'kızım iyice abarttın haa kaç para o?' 'Sus bee sen kendi sigarana bak, hergün kaç para harcıyorsun'.
- Kendimi accessorize'a vururum ay sonunda abarttığım ortaya çıkar, 'ya azıcık az alsana şuradan. yazık günah, sanki hiç takın yok ev doldu taştı'. 'Sus bee sen kendi sigarana bak'.
- Adam birşey almak ister, 'ya valla ben bayıldım buna alalım mı?' 'Ne gerek var beee zaten hergün sigarraya kaç para veriyorsun. Çarp bilmem kaçla bilmem kaçı. Bak gördün mü? Bırak o mereti, o zaman alırsın ancak.'

Sevgili koca insanı sen bırak sigarayı, söyleyecek sözüm kalmayacağı için ben de bütün kötü alışkanlıklarımdan vazgeçeğim. Söz...

Ferah?

2009-09-29T23:12:00.002+03:00

Bugün kaldırımda arkadaşımla konuşurken biri omuzu, kollarımı okşamaya başladı. Bir dönsem ki mavi döpyesi ve bakımlı saçı başıyla 75-80 yaşlarında minnacık boylu bir teyze.
'Ah kızıııım ne güzel yanmışsın sen öyle, bana gençliğimi hatırlattın pek güzelsin maşallah' diyerek şefkate boğdu beni.
Hem şaşırdım hem teyzeyi çok sevdim, teşekkür ederek gülümsemeye başladım.

Sonra arkadaşıma dönüp onun da tatile gidip gitmediğini sordu, evet yanıtını alınca da 'ah belli belli ferahlamışsın zaten' dedi.

Ah benim minik sevecen teyzem kız zırıl zırıl ağlıyordu o sırada ya. Bu nasıl ferahlamaktır?

Olsun, sen bize öyle cici yaklaştın, tatlı tatlı sevdin ki şahsen ben ferahladım...

İşaret Değil, Tamamen Saçmalık

2009-09-28T12:03:00.003+03:00

Geçen sabah okuldan bir arkadaşım aradı, gece rüyasında beni görmüş. Yok efendim çocuğum varmış, yok bir yaşındaymış, yok anneler gününde beni arayıp kutlamadığı için arkadaşıma kızıyormuşum. 'Ne iş?' dedi, ay ne iş olacak Allah Allaaaah! Güldük bolcana, geçti gitti.

Sonra dün benimkinin hiç sevmediğim arkadaşı ve eşiyle kahvaltı etmek zorunda kaldık, tabi ki 8 aylık oğullarıyla da... E tabi konu her saniye çocuğu etrafında döndü dolandı. Neymiş, bizi gaza getireceklermiş, ha ha ha ve bir daha 'yüksek sesle' HA!

Neyinden gaza geleceğim acaba?
Kız olmuş eskisinin 3 katı, saçındaki sarı boya inmiş teeee omuz boyuna, ayrıca yıkayamamışta galiba. Tepeden şöööyle bir tutturuvermiş, üst baş darmadağın. Çanta desen içinde sadece bez ve biberon var, o da Chico marka zaten (accessorize bile değil :)), yemek yerken bir kocası alıyor kucağına bir kendi. İki lokma zıkkımlanamıyorlar anlayacağınız.

Yok şu saatte yatar, yok günde şu kadar sıçar, yok çişi misler gibi bilmem ne.
Bana ne acaba?
O kadar sıkıldım ki sürekli esnedim, herhalde sabah mahmurluğuna yormuşlardır.

Gıcık olduğum kısım bunlar da değil, özendirme gaza getirme çabaları. Ulan salak mıyım ben 4 sene durmuşum bir sabah kahvaltısında fikir değiştireceğim. İki lafın biri 'gaz' 'özenmek' falan. O kadar mutlu mesutlar ve çocuklarına tapıyorlar ki çocuk sevmem de diyemedim.
Keşke 'ulan siz bize özenin asıl, şu tipinize bir bakın yamulmuşsunuz resmen' deseydim, acıdım sustum.
Peki onlar bize acıdı mı? Hayır.
Yok kardeş olsunlarmış, birlikte büyüsünlermiş. Buna da bir cevabım vardı ya neyse, onu da içime attım. Şöyle ki 'ulan ben size var ya çok pis uyuz oluyorum. (okuyucuya not; neden derseniz bknz. 1, 2 ) Yüzünüzü görmeyi o kadar istemiyorum ki çocuk 8 aylık oldu neredeyse düğününe kadar ekecektik sizi de, mecbur kaldık. Şimdi çocuk doğursam bile sizinkiyle nasıl büyüsün? Görüşmeyeceğiz ki, ne kardeş olması?'. Onu da içime attım.

Yok neymiş benimki aslında istermişte, benden korkusundan söyleyemezmiş. Niye? O kadar zavallı mı bu adam? Canının istediğini öyle de bir yaptırıyor ki bana, 14 sene sonra et yemişim onun çenesi sayesinde... Oooo sen arkadaşını hiç tanımamışsın diyecektim, ama beni tanımışsın. Helal. Çocuk yapmak öyle et yemeye benzemez, hayır 'benim rahmimin derdi sana mı düştü acaba?' diyecektim, onu da içime attım sustum.

Bütün bunları da yazmayacaktım aslında, sabah uyandım azıcık tv bakayım dedim, Hülya Avşar ve Beren Saat konuşuyorlar, çocuk dünyanın en harika şeyiymiş falan. 'Amaaan' dedim zap yaptım, bu defa da şarkıcı bir kızımız çocuk doğurmaktan bahsediyor.

'Edicem içine ulenn' diye sinirlendim kapatıp kalktım. Mailimde şöyle bir yorum, 'güzel dileklerin için teşekkür ederim, sen de hamileymişsin galiba tebrik ederim'.

Hönk! O ne ayol? Ne hamilesi, ne çocuğu, ne dileği, ne güzelliği?

Duyan duymayana söylesin, ben çocukları sevmem. Hatta bütün bunlar olduğu için, üstüste geldiği için şu an çocukları sevmemekle kalmayıp nefrette ediyorum. Herkesin dölü kendine be, bi işinize bakın aaaaa!

not: yorum olarak 'ayyy bak işaret bunlar' falan yazan ilk densize dalarım ona göre.

Sus Allah Aşkına SUS!

2009-09-25T19:10:00.002+03:00

Niye böylesin ya niye?

Kaç yaşındasın ha? 60? 65? Atıyorum kafadan ama belki de 40 senedir bu işi yapıyorsun. Heyecan mı? Beceriksizlik mi?
Rus musun sen? Amerikalı? Afrikalı? Türk değilsin sanki, ya da bu yaşına gelmiş hala anadilini konuşamayan garip biri...

Sus o zaman Mehmet Ali Birand sus!
Çekil artık ekranlardan, genç birine bırak ana haber bültenlerini.
Kekelemeyen, sürekli ııııııh demeyen, tutulmayan, düşük cümleler kurmayan, işine, ekran başında izleyenlere saygı duyan biri olsun orada. Konuştuğunu anlayabildiğim, ben kundaktayken de orada oturmuş olmayan, her yanlışında tekrar tekrar gerilmediğim, yeni bir yüz olsun artık YENİ.

Ara Ara, Zıkkımın Kökünü Bulursun Elbet...

2009-09-25T13:48:00.003+03:00

Şu yaratık var ya, geçenlerde yine msn'de kancayı taktı bana. Kamerasını da açmış, hem yazıyor hem burnunda define arıyor.

- 'Oğlum' dedim, niye öyle yapıyorsun?
- Ne yapıyorum?
- Burnunu karıştırma, pis misin sen?
- Ne burnu ya?
- Senin burnun
- Karıştırmıyorum ben uydurma
- Ne uydurucam be? Açmışsın kamerayı görüyoruz heralde. Gitte ellerini yıka!
- Ya ne burnu ne burnuuuuu?! Karıştırmadım diyorum niye öyle söylüyorsun?

ÇAT!

Hem kamera, hem msn kapandı bir anda. Beyefendi afra tafra yapıyor.
Çocuklar neden hep burunlarını karıştırır ki? Şeyine şarkı yazacağına gitte ellerini yıka.
Hey güzel Allah'ım! Çattık.

Yani?

2009-09-23T23:49:00.002+03:00

Eee, ne yapayım?
Uzaylılar varmış. Varsa var totoma kına mı yakacağım yani?! Olsa ne işime yarar olmasa ne işime?

Taksim'de ufo müzesi adı altında çeşitli gazete küpürlerinin sergilendiği müthiş 'müze'nin sahibi bilmem ne bey çıkmış Saba'nın programına. Saçlar uzamış, ha bire geriye atıp duruyor. Baba parası yiyerek ufoların b.klarını bile araştırırım ben, iş mi yani?

Gelmişsin kaç yaşına hala ufo da ufo. Demezler mi kardeşim ne canını dişine taktın sen? Amacın nedir? Ne yapmaya çalışıyorsun? Hadi tut ki ufo var, eee? Ne işimize yarayacak? Dünyayı mı kurtaracaklar? Bize ne faydası var?
Tutturmuş illa da uzaylı uzaylı. Yok mu bir tane uzaylımız zaten? Neydi adamın adı? Şarkıcı hani... Birinin aklına gelir elbet, işte o adam uzaylı abicim. Daha ne uğraşıyorsunuz?

Bence uzaylı muzaylı yok, olsa da çok totomda! Düşmüşüm kendi derdime, başımıza bela ufololar eksikti.

Bu arada o şapşalak müzenin önünde uzaylı kıyafetiyle dolanan yaratıktan öyle çok korkardım ki... Yolun karşısından, olabilecek en uzak noktadan beni görmemesine özen göstererek ve üç buçuk şekilde geçmeye çalışırdım... Eminim varsa da gerçeği o kadar korkunç değildir.

Ağzına sağlık mail atan kişi, demiş ki 'yıllar içinde teknoloji gelişti, herşey değişti bu ufolar neden hep aynı?' Kurban olayım sana be.
Ama cevap nedir? 'Bu arkadaş herhalde çok fazla bilgiye sahip değil'.

Ayyy kusura bakma canııım, ekonomik kriz almış yürümüş, 3. dünya ülkesi memleketimde seller kaç can almış, okul kayıtları için bilmem kaç milyon para isteniyor, insanlar emekli maaşıyla sadece ev kirasını bile ödeyemiyor biz ufo şekillerini ezbere bilemiyormuşuz. Vah vaaah! Cahil milletiz arkadaş, tüüü bizim suratımıza. Adam olmayız benden söylemesi.

Bu arada varsanız da hakkınızda atıp tuttum diye gece mece gelip beni basmayın, çok fena dalarım haa! Uzaya nasıl kaçacağınızı bilemezsiniz. Hele ki ayağımın ucuna kıvrılıp uyuyan 'bizim uzaylı'nın hırıltısıyla karşılaşırsanız seke seke kaçarsınız demedi demeyin.

Aaaa bıktım be, uzaylıymış! Hadi bakayım hadi herkes kendi gezegenine, kış kışşş!

Erkek Irkı ve Pislik

2009-09-18T20:03:00.009+03:00

Başlığı gören ve içeriğini tahmin edemeyen dişi var mı aramızda? Varsa okumaya devam etsin...

Dün bir iş görüşmesine gittim, internette portfolyomu görmüşler mail atıp davet ettiler. Nerede? Eve çok yakın, oh ne ala. Bizim sektör genelde bi b.k varmış gibi Maslak, Beşiktaş ve Şişli civarına konumlanmış olduğu için Anadolu Yakası'nda bir yerden ses gelince çok mutlu oluyorum.

Adresi buldum, ofise çıktım kafamı çevirdim ki hayatımda gördüğüm en harika manzarayla karşı karşıyayım. Caddebostan'da lüks bir bina, en üst kat ve lebi derya denebilecek bir deniz manzarası. Kafanızı sağa çevirdiğinizde Kadıköy'ü sola çevirdiğinizde de Bostancı görebiliyorsunuz, öyle söyleyeyim. Koltuğa oturdum bir yandan 'amaaan ben hergün görüyorum böyle yerler size mi kaldım?' gibi gereksiz bir tavır içerisine girmek istiyorum bir yandan da ağzımdan akan salyaları silmeye çalışıyorum. 'Ayol çalışırım ben burda' dedim kendi kendime, yönetici asistanı (asla sekreter değil!) kız bana dedi ki 'Lale Hanıııııaaam sizi diğer ofisimizde bekliyorlar, arka bina 2. kat.'

İyi hoş, manzarayı bırakıp tıpış tıpış aşağı indim, bir arka binaya yöneldim bahçesine ip gerilmiş ve çeşitli renklerdeki donların, pantolonların, dandik geceliklerin arasından kapıya yürüdüm ama genzim cayır cayır yanıyor. Nasıl bir acı anlatamam, bunu en son ev ararken girdiğim iğrenç yerlerdeki tuvaletlerden hatırlıyorum. Fakat bu kez farklı, genzimi temizlik kokusu yakıyor yani arap sabunu. Asansöre binmedim kalırım içinde al başına bela. Sonra arap sabunu zehirlenmesinden hakkın rahmetine kavuşmakta var bu genç yaşımda.
Merdivenleri çıkarken nefesimi tuttum, yine yönetici asistanı (!?) beni arka odalardan birine aldı, giderken koridordaki kovalar, yerlere bin yıl önce döşenmiş ve muhtemelen ondan sonra da asla temizlenmemiş halıfleks gözümden kaçmadı.

Odaya girdim, burası ne ardiye mi diye düşüniyorum. Oturdum, solumda üstü karman çorman bir masa arkasında ayaklı lamba, sağımda ise yere alelade atılmış klavyeler, kırık eski püskü bilgisayar kasaları, pis pis kutular var. Dalmış onlara bakınırken kapıdan değil de arkamdaki balkon kapısından biri girdi. 'Hiiii' diye sıçradım, çünkü ne alaka? Örümcek adam mısın sen atraksiyon yapıyorsun? Neyse.

Yüzümdeki şaşkınlığı göre adam bana dedi ki ' biraz dağınık etraf di mi?'. 'Evet' dedim, 'az daha bekletseydiniz toplayacaktım, kendimi zor tuttum'.

Konuşuyoruz, çok güzel. Sürekli birşeyler anlatıp durdu, fakat dinleyemiyorum ki. Gözüm hep duvardaki iğrenç mavi renkte, onun üzerine yağıştırılmış berbat şeritlerde, yerdeki kirli yeşil halıflekste, sağdaki yığıntıda...

'Burası hakkında ne düşünüyorsun?' dedi, 'bizimle çalışmak ister misin?'. 'Ben burada çalışamam ki' dedim, 'yoksa tadilat falan mı yapıyorsunuz ya da yeni taşındınız?'
'Yoo, 1 senedir buradayız. Ben böyle rahat ediyorum. Aradıklarımı bulabiliyorum'.
'Mesela' dedi, şurada üstüste duran klavyeler var ya hani, işte onlardan yan duran f olduğu için öyle. Hepsinin birer anlamı var yani'.

'Hımmm' dedim güldüm, 'ama ben böyle bir yerde çalışamam sinirim bozulur. Çok pis.'
Kızlar varmış, ben onlarla olacakmışım, o oda temizmiş. Ama erkeklerin olduğu yerler böyleymiş.

Marifet sanki, hayret bişey.

Düşüncelere dalmışken yüzüğüm elimden düştü, bakındım bulamadım. 'Birşey mi düşürdün?' dedi, 'yüzüğüm... ama bu karışıklıkta nasıl bulacağım ki zaten baksana' dedim, kahkaha attı. Ben olsam utanırdım...

Basmaya bile iğreneceğiniz halıfleksin üzerine attı kendini, yüzükoyun yere yatıp dolapların altına bakınmaya başladı. 'Lütfen' dedim 'bırak istemiyorum. Yatma yerlere.'

Ne yaptı ne etti buldu yüzüğümü, çamaşır suyuna mı yatırsam acaba?

Çıkarken de soğan kokusu burnuma çalındı, yemekleri orada yiyorlarmış. Hiç belli olmuyordu sanki, iyi ki de söyledi?!

Bu zamana kadar öyle çok ajansa gittim ki, türlü türlü yerler gördüm ama böylesine hiç rastlamamıştım... Dağanık, pis...

Eve çok yakın, referansları tatmin edici, maaşı istediğim gibi, şartları güzel ama PİS be PİS! Acaba tasarımı falan bıraksam da temizlikçi olarak mı başlasam şuraya?

Erkekler neden bu kadar pis?

Yardım...

2009-09-18T15:39:00.003+03:00

İstanbul'u sular seller götürdüğünde ben şehir dışındaydım, olanları şaşkınlıkla ve üzüntüyle izledim. Nasıl oluyor aklım almadı bir türlü...

Felaketten insanlar gibi zavallı hayvancıklar da etkilendi ne yazık ki... Bahçeşehir hayvan barınağı çok kötü etkilenmiş, fotoğrafları gördüm fakat buraya ekleyemedim... Bakmaya içim el vermedi, bakmak istemesem sayfadan çıksa(k)m da bunlar gerçek, işte link bir göz atın.

Biz elimizden geldiğince birşeyler yapmaya çalıştık, lütfen siz de ufak bir paket sütte olsa yollayın olmaz mı? Satıb alıyorsunuz kangurum sizin için kargo ücreti almadan barınağa teslim ediyor.

Yapamayanlar da bloglarında ya da mail yoluyla tanıdıklarıyla paylaşsınlar, olmaz mı?

İşte ihtiyaçların listelendiği link burası.
Açılmaz falan bir de böyle yazayım; http://www.kangurum.com.tr/kangurum3-web/donationProducts.do?donationinstituteid=3

Akıllıya Da Bak

2009-09-16T14:28:00.002+03:00

Vichy bana mail atmış, (tabi ki copy-paste olarak) ürünleri varmışta mümkün olduğunca fazla kişiye duyurmak istiyorlarmış benim zengin içerikli sayfam da onlar için çok büyük önem taşıyormuş.
Ha ha ha ve yine ha!

Bir kere kopyala yapıştır olur da bu kadarına diyecek söz bulamadım. Bari mailin başında bana bir hitap etselermiş, ne bileyim kuru kuru 'merhaba' yerine 'merhaba uyuzcadı' ya da madem sayfam büyük önem taşıyor ismimi bileslermişte 'Lale Hanım' falan deselermiş?! Olmaz mıymış?

Bir de anlamadım alemin akıllısı Vichy mi? Niye durduk yere senin ürününün reklamını yapayım ki ben? Aklımı peynir ekmekle mi yedim?
Birşey vaad ediyor musun? Loreal ürün teklif etti mesela, yine istemedim. Benim bloğumun amacı farklı, para kazanmaya falan çalışmıyorum. Hem makyaj ya da moda bloğu bile değilim bir senedir uyuz olduklarımı yazmışım şimdi durduk yerde birden Vichy'i mi tanıtacağım?!

İnsan bir rica eder, neymiş o 'yazarsam sevinirlermiş'. Bana ne? Niye sizi sevindireyim ki?
Sen ne zaman beni sevindirdin derler adama?

Ancak bu şekilde adınız geçer işte, hayret birşey ya!

Döndüm

2009-09-15T09:15:00.003+03:00

Dün gece evime geldim, tatil bitti... Yoksa zaten hiç başlamamış mıydı desem?
İki haftada kaç gün istediğim gibi geçti acaba? Hımm düşünelim, 4-5 i geçmez galiba...

Bodrum' a gider gitmez havuz-deniz olayına başlamadan nokta koymuş oldum... Sonra boynum tutuldu roboccop gibi gezdim.
İki-üç gün keyif yaptım bu defa yağmurlar başladı, havalar buz gibi oldu. Sonra da döndüm zaten... Neyse tatil tatildir diyoruz ve halimize şükrediyoruz.

Bu arada 3 metre boyundaki pitonla sarmaş dolaş fotoğraflar çektirdim desem inanır mısınız? Ben olsam kafayı yediğimi düşünürdüm, ama yemedim valla.
Canım sıkıldı, bir tanıdığımızın binicilik kulübüne gittik. Veterinerle sohbet ediyordum pitonu gösterip sevmek isteyip istemediğimizi sordu, ciddiye bile almadım ama annem çoktan kafese girmişti bile. Dur yapma dememe kalmadan hayvana pat pat vuruyordu 'oy çokta güzelmiş, ne de pürüzsüzmüş' diye. Eee anasına bak kızını al... Birkaç dakika sonra hayvanı cimciklerken doktora 'aa ben bunu dürtüyorum niye bana birşey yapmıyor ki?' diye soruyordum, yok yok cidden sıyırdım... Yeseydi beni rahat ederdim heralde. İşin ilginç kısmı hiç korkmadım, niyeyse gözüm kararıverdi.

Dönüşte uçakta çok fena oldum, basınç vertigoyu tetikliyor ama daha önce hiç böyle olmamıştım. Yanımdaki kocakarı da beni sinir etti, sanki kıtlıktan yeni çıkmış hayatı boyunca ne bi lokma ekmek ne de bir damla su içmiş. Zaten toplamda 40 dakikada gelmiş oluyorsun İstanbul'a, in git evinde zıkkımlan. Yoook bedava ya illa sonuna kadar değerlendirecek. Varsa yoksa yemek...

Bana portakal suyu ver
Yok yok domates suyu ver bakayım
Hadi ama çok susadım ya aaaaaa
Hadisene kızımmm

'Teyze' diyecektim, 'zaten üç beş güne kalmaz ölürsün, sen ne bu açlık...' Moral bozmak istememdim, sustum.
Manyak karı ikide bir de koltuğu tekmeleyip arkadakilere kızmasaydı daha hoş olacaktı tabi. Cadı kılıklı ne olacak...
İnerken de iki arada bir derede ruj sürüverdi, düşündüm acaba ben de o yaşlara kadar ölmezsem böyle süslü olur muyum diye... Yok yok olmam, zaten şimdi bile makyaja süse o kadar düşkün değilim.
Ay neyse, geldim işte... Görüşürüz...

Mim ve Bir Dolu Zırvalık

2009-08-23T16:41:00.005+03:00

Sevgili Nazo, Guguk Kuşu ve Juvenil bana "Kreativ Blogger" ödülünü vermişler, yerinde bir seçim olmuş :p Çok teşekkür ediyorum kendilerine.

Buraya yazdım, içinde abuk subuk ilginç şeyler yazısı var azıcık güler kendi normal halinize şükredersiniz belki.

Görseli de Edoş'tan aldım, ikisini birleştirmiş daha bir güzel olmuş.

Bu ödülü 7 yaratıcı bloggera vermem gerekiyormuş. Hemen herkes yazdı galiba ve blog dünyasındaki hatınların 10 parmağında 10 marifet ama ben yine de aklıma ilk gelen 7 kişiyi söylemek istiyorum.

- Takılarına bayılıyorum, kendisini apayrı seviyorum şeker Gizom, canım arkadaşım.
- Merve'cim... Yaptığı aksesuarlar harika ama onun yanında tam bir dekorasyon cadısıdır. Ne cimcime o, nişan fotoğraflarını gördünüz mü? Ne kadar harika yaptı herşeyi...
- Salıncakta İki Kişi, şeker Banu. Çok iyi kalpli bir insan, bloğu harika. Bazı tespitlerine çok gülüyorum onsuz blog dünyasından aynı tadı alamazdım imkanı yok.
- Ebruş. Resimleri ve diğer işleri çok çok güzel. İkinci bloğunu gördünüz mü? Kabartmalı tablolarını çok seviyorum. Ayrıca bodrum günlükleri serisi de beni benden aldı, bu yaratıcılık değil de nedir? :)
- Lori... Söyleyecek fazla sözüm yok Lori anlatılmaz yaşanır :) Okumuyorsanız çok şey kaybediyorsunuz.
- Guguk Kuşu.. Yaratıcı sen değilsen kim olabilir ki? Uzun zamandır okuyorum ama hala bazı yazıları için 'alıntı mı acaba? Yok canım belirtmemiş baksana.. Aaaa harika yazmış' diye düşünüyorum. Zamanlamaları harika, hep hissettiğim şeyleri yazıveriyor. Yanlız son zamanlarda aynı şeyleri hissetmemiz biraz zor çünkü O bebek bekliyor :)
- Puck Robin, yine hislerime tercüman olan biri.. Ayrıca itine de bayılıyorum, kendisinde gözüm var :)

Kendimle ilgili 7 ilginç şey yazmam gerekiyor, o kadar cins bir insanım ki ne yedisi başlasam 77 ye kadar yazarım. Deneyelim,

- Yemek yemekten nefret ederim. Herkes bayılır değil mi? Ben resmen yaşamaya devam edebilmek için yiyorum. Neyse ki eşim de benim gibi, o yüzden öyle binbir çeşitli sofralar beklemez benden. Fakat ne yiyeceğimize karar vermek hep çok sancılı olur. Yemeksepeti'nde her defasında 1 ile 2 saat arasında süre boyunca seçim yapamadığımızı söylesem dalga geçmezsiniz değil mi? Abartmıyorum, gerçekten iki saat oluyor.

- Tam 10 aylıkken hem yürümüş hem de konuşmuşum, belli oluyor mu? Hiç susmam da...

- Hayatımda hiç sigara içmedim, hatta düşünmedim bile. Alkolle de aram pek yoktur, en son kaç sene önce içtiğimi bile hatırlamıyorum. Fakat muz ve cola hayatımdan asla çıkaramayacağım iki şeydir. Benim bağımlılıklarım da bunlar galiba. Hatta eşim bazen bana takılır 'şu muz ve cola gibi olmazsa olmaz değilim hayatında' diye. Allah akıl versin kendisine :)

- Hayvanları çok sevdiğim bilinir de, bu nedenle sürekli ağladığım bilinmez pek. Pet shop camlarına yapışıp ağlarım ben. Ya da sokakta bir hayvan göreyim hemen gözlerim dolar. Nedenini ise genelde 'ama çok tatlılaaaar' diye açıklarım. Tatlıysa tatlı anacım niye ağlıyorsun?
Kedilerden ziyade sokak köpekleri için daha çok üzülürüm, kedilerden daha büyükler ne yiyecekler de doyacaklar diye...
Sonra mesela cadde ortasında durmuş her gelene geçene kuyruk sallayan bir köpek gördüğümde direk ağlarım, neymiş 'kimse onu sevmiyormuş, tek istediği bir yuva ve azıcık başının okşanmasıymış'. Doğru ama, o gözleri yok mu hele.. Çok dokunuyor bana.

- Şıpsevdiyim. Her 2-3 ayda bir başka şeye yoğunlaşırım. Mesela bir ara her dakika resim yaparım, sonra evin dekorasyonuyla bozarım, film izlerim gece gündüz, dikişe sararım, kitap okumaktan kafamı kaldırmam, evden çıkmam, eve girmem, makyaj malzemelerine sararım, takılara dadanırım, her dakika çanta alırım, hiç sürmediğim halde bir sürü oje alırım...
O dönemlerimde de herkes benim gibi olsun isterim. Mesela dikişe mi sardım, aaaa neden diğer bloglar yeteri kadar bu konuda yazmıyor? Sonra gözlerim kör olana kadar kitap okuyasım gelir ya, neden çok seveceğim tarz kitaplar önermiyorlar aaa? Ay millet beni ne bilsin? Hem benim her ilgilendiğimle meşgul olmak zorunda mı? Öyle saçma bir psikoloji işte...

- İnatçılıkta bir numarayım. Evet dediğime hayır, hayır dediğime evet dedirtmez kimse, ilk kararım hep geçerlidir. Fikrimi değiştirmek istesem de keçi inadım yüzünden söyleyemem.

- Bir defa hırsızlık yaptım. Şöyle ki, ilkokuldayken amcamlara gitmiştik ve ev çok kalabalıktı. Bir kuzenim var benim o zamanlar tam genç tabi. Tıp fakültesinde okuyordu ve çok çapkındı kızlar sürekli mektuplar kartlar falan yollardı.
Neyse canım sıkıldı evde dolanmaya çıktım, kuzenimin odasına baktım masanın üzerinde kalp şeklinde bir Milka kutusu, hiç açılmamış. Zamanın kaşar kızlarından biri yollamış :) Minik minik kalpli çikolatalar var. Gittim geldim dayanamadım açıp bir tane yedim, ama ambalajını bozmuş oldum. Azıcık tutuştu eteklerim ama battı balık yan gider hesabı salona babamların yanına gidiyor hoop odaya kaçıp çikolata yiyordum. O yıllarda Türkiye'de Milka ne gezer? O kadar lezzetli geldi ki bana içinde ancak 2-3 tane bırakabildim. Sonra da ne halt edeceğim diye düşünmeye başladım, evde olan halamın ağzından bir mektup yazdım kutunun üstüne bıraktım güya başka başka çocuklar gelmiş kutuyu açmış yemiş (ama kesinlikle o terbiyesiz çocuk ben değilim) halam da görmüş kızmış notu yazıp çikolatayı dolaba saklamış.
Abim kesin anlamamıştır di mi? :) Üstünden kaç sene geçti, anneme daha geçen ay itiraf edebildim :)

- Herkesin hayvanında gözüm var. Mesela biri ayrılır ortak köpekleri vardır ay bana verirler mi acaba diye düşünürüm. Eşimin teyzesinin köpeği vardı, bakamaz oldu yapıştım benim olsun diye. Bir diğer teyzesininki de çok yaramazdı, gece gündüz konuştum da eşim istemedi. Şimdi çok pişmanlar ama. Çünkü hınzır Dost efendi evden kaçtı 1 senedir bulunamıyor. Keşke sana verseydik diyorlar, gerçi onlar verdi de benim koca almadı. Neyse..
Misal üstteki çapkın abimin daha yeni bebeği oldu ve köpeği biraz üzülüyormuş ilgi dağıldı diye, utanmasam bana verin Candy'i diyeceğim... Belki burada daha mutlu olur kızım nereden bilebiliriz? :)

Evet, 8 tane olmuş abarttım. Şu sıra kör olmak istiyorum o yüzden kitap okumaya geri dönmem lazım. Hımm siz de güzel öneriler yazarsanız iyi olur :)

Bu arada annem 10 aylıkken konuştuğuma emin mi acaba? Sanki doğarken bile bunu yapabiliyormuşum gibi bir his var içimde...

Sivri Zeka

2009-08-19T18:55:00.003+03:00

Hayvanların içinde 'akıllı' diye düşündüğünün bile bu kadar gerizekalı olmasının bir nedeni var mı acaba?

Az evvel sivri zeka kedim Bal'ı klozetten su içerken yakaladım. 3,5 yaşında, ama bu huyunu yeni öğrendim. Yani ayakta uyuyormuşum.

A benim gerizekalı kızım sen köpek misin klozete dadandın?

Biz gidelim en güzel mamaları alalım, yediğin önünde yemediğin arkanda olsun, kabını Allah'ın her günü yıkayıp içindeki suyu tazeleyelim, kışın sıcak yazın soğuk koyalım, hastalanınca üzüntüden ve iyi bakamıyor muyum acaba diye düşünüp vicdan azabından geberelim, haaa unutmadan maaşımızın yarısını da veteriner efendi'ye verelim sen gel klozetten su iç.

Hiç aklın yok mu yavrum? Tabi ki hastalanırsın, bunca zaman ölmediğine şükretmek lazım.

Salak!

Üf Püf

2009-08-19T17:27:00.003+03:00

Bazı günler sıkılırsınız, hiç olmaz mı?

Canınız gelir burnunuza yapışır. Değil etrafta kimseyi görmek aynadaki yansımanız bile fazlalık gelir. Gözyaşları her saniye tetiktedir sanki. Bir bardak su bile almaz içiniz, nedensiz yere oflar uçuşur etrafınızda, ne kedinizin ayaklarınızın dibinde yuvarlanması, ne havanın aydınlık güneşli fakat esiyor olması, ne alışveriş fikri, ne dışarı çıkmak, ne içeride kalmak, ne bir arkadaş sesi, ne bir müzik sesi... Hiçbiri neşenizi yerine getiremez, zaten bunu istemezsiniz de. Bıraksınlar da rahat rahat kendi kör karanlığınızda, pis derin küflü derin kuyunuzda can çekişin istersiniz.
Olmaz mı?

Bana olur, işte bugün yine böyleyim. Pek bir mutsuz kalktım yataktan, kendimi zorladım ı ıh olmadı. Bütün gün öyle sürdü, işin acı kısmı gün hala daha tükenmiş değil... Üstüne bir de şu kitabı okuyup bitirdim, umudu kestim daha iflah olmam.

Niye yazıyorum? Çünkü ben bugün kendi kendime kalmak istedim, hatta mümkünse kendim de işin içinden çıkıp gitse de sadece kalsam. Yanımda kimse olmadan somurtmak, saçım başım berbat, ne giysem derdi olmadan üstüm gecelik ayaklarım pofuduk terlik öylesine durmak istedim. Salondaki koltuktan yatak odasındaki yatağa, oradan çalışma odamdaki koltuğa savrulayım istedim. Hep yatay pozisyonda olayım kafam yastıktan ayrı durmasın istedim.

Çok şey mi istedim? Şunu bile bana çok görenler utansın, ne diyeyim...

İçime Şeytan Kaçtı

2009-08-13T16:10:00.003+03:00

Gzötepe Özgürlük Parkı'nı bilir misiniz? İçerisinde mekan olarak çok güzel ama servis olarak berbat bir cafe var. Eşimle işte orada kahvaltı ediyorduk geçen gün, gerçi kim yiyor belli değil. Parasını ben ödüyorum ama etrafımı kediler sarmış herşeyi onlar yiyor.

Neyse, eşşeğin sevmediği ot mevzusu yine 9-10 yaşlarında salak bir kız çocuğu geldi yanımıza (evren sana sesleniyorum gelmesinler!), ayağımın dibinde yemek bekleyen kediye tekme atmaya başladı.

- Napıyosun şşşşş?
- Seviyoruuuuuuaaaaam
- Öyle sevilmez ama canını acıtıyorsun
- Hayıııııaaaaaaar! Seviyoruuuuuaaaam
- Annen seni öyle mi seviyo çocuk? Ayağıyla itekleye itekleye, hı?
- ??!!

Sonraki adım ben kediyi tekmelemedim aslında sevdim demek istercesine eğilerek hayvanla burun buruna gelmek oldu.

- Kızım çekil aaaa tırmalayacak şimdi korsan gibi gezeceksin. Annen nerede senin?

Dana anne öndeki masasa kahve ve sigara zıkkımlanıyor, kızın burda gözü çıkacak haberi yok. Sanki ben doğurdum elin cadaloz çocuğunu da ben sahip çıkacağım.

Sonra durdu durdu dibimdeki sandalyeye yaslandı, öne doğru eğildi. Beni bir güzel süzdü, saçıma, kıyafetime, ayakkabılarıma, ellerime herşeyime baktı baktı (o sırada güya eşimle başbaşa kahvaltı ediyoruz) ve eşime;
- Aaaaaa kulağında küpe var ahahahhahahaahah diye bağarmaya başladı.

- Uzayda mı yaşıyorsun kızım sen hı? Hayatında hiç televizyon da mı izlemedin? Yaratık mısın nesin hadi git bakayım ananın yanına hadi!

Bu ne rahatlıktır be çocuk? Kalkmışsın sabah sabah dibime kadar girmişsin, yemek yiyoruz değil mi? Car car konuşup saçma hareketlerinde rahatsız ediyorsun bir de müthiş bir özgüven patlaması sonucu küpeyle dalga geçiyorsun.

Ben senin o yaşına rağmen 60 kilo olmanla dalga geçtim mi? Taranmamış kıvırcık karman çorman saçlarınla? Gereksiz özgüveninle?
Şeytan diyor ki çak iki tane ağzının orta yerine oh olsun.

Çocuklar neden böyle? Daha doğrusu anneler babalar neden böyle? Doğurdun sahip çık, azıcık terbiye ver millete askıntı olmasın, rahatsız etmesin. Kendileri için birtanecik ya, dünyanın en muhteşem ve harika yaratığı ya, güzeller güzeli zeka küpü ya, onu sevmeyen ölsün ya sanıyorlar ki herkeste aynı düşünüyor.

Al o çocuğunu yoksa elimde kalacak karışmam!

Derdime De Bak Hele

2009-08-12T13:25:00.003+03:00

Dün gece rüyamda tatile gidiyorum, ama öncesinde sabah duş aldığım için bavuluma jöle ve saç spreyimi koymuyorum. Unutup evden çıkıyorum sonra vardığım tatil mekanında çok önemli bi yere gidecekmişim ve duş alıyorum ama o da ne? Jöle yok, sprey yok!
Hele derdime bakın!

Bir tane alışveriş merkezi varmış, orada dolanıyorum deli gibi 'watsons falan da mı yok burda ya?' diye diye. Küçük bi kız çocuğu iniyor yürüyen merdivenlerden, üstünde pembe birşey var ve altı tekerlekli spor ayakkabılardan giymiş onlar da (tabi ki) pembe. 'Gel' diyor elimden tutup 'seni bir yere götüreceğim orada istediklerinden var'. 'Nerede?' diyorum, 'yakın yakın' diyip beni çekmeye başlıyor. Sormaya devam ediyorum 'nerede?', en son anlıyorum ki 90 dakika yürümemiz lazımmış. Gitmiyorum çünkü o çok önemli yer (neresiyse) geç kalabilirim, sonra başka birileri imdadıma yetişiyor, 'kuaför yok mu burada?' diyorum. Bir yer buluyoruz ama briyantin varmış, istemem öyle parlak parlak Memoli gibi diyorum. Üstelik iki tatlı kaşığı briyantin için 15 lira istiyor, değmez diyip çıkıyorum.

Uyandım, ah neyse evdeyim hem jölem hem de spreyim var diye sevindim.

Manyak mıyım? Evet.

Peki bütün bu saçmalıklar eşimin sürekli gece uykusunda ve uykumda bana vurmasından kaynaklanıyor olabilir mi? O da evet.
Her gece dayak yer mi bir insan ya? Sağa dön çotaaaaa sola dön çotaaaaa. 'Ay afedersiiiiin yine mi vurdum?'

Evet evet evet! Aaaaaaaa!

Aaaaa

2009-08-11T22:06:00.002+03:00

Pek sevgili takipçiler, öyle alttan alttan zırt bırakıp pırt tekrar izlemeye almayın beni hasta etmeyin haaa!

Sonradan ekleyen biri olunca anlaşılıyor da bakıyorum en son sıradaki kişi duruyo ama sayı azalmış, yok çoğalmış. Bi durun oturduğunuz yerde sıkıldım vallahi aaaa!

Aşk Kadar Taş

2009-08-10T23:14:00.002+03:00

D&R'daydık geçen gün, gecenin 11'i kapanmasına 5 dakika kala attım kendimi içeri birileri kolumdan tutup kapının önüne koyana kadar oradayım.

Büyük bir yüzsüzlükle kitap sormak için hala çalışan zavallı görevlinin yanına giderken 55 civarı yaşlarda olan ve fakat bunu kabullenmemek için elinden gelenleri ardına koymamış bir kadın (bolca sarı saç, kötü bir fön, hafiften botoks, makyaj, daracık jeanler, topuklular gibi ayrı bir konuya malzeme olabilecek birçok şey vs vs) yanındaki daha az yaşlı olana 'ya şeyyy ımmmm neydi yaaa üfff? hani herkes okuyo yaaa çok güzel diyolar işte.. herkesin sevdiği kitap?!' gibi ipuçları vererek kıvranıyordu.

Sonra önüme atladılar ve aynı cümleleri kızcağıza da söylediler;
- herkes okuyo ya canııııım
- adı ne hanımefendi?
- bilmiyorum kiii
- yazarı?
- ya bilmiyorum işte herkesin elinde amaa çok beğeniyolaaaaar

Ne diye kıvrandığını anladım ama sinir olduğumdan söylemedim, arkadan bir görevli daha geldi;
- 'Aşk mı?' dedi,
- Aaaaa tamam işte galiba oydu adı?
- Elif Şafak?
- Haaaa evet evet oydu evet. Pembe di mi?

Sonra kitabı aldı çıktı gitti.

A be gerizakalı! Adını bilmezsin, yazarını tanımazsın, sorsam konusundan bi habersin ne demeye aldın o kitabı şimdi?
Yoksa tatile mi gidiyorsun?

Havuz başında 5 kişi kitap okuyorsa 3 tanesinde Aşk vardı, hatta kadının teki elinde bir kalemle altını çize çize okuyordu. Dönüşte sınav var herhalde diye düşündüm.

Merak etsemde sırf bu popülaritesi yüzünden aşk'ı okumayı reddediyorum. Göre göre bıktım be!

Otobüs Tiplemeleri

2009-08-07T15:49:00.002+03:00

Tatil için son anda karar verirseniz, belediye otobüsü kalitesindeki en dandik havayolunda bile bilet fiyatı 250-300 tl civarı olabilirmiş, bunu öğrendim. Mecburen otobüse bindik. Araba ve özellikle otobüs yolculuğunda NEFRET ederim. Uzun yoldan çok daha fazla nefret ederim. Resmen bir işkence...

Dedim ki bari gece olsun hiç değilse uyurum belki 11 saatlik yol daha çabuk geçer.

Dönüşte aynen şöyle insanlarla karşılaştım;

Model 1: Öldürülesi çocuk:
Hiç şaşırmadım, eşşeğin sevmediği ot misali nereye gitsem en gerizekalısından bir çocuk tam dibimde bitiverir. Arka koltuğukta 9-10 yaşlarında malın en önde bayrak sallayanından bir velet vardı. Yanında da annesi, ben babaannesi falan sandım ama değilmiş. O çocuğun çatlak ve kısık sesi hala kulaklarımda. Neymiş, acıkmış!

Terminalde araba kalkmadan iki saniye evvel dedesi sandığım baba elinde 'sucuklu tost'la geldi, nasıl koktu anlatamam. Bari lahmacun alsaydınız! Neyse çocuk tazmanya canavarı gibi etrafa saça saça zıkkımlandı ama bu defa ağlayıp yalvarmaya başladı ' ama çok açıııııım doymadım kiiiiii lütfen baba sana yalvarıyorum bir tane daha allll'.
Ne ayısın sen be! O doymadığım dediğin şey var ya senin iki katın olan benim sabah kahvaltım oluyor ve öğlene kadar acıkmıyorum. Yuh! Getirelim önüne bi öküz koyalım sırtından dişlemeye başla. Ağladı ağladı o sırada otobüs hareket etti bir tost daha alamadılar.
Bu defa tekerlek döner dönmez çocuk başladı muavinden kek istemeye. 'Pardooooooon bişey vermicek misiniz artık? Acıktık ama!'. Bu sırada bağarıyor tabi, o ses normal olamaz ki.

Söylendi söylendiii, 'ay anneeee! o kekleri çok seviyorum ben olsa yesem. niye gelmedi? vermeyecekler mi bize kek?'. Keki zıkkımlandı da sustu. Ama içecek olarak hem ice tea, hem cola hem de su istiyormuş! Çüş!

Sonradan zıbardı da rahat ettim. Haaa bu arada sürekli pırt yapıyordu, yine rahat edemedim.

Babası ise otobüsün verdiği iki mola+1 vapur seyahatinde ne bulduysa yedi. Gece 1 buçukta izmir köfte mi yenir? Sanki her gece kalkıp köfte yiyorsunuz gerizekalılar?! Sonra 4te de çorba içmiş, dürüm mü ne yemiş. Gelip karısına anlatıyor iyi bir haltmış gibi.
Sanırsın kıtlıktan çıkmışlar ailecek. Ya her imkanın olan yerde yemek zorunda mısın? O nasıl bir midedir? Acaba nerende bekledi o kadar yemek sabaha kadar merak ettim.

Model2: Yaşlı Teyzeler:
Severim ben yaşlıları, ama normallerini. Yaşlı dediğin sevecen, tonton falan olur. Eşimin anneannesi var mesela dersin ki Pamuk Prenses'e elmayı veren cadı. Tek farkı elma bile vermeyecek olması, 'vışşşş anam ne elması? oturun aşşaaaa' der büyük ihtimal.
Neyse bu teyzeler de gece 2 civarı birbirlerine hastalıklarından bahsediyorlardı, yok şekeri varmış yok iğne oluyormuş. İyi de insanlar uyumaya çalışıyorlar bi sussanız?! Yok gelini torununu da alıp caddede geziyormuş. Ay sana ne? Ne yapsın kadın acaba? Senin çenenden kaçıyordur büyük ihtimalle.

Model3: Gerizekalı Terbiyesiz Kart 'Kızlar':
30una merdiven dayamış ama yeni sözlenmiş efendim. Nereden mi biliyoruz? Bağıra çağıra telefonda bunları anlatıyordu da ondan. İnsan da biraz anlayış, terbiye olur ne diye bağarıyorsun ki anlamadım.
Gecenin ilerleyen saatlerinde yanında oturan annesinden bişey istedi mızmızlandı kadın anlayamadı 'ne sitiyorsun?' diye sordu. Sen misin o haltı eden?
O sessizlikte annesine nasıl bağırdı size anlatamam. 'Defooool kapa çeneniiiii! Kendinden nefret ettiriyorsun gerizekalııı!. Ağzım açık kaldı, bir yandan da kadına yumruk atıyordu tabi o da ayrı.

Model 4: Otobüs Oryantalleri:
Tamma gece yolculuğudur, uykumuz gelir koltuğu azıcık arkaya yatırabiliriz ama benimki öyle miydi canım? Önümde oturan kadın birde caaaart diye bi çekiverdi kolu öyle yattı öyle yattı ki neredeyse alnına para yapıştıracaktım. Dansöz müsün nesin be kadın? Kaldır şunu! 'Ama benim önümdeki de öyle yapmış'. 'Hanımefendi görebildiğiniz gibi benim bacaklarım sizinkilerden uzun, dizimi göğsüme kadar çekmem gerekecek. Olmaz böyle.'
O senin sümsüklüğün kızım bana ne diyecektim ama yolda saç saça girmenin bi manası yoktu, yine de kaldırttım ama.

Diyeceğim o ki, biletlerinizi erkenden alın salak salak otobüslere binmeyin sinirinizi bozmayın...

Haydi esen kalın.

Bu Büyük Bir Sorun

2009-07-26T19:46:00.002+03:00

Bu Allah'ın dağında bile (Bodrum Gündoğan) internet bağlantısı var, gerçekten medeniyet seviyemiz çok yükseklerde!

Neyse, tatil matil dinlemedim yine sinirlendim. Mevzu şu, slip mayolar!

Erkekler anlamaz, o iğrenç şeyi kendilerine yakıştırıp havuz&deniz kenarlarında ağzı süt kokan bebelerin içinde o şekilde arz-ı endam edebildiklerine göre yakarışlarım direk kadın milletine olacak, lütfen sizlere yalvarıyorum kocanızın, sevgilinizin, arkadaşınızın artık o densiz her kimse slip mayo giymesine izin vermeyin!

Bir iki insan gibi söyleyin, 'etraftaki insanların midesi kalkabilir, görmek zorundalar mı?' vs deyin olmadı karşı taaruza geçin. Unutmayın onların kapatacaları tek bir yer var bizim iki tane, yani ne demek? 2-1 öndeyiz.

Sen slip giyersen ben de üstsüz güneşlenirim deyin, hem daha estetik. Ne bileyim yemedi mi, g-string bikini giyerim deyin. Yapın birşeyler işte. Kadınsınız, aklınızın bunlara daha çok çalışması lazım.

Giydirmeyin ya! Iykkkk!

2009-07-23T17:57:00.003+03:00

Azıcık ara veriyorum, dinlenip İstanbul'a geri geleyim. Bu sırada bloglarımda inler cinler top oynayacak yazı falan hazırlamadım.

Herkes hoş beş kalsın.

T-Reks Babaanne

2009-07-22T00:39:00.002+03:00

Bugün akşamüstü evin oradan taksi dolmuşlara bindim. Normalde 4 yolcu alabilen arabalara elinde birsürü poşet olan bir yaşlı teyze binince önde oturan kadın bana dönüp '3 kişi paylaşalım mı? teyzenin elindekilerle zaten sığmayız' dedi, kabul ettim.
Söyledik, teyze duymadı. Kapıyı kapattık hareket ettik, teyze vermesi gereken parayı vermedi öndeki kadın yine bana 'gel onun parasını da ikimiz verelim kulakları duymuyo anlayamaz şimdi yazık' dedi, kabul ettim.

Aradan biraz zaman geçti, yaşlı teyze çıkartıp şöföre 1 lira uzattı (vermesi gerekenden çok az), adam da biz zaten çoktan ödediğimiz için şaşırdı 'al teyze' falan dedi ama bizimki anlamadı.

Rahat gidelim diye az kişi bindiğimiz arabada dibime kadar girmiş olan teyze bana dönüp 'amaaaan öyle olsun oğlum iyi o kadar al' dedi. Anlamadım ama gülümsedim, o minnoş ve yaşlı kadın minicik yumruğunu teee arabanın tavanına kadar kaldırıp bir hışımla bacağıma geçirerek 'herkesin gözü de bende açılıyöööörrr' dedi.

Yine anlamadım, 'şuncacık yol için aldığı paraya bak' gibi söylenmeye ve bu arada beni dürtüklemeye devam etti.

A be benim saftirik, minnoş ama yumruğu t-reks kuvvetinde olan teyzem sen ne verdin ki? Bugün bizdendin, ama bacağım hala acıyor. Paranla rezil olmak diye buna diyorlar galiba.

Ninja Ayşe

2009-07-16T16:35:00.004+03:00

Ayşe Arman'ı okur musunuz? Ben genel anlamda çok eğleniyorum, yaptığı ve söylediği bazı şeyleri onaylamasam da (ki buna ihtiyacı olduğunu hiç sanmıyorum) yine de hemen her yazısını okuduğum nadir yazarlardan birisi.

Son zamanlarda çok fazla gündemde, neden? Soyundu diye. Şimdi yine çekiştiriyorlar, neden? Kapandı diye.

Soyunmasına değinme hakkım var mı bilmiyorum ama ben onun yerinde olsam öyle fotoğraflar çektirmezdim. Hadi yaptım diyelim, gazetelerde yayınlanmasına asla izin vermezdim. Neyse, kendi tercihi.

Asıl kapanması hakkında birşeyler söylemek istiyorum, ilk okuduğumda çok şaşırdım. Ne kadar cesur ve radikal birşey yapıyor dedim. Kendine güvenine, aklına esenleri yapabilmesine, korkusu çekingesi olmamasına şaşırdım, takdir ettim. Yazı dizisini okurken de pek eğlendim. Sonuçta farklı bir bakış açısıyla yazıyor bütün bunları. Mesela Fatih'te dolaşırken ödünün kopmasına, gece kulüplerinde içeriye alınmayışına, türbanla bütün albenisinin yok oluşuna baktım, okudum hoşuma gitti.

Özellikle de teseddürlüyken kendini ninja kaplumbağaya benzetmesi çok komik geldi bana. Bu kadar açık sözlü nasıl olabiliyor? Bu ülkede, şu şartlarda, basının nasıl bir baskı altında olduğunu hepimiz biliyoruz. Yarın öbür gün başbakan çıkıpta azarlamasın! Ben olsam korkarım vallahi.

Ama hatunun gözü kara, aklında neyse dilinde de o.

Diyeceğim o ki, kimseyle dalga geçtiğini düşünmüyorum. Farkındaysanız kendi teseddürlü haliyle dalga geçiyor. Hem gülse ne olur? Herkes birbirininin seçimlerine ayılıp bayılmak zorunda mı? Saygı duyarsın ama beğenmek ya da harika bulmak zorunda değilsin bence.

Söyledim, rahatladım, bitti, nokta.

Seramoni?

2009-07-16T09:47:00.004+03:00

Dün akşam dışarıdaydık. Sohbet esnasında konu benim evlilik yıldönümü listemden açıldı, koca da aldı eline telefonu açtı yazıyı 'gel biz içlerinden eleyelim' dedi. Alayım dediği bazı şeylere hık mık yaptım da seçenekler pek bi azaldı.

Neyse, konuşurken dedi ki 'o kadar şey söylüyoruz ama acaba sen bana ne aldın? onu hiç konuşmuyoruz haksızlık değil mi?'. Hay demez olaydım, 'seninki çoktan hazır' dedim.

Yandım! Eve dönene kadar 'ne acaba?' 'ne almış olabilirsin ki?' 'peşin mi aldın?' 'taksitse karttan bakarım şimdi' 'hımm peşin demek, kaç para verdin?' 'e bari kaç paran kaldığını söyle oradan çıkarırım ben' 'ne tarz bişey' 'nereden aldın' 'ne renk' 'bana şimdi vermen lazım yoksa çatlarım' gibi sonsuzluğa ulaşan ısrarlar eşliğinde beynimi yedi bitirdi.

Eve döndük 'ayyy nasıl karnım ağarıyo bi bilsen... çok merak ediyorum hadi ver, şimdi ver hediyemi'.
Ben hayır dedikce, iyice alevlendi konuştu konuştu. Özel günlerin aslında bizler tarafından oluşturulduğunu, önemli olanın iki insanın birbirini sevmesi olup olmadığını, onun bana hayatını verdiğini ama benim bir hediyeyi veremediğimi konuştuk durduk.

O kadar düşünmüşüm, iki haftadır gezmediğim alışveriş merkezi kalmadı, aradım taradım içime sinen birşey aldım, evlilik yıldönümümüzden iki gün evvel, gecenin 1 buçuğunda, ve 'zorla' hediye verilir mi yahu?
Verilirmiş...

Sprey Ana

2009-07-16T00:37:00.002+03:00

Gün: Pazar
Saat: Sabahın körü
Durum: Uyuzcadı erken uyanıp giyinmiştir, kocayı dürtükler 'hadi kalk ben çıkıyorum',
- aa neden kot giydin?
- çıkıyorum dedim ya
- nereye sabah sabah?
- ekmek alacağım.
Yalan! Saç spreyi almaya gidiyorum. Kısa olan saçlarım spreysiz istediğim şekilde olmaz ve benim ayrılmaz ekürim bitmiş. Yedek? Tüh o da yok.

Neyse yola koyuldum, en yakın kozmetik dükkanına girdim yok. Ne yapacağım şimdi? Migros! Açılmış mıdır? Bakalım...
Oh be açıkmış, kapıdan girdim kozmetik reyonuna daldım herzaman kullandığım sprey yok. Hımm o zaman günü idare edecek birşey alıp acilen çıkalım. Bir kadın, 55 yaşlarında. Saçlar yaşlı sarısı (kesinlikle iddalı değildir, tamamen yaşlandım ama havamdan birşey kaybetmedim amacıyla boyanmış küllü mü desem ne desem berbat bir renk işte, gerisini anlayın canım aaa), fönlü, kokoş. Tezgahtar kızın iliğini kurutmakla meşgul;
- Olur mu diyorsun şimdi?,
- Evet söyledim ya hanımefendi, bu sizin istediğinizden.
- Hımmm orta sert yani kaskatı yapmasın saçımı,
- Eveeet bu işte.

Sonra kadın bana döner fonda rın rın rın rın rın rın diye Jaws melodisi çalmaktadır;
- Bu nasıl bir sprey?
- Bilmiyorum hiç kullanmadım
- Ben yumuşak kalsın istiyorum kaskatı yapmasın
- İyi
- Olur mu bu?
- Kullanmadım bilmiyorum
- Gözlüğüm yok bir okuyuversene
- Hımm bu orta sertlikteymiş
- İyi mi diyorsun yani?
- Bilmiyorum hiç kullanmadım
- Bak bir elle saçımı, gördün mü böyle olsun istiyorum
- İyi
- Olur mu?
- Bilmiyorum ki işte orta sertlik demediniz mi? Bunun üzerinde de öyle yazıyor
- Olur yani?
- Bilmiyorum
- Seyahate gideceğim de yarın, almam lazım
- Hımmm :S
- Dur bir sıkayım elime
- İyi sık
- Aaaaa su gibi bu ayol
- Ay hanımefendi hiç saç spreyi elde olur mu? Tabi ki su gibi olacak
- Ay yapış yapış. Yok yooook bu kesin sert yapıcak. Bak bir elle saçımı ben böyle istiyorum.
- ??
- Gel bir senin saçına sıkayım ben gel gel
- Aaaaa ne münasebet canım ayıp. Biri bişey der raftaki sprey yani, parasını ödediniz mi?
- Amaaan ne olacak? Gel bir sıkayım ne olur?
- Olmaz
- Alayım mı ben bunu?
- Alın
- Güzel diyorsun yani olur
- Bilmiyorum ki kullanmadım dedim ya aaaaa
- Ne yapayım peki birşey söyle

Çaktırmadan yandan yandan kaçtım, dakikalarca arka reyonlarda dolaştım. En son rafın arkasından gizli gizli baktım ki teyze iki tane sprey almış kasaya gitmiş parayı ödüyor bir yandan da kasadaki kıza 'bu güzel midir? ben kaskatı olsun istemiyorum' diyor.

Allah'ıııımmmmm! Sen bu kadının gelinine, damadına, kocasına, kardeşine herkese sabır eyle Ya Rabbim! Amiiiin!
Eve gelsem ki koca kahvaltı sofrasını kurmuş elinde telefon defalarca beni aramış ve meraktan çatlamış vaziyette fırça kaymaya hazır. Benim suçum değil ki sprey ana tuttu.

Uğraş Dur

2009-07-11T13:34:00.004+03:00

Bu da yeni moda!

Blog yazmak çok emek isteyen bir iş, kabul ediyorum çünkü ben de yapıyorum. Zaman zaman o emeğin çalındığı, fotoğrafların izinsiz kullandıldığı, yazıların kopyalandığı da oluyor, kabul.

Bunu önlemek amaçlı bir kod yapıştırıyorsunuz, sağ tıkla fotoğraflarınızı kaydedemiyorlar, yazılarınızı kopyalayamıyorlar. İyi, hoş yapamasınlar. Zaten yapmasınlar da...

Ama diyeceğim o ki, bu sayede biz hırsız olmayan ve çalma çırpma amacı gütmeyen saftirik okurlar da rahat hareket edemiyoruz.

Nedir? Mesela blog sahibi koymuş güzel bir saç fotoğrafı, elbisedir, takıdır, dekorasyondur vs. Şimdi ben onu sağ tık yapıp kaydedemeyeceksem ne anladım?
Hadi onu geçtim, en sinir olduğum şey bir ürün tanıtımı var diyelim, e ben onu hemen 'kopyala google'a yapıştır' şeklinde araştıracağım, ya da bir link verilmiş, atıyorum youtube'dan birşey. O linki yorumlardan ya da yazıdan kopyalayıp adres çubuğuna yapıştırarak merakımı gideremedikten sonra ne anlamı kaldı okumanın?

Bildiğiniz üzre diğer bloğumda yaptığım resimleri vs paylaşıyorum, bi ara ben de denesem mi dedim... Hani maksat izinsiz kullanılmasın yaptıklarım. Sonra düşündüm, başka şeyler de yazıyorum ben ne gerek var. Koyarım resimlerimin üzerine adımı kocaman, al kullan bakalım eşşek kadar uyuzcadı yazarken.

Diyeceğim o ki, arkadaşlar bilgisayar ekranında gördüğünüz herşeyi zaten kaydedebilirsiniz. Sağ tıkla olmuyor mu o zaman prt scr'e basarım yine kaydederim. Metinleri de kopyalarım, bu bi engel değil ki... Sadece iki-üç fazladan düğmeye basıyorsunuz o kadar...

Siz iyisi mi uğraştırmayın bizi, niyeti kötü olanlar zaten bir yolunu bolur yapar. Bari bizler rahat edelim.

Barbieler Kovalasın Seni E Mi?!

2009-07-08T13:18:00.003+03:00

Dün akşam haber bültenlerinde dinleyince kulaklarıma inanamadım, döndüm eşime baktım O da aynı şeyi duydu mu, acaba şaka mı diye.
Meğer doğruymuş, bir 'hoca' barbie bebekler için 'insanı tahrik ediyorlar' demiş.

Allah'ım, sen bizi bu düşüncelerden bu sapkın ruhlardan koru.

Plastik bir bebek parçasından tahrik olabiliyorlarsa eğer kadınları çarşafa, örtülere sarıp sarmalamaları, bu yaz sıcağında pardesülerle dolaştırmaları, sadece gözleri gözükecek şekilde karalara bağlatmaları çok normal. Hatta az bile!

Ne de olsa tahrik ediciyiz hepimiz, mazallah erkekler günaha falan girer.

Benim bir önerim var, bizleri alın kapkara tabutların içine koyun, üstüne nefes alabileceğimiz kadar iki minik nokta delin sonra da 'dikkat tahrik edici organizma' diye bir uyarı yazısı yazın. Etrafımızda olan o yüce varlıklar yani erkekler de bilinçli olsunlar. Tahrik olacaklarsa hazırlıklı, bilinçli olsunlar. Öyle olmadık yerde yok barbie bebek, yok kadın, yok o, yok bu!

Ne bu canım aaaa? Her dakika tahrik ol ol nereye kadar?!

Günaha sokuyoruz, ne haddimize? Bi kendimize gelelim ey kadınlar!

Öhöm Öhöm!

2009-07-08T09:32:00.002+03:00

Aman da aman, bakın burada ne varmış.

'Yapmayın' dedim, 'ben henüz çocukta yapamadım kariyer de'. 'Hem öyle bir iddiam da yok zaten, siteniz için doğru kişi değilim'. Dinletemedim :)

Şaka bir yana benimle ilgililenen ve iletişime geçen Habibe Hanım'a buradan kocaman teşekkür.

Saçma! Hem De Çok Saçma!..

2009-07-07T00:03:00.003+03:00

Efendim eskiler ve biraz tutucu düşünenler için şu regl meselesi pek bir ayıptır, herkesin içinde konuşulmaz açık açık söylenemez vs.
Hiiiiç kusura bakmasınlar, bu kadar uyuz olduğum bir konuya değinmeden geçemezdim.

Yaz geldi değil mi? Herkes tatillere, denizlere, havuzlara gidiyor. Biz kadınların çektiği nedir yahu? İş var güç var, patron var, izin meselesi var, diğer çalışanlarla aynı anda izin kullanamama durumun var, gideceğin yerlerin doluluk oranları var, uçaklarda boş koltuk olan gün var olmayan gün var, önceden planlanan tatil var, pat diye son anda ortaya çıkan tatil var.
Şimdi bu nedir ya lütfen biri bana söylesin? Reva mı, hımm?

Neymiş, önceden hesaplayacakmışsın, bütün dünya hazır ola geçip herşeyi senin reglinin keyfine göre ayarlayacakmış. Bence şirketlerde tatil zamanını seçebilme önceliği kadın çalışanların olmalı, erkekler nasılsa rahat. Ama genelde yöneticiler erkek olduğunda nerede onlarda bu incelik?!

Bir kere her açıdan adaletsiz bir durum, iş sadece olduğun dönemle bitmiyor ki. Öncesinde 1 hafta kadar karnın davul gibi şişer, sinirli olursun, gerginsindir, canın abur cubur çeker vs. Sonra oldun, karnın ağırır, şişlik devam eder, sinir katlanarak büyür, her saniye elin nutella kavanozuna gider.

Bir kadın bikini içerisinde 1 cm. bile olsa daha ince görünebilmek için kaç hafta diyet yapıyor kimsenin haberi var mı? O kadar uğraş didin, ondan sonra göbeğin fırlasın! Olacak şey mi?

Şu regl olayı bari yaz aylarında kalksaydı ortadan, şu üreme meraklısı insanlık 3 aycık çoğalamasaydı ne olurdu?

Hadi cevap olumsuz diyelim, madem ürememiz için oluşturulmuş sistem bende de mevcut o zaman içimde çocuk sevgisi olsaydı. Çocuk sevgisi nasip olmamış o zaman şu regliden temelli kurtulsaydım.

Faydasını görmeyeceğim bir sistemin sıkıntılarını çekiyorum, isyanım bunadır!

Neden?

2009-07-02T23:30:00.003+03:00

İlk duyduğumda kanım dondu, inanamadım... Sonraki gelişmelere, Ayşe Arman'ın konuyla ilgili röportajlarına, gün yüzüne çıkan ayrıntılara, her sabah gazetede okuduklarıma inanamadım...

Bahsettiğim vahşet Münevver Karabulut cinayeti... Küçücük bir kız... Genç bile diyemeyeceğim, neredeyse daha çocuk çünkü. Kendi halimi hatırlıyorum da, ondan 10 yaş büyüğüm ne kadar da çocuktum o zamanlar...

Çok üzüldüm, 'insan olan' herkeste böyledir eminim.

Asıl kızdığım şey şu, son günlerde haber bültenlerinde ve gazetelerde konuyla ilgili gelişmelerden bahsedilirken katil zanlısı için 'C.G.' deniyor, neden? Neden isminin açık hali telaffuz edilmiyor? Desenize katil zanlısı Cem Garipoğlu diye.

Niçin kısaltıyorsunuz? Tanınmasın diye mi? Unutulsun diye mi? Daha az dikkat çeksin, isim aklımızdan uçsun gitsin diye mi? Yoksa sadece kısaltma amaçlı mı? Hani msn dili denilen şey, 'teşekkür ederim' yerine 'tşk', 'selam' yerine 'slm' gibi üşendiğinizden mi?

Anlamıyorum, anlayamıyorum...

Ama Cem Garipoğlu'nun babası, yani Münevver Karabulut cinayetinin birinci derece suçlularından biri olarak şu an hapiste olan kişi bana da dava açarsa işte ben buna inanırım arkadaş! Ne de olsa Burası Türkiye değil mi?

Bekliyorum, Hadi...

2009-06-30T12:30:00.002+03:00

Herkes benden birşey bekliyor, birtek kendim kendimi rahat bırakmış durumdayım...

Salak mıyım acaba? Bari ben de kendi kendimden birşeyler isteyeyim, sıkıştırayım, huzursuz edeyim tam olsun...

Çingene Blogger

2009-06-29T23:36:00.002+03:00

Az evvel blogger'da temamı değiştiriyordum karşıma şöyle bir cümle çıktı; 'Bloğunuzda izleyicilerinizle hava atın'.

Bu nasıl bir pazarlama stratejisi, şaşırdım...

Blogger'da Türk genleri mi var acaba?

Soruyorum, sevgili blogger bize kakalamaya çalıştığın bu bakış açısıyla dünya aleme hava attıktan sonra sevmediğimiz bloggerların ağzını da yırtalım mı?

Tövbe tövbe!..

Düşebilme Özgürlüğü İstiyorum

2009-06-28T23:39:00.004+03:00

Koskoca 27 yaşında bir insanım, hiç bisikletim olmadı!

Artık bisiklete binebilmek istiyorum.

Çocukluğumda çok özendim, 'düşersin' dediler. Büyüdüğümde de yapmaya çalıştım pek beceremedim, içimde ukte olarak kaldı.

Üniversite zamanında 2 yıl at binmişliğim var ama iş bisiklete gelince ı ıh babam 'düşersin' dedi. 'Baba' dedim, 'koskoca attan düşmüyorum da bisikletten mi düşerim?'. 'Evet' dedi 'düşersin.

'Paten alalım o zaman' dedim, cevap 'düşersin' oldu.

Büyüdüm, evlendim. Arkadaşlarımdan biri paten aldı tekrardan çok heveslendim eşim 'ı ıh düşersin' dedi.

Şimdi içime yine kurt düştü, pembe bi bisiklet istiyorum. Bugün gittiğimiz alışveriş merkezinde babama 'gel şuradaki bisikletlere bakalım' dedim yerinde çakıldı kaldı, ne bir metre geriye ne ileriye. 'Hadi' dedim, 'düşersin' dedi.
- Dizlik ve dirseklik alırız bişey olmaz,
- Kolun kırılır kızım, o zaman ne yaparız? dedi.
Artık sustum.

Ben bi düşsem de ailecek rahatlasak!

Şarkılı Veda

2009-06-24T17:15:00.003+03:00

Eşimin teyzesinin 9 yaşında bir oğlu var, vukuatlarını yazsam buralara sığmaz. Ben sadece en son olayını anlatmak istiyorum, dün sünnet olmak için hastaneye giderken arabada çalan Serdar Ortaç şarkısının bestesini baz alarak kesilecek pek kıymetli tarafına şarkı yazmış!

'Bu seninle son anlarımız, artık yanımda olmayacaksın' gibi saçmalıklar ve büyük bir üzüntü eşliğinde söylene söylene yolculuk etmiş...

Bunu duydum, çok güldüm ve akşam eşime anlattığımda suratıma ciddi ciddi baktı 'ee ben söylemiştim bunu yapmasını. dedim ki, bak bence sen bir şiir yaz ya da şarkı bestele, onunla vedalaş.. Yapmış demek aferin' dedi...

Neden çocuk istemediğimi şimdi daha iyi anlıyorum.

not: sünnet hakkındaki yazım en yakın zamanda burada olacak, ah bir fırsatım ve keyfim olsa...

Bir Kap Su ve 153

2009-06-19T10:45:00.002+03:00

Gizem'cim yollamış bana, hemen yazmak istedim. Hayvan Hakları Federasyonu'nun hazırladığı bir afiş...

Yapabilir misiniz? Sadece bir kap temiz su...
Yaz sıcağında çok susadığınız anları düşünün, bence hemen şimdi yaparsınız...

Ayrıca Alis'in bloğunda okudum, ben de yazmak istiyorum, Barınak Gönüllüleri Derneği'nin bir hizmeti olan hayvan ambulansının numarası 153 müş.

Yardıma ihtiyacı olan bir sokak hayvanı görürseniz lütfen arayın, servis ücretsizmiş...

De Get!

2009-06-15T11:00:00.002+03:00

Braun'u tebrik etmek istiyorum, çünkü gelişen blog dünyasını nasıl kullanması gerektiğini çözmüş. Burada çok büyük bir potansiyel var bence, değerlendirmek akıllıca.

Ama bir yandan da çek git kardeşim diyesim geliyor, zira braun'un epilasyon makinesi hediyeli soru-cevap yarışmasından fenalık geçirmek üzereyim! İki tane çakasım var!

Cif'ten Ayakkabı Yapsalar Mis Mis Giyerdim :)

2009-06-14T19:04:00.002+03:00

Az evvel marketteydik, raflar arasından en büyük boy cif'i kucaklayıp arabaya doğru götürürken yüzümde kocaman bir sırıtma farkettim ve o dakika kendi kendime dedim ki; 'nerdeeee o 4 sene öncesinde sadece beğendiği ayakkabıyı bağrına basıp sırıtaraktan mağaza kasasına doğru ilerleyen ben?'... ''Bak şimdi o aşkın aynısını cif'lere de besliyorsun'...

Temizlik tam bir hastalık!